درام تلخ و شیرین در قفس توری تیم ملی
نبرد برای بقا
نگار رشیدی
اردوی آنتالیا این روزها در زیر آفتاب بهاری، بیشتر از آنکه شبیه به یک اردوی آمادهسازی آرام پیش از یک تورنمنت بزرگ باشد، به صحنه یک نبرد گلادیاتوری تمامعیار تبدیل شده است. عقربههای ساعت به سرعت به سمت ضربالاجل فیفا (۱۱خردادماه) میدوند و امیر قلعهنویی، ژنرال کهنهکار نیمکت ایران، در حال سبک و سنگین کردن آخرین قطعات پازل برای جامجهانی ۲۰۲۶ است. در میان تمام خطوط زمین، داغترین و نفسگیرترین رقابت در قفس توری جریان دارد؛ جایی که قرار است یک رویای بزرگ به حقیقت بپیوندد و یک قلب، با خط خوردن از لیست نهایی، در حسرت تماشای جامجهانی از تلویزیون خانه بشکند.
•کادرفنی تیم ملی در شرایطی لیست نهایی را غربال میکند که مصدومیت بدموقع روزبه چشمی و خروج او از اردو، معادلات را کمی پیچیده کرده است. دعوت از شهریار مغانلو و سایه روشنهای حضور سردار آزمون، قلعهنویی را با یک لیست ۳۲نفره مواجه کرده است که باید با بیرحمی تمام، روی نام ۶نفر از آنها خط قرمز بکشد. تیم ملی پیش از ارسال لیست نهایی، در هشتم خرداد به مصاف گامبیا میرود؛ دیداری که حکم آخرین آزمون عملی را برای مسافران مردد جامجهانی دارد. بازی با مالی در چهاردهم خرداد، عملا زمانی برگزار میشود که لیست نهایی پرواز به آمریکا بسته شده است.
•طبق قوانین فیفا، سرمربی میتواند ترکیبی از ۲۲بازیکن و چهار دروازهبان یا ۲۳بازیکن و سه دروازهبان را با خود به مسابقات ببرد. اما شواهد و قرائن حاکی از آن است که کفه ترازو به سمت انتخاب سه دروازهبان سنگینی میکند. این یعنی از بین چهار عقاب حاضر در اردو، یک نفر باید چمدانهایش را به مقصد تهران ببندد، نه آمریکای شمالی. به هر حال محدودیتهای لیست ۲۶نفره، حفظ هر چهار دروازهبان را به یک ریسک بزرگ و غیرمنطقی تبدیل میکند. تیم ملی به بازیکنان میداندیده در سایر خطوط نیاز بیشتری دارد.
•در میان این هیاهو و استرس، تنها یک نفر است که با خیالی آسوده دستکشهایش را میپوشد؛ علیرضا بیرانوند. پس از درخشش در جامهای جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲، نام بیرانوند با قفس توری تیم ملی در تورنمنتهای بزرگ گره خورده است. او نهتنها بلیت خود را رزرو شده میبیند، بلکه بدون شک دستکشهای شماره یک را نیز در جامجهانی ۲۰۲۶ بر دست خواهد کرد. اما داستان برای سه نفر دیگر، کاملا متفاوت است. حسین حسینی با ۱۱کلینشیت، پادشاه بسته نگه داشتن دروازه در این رقابت سهگانه است. پیام نیازمند با دریافت تنها ۱۹گل، مستحکمترین آمار را از نظر میانگین گل خورده به نام خود ثبت کرده است. محمد خلیفه هم با وجود بازی در تیمی بحرانزدهتر نسبت به دو مدعی دیگر، توانسته آمار فردی قابلتوجهی از خود به جای بگذارد.
•شاید روی کاغذ، آمار محمد خلیفه کمی ضعیفتر از دو رقیب نامدارش باشد، اما داستان در زمین چمن مینیکمپها به شکل دیگری رقم خورده است. عملکرد خیرهکننده و باثبات این دروازهبان جوان در چهار دوره مینیکمپ اخیر، چشمهای امیر قلعهنویی را خیره کرده است. در حالی که حسینی و نیازمند نمایشهایی سینوسی و پر فراز و نشیب داشتند، خلیفه توانست خود را به عنوان یک پدیده قابل اتکا ثابت کند. حضور خلیفه در لیست نهایی، یک استراتژی هوشمندانه از سوی کادرفنی برای کاهش میانگین سنی تیم ملی در جامجهانی نیز محسوب میشود. از سوی دیگر، این جوان آیندهدار در آستانه یک انتقال بزرگ و هیجانانگیز به باشگاه استقلال قرار دارد. اگر توافقات نهایی شود، خلیفه میتواند با برچسب جذاب دروازهبان حاضر در جامجهانی ۲۰۲۶ قدم به اردوگاه آبیپوشان پایتخت بگذارد؛ یک شروع رویایی برای یک ستاره نوظهور.
•با قطعی به نظر رسیدن حضور بیرانوند و شانس بسیار بالای خلیفه، حالا تمام نگاهها به یک دوئل مرگبار دوخته شده است؛ حسین حسینی در برابر پیام نیازمند. این یک رقابت ساده نیست؛ این نبرد خاطرات و تجربههاست. حسینی که در جامجهانی ۲۰۲۲ قطر، طعم تلخ ۶تایی شدن مقابل انگلیس و سپس شیرینی وصفناپذیر پیروزی تاریخساز و کلینشیت مقابل ولز را چشیده است، اصلا دوست ندارد این بار از روی کاناپه خانه مسابقات را تماشا کند. در سمت مقابل، نیازمند ۳۱ساله قرار دارد که در دوره قبلی جامجهانی، هر سه مسابقه را با حسرت از روی نیمکت تماشا کرد و حالا تشنه فرصتی است تا حداقل اتمسفر بزرگترین فستیوال فوتبال جهان را در زمین لمس کند. آیا ژنرال روی تجربه تاریخی حسینی خط میکشد؟ یا نیازمند برای دومینبار متوالی از لمس رویای جامجهانی (این بار حتی از حضور در لیست) باز میماند؟
•تصمیم امیر قلعهنویی هر چه که باشد، یک زلزله در رسانههای ورزشی به پا خواهد کرد. فوتبال همیشه روی بیرحم خود را در چنین لحظاتی نشان میدهد. یکی از این دو ستاره نامدار که سالها در بالاترین سطح فوتبال ایران درخشیدهاند، به زودی باید چمدانهایش را ببندد، اما نه برای سفری طولانی به قاره آمریکا، بلکه برای بازگشتی تلخ و زودهنگام به خانه. تماشای جامجهانی ۲۰۲۶ از قاب تلویزیون، کابوسی است که تا چند روز دیگر برای یکی از این نامهای بزرگ، به واقعیتی گریزناپذیر تبدیل خواهد شد. تیم ملی ایران، پیش از سوت آغاز جامجهانی، اولین تلفات احساسی خود را در خط دروازه خواهد داد.
دیدگاه تان را بنویسید