آمریکا چگونه با «اشباع نظامی» 

به استرالیا نفوذ می‌کند؟

بر اساس داده‌های موسسه ناتیلوس، ارتش و شرکت‌های تسلیحاتی آمریکا به بیش از ۱۱۰ پایگاه و تاسیسات نظامی در استرالیا دسترسی داشته یا آن را تحت کنترل دارند که بیش از نیمی از کل تاسیسات دفاعی این کشور را شامل می‌شود. به گفته کارشناسان، در هم تنیدگی نیروهای دفاعی استرالیا با ارتش و صنایع نظامی آمریکا شبیه استعمار این قاره توسط واشنگتن است. 

آمریکا بر بیش از ۱۰۰ تاسیسات دفاعی در خاک استرالیا کنترل دارد یا به آن‌ها دسترسی دارد، چیزی که برخی تحلیل‌گران آن را «اشباع» -حتی «استعمار» قاره استرالیا توصیف می‌کنند.

روزنامه گاردین در گزارشی در این باره نوشت: داده‌های جدید گردآوری‌شده توسط موسسه ناتیلوس که روزنامه گاردین آن را منتشر کرده است، ابعاد نظامی‌گری ایالات متحده را ترسیم می‌کند. ارتش آمریکا بر ۱۷ تاسیسات در سرزمین اصلی استرالیا کنترل دارد و به ۷۵ تاسیسات نظامی دیگر که توسط استرالیا اداره می‌شوند نیز دسترسی دارد. شرکت‌های دفاعی آمریکا نیز به ۱۸ تاسیسات اضافی دسترسی دارند. در مجموع، ارتش آمریکا و شرکت‌های دفاعی ایالات متحده بر ۱۱۰ تاسیسات در قلمرو استرالیا کنترل دارند یا به آن‌ها دسترسی دارند که به مراتب بیش از نیمی از کل تاسیسات نظامی در استرالیا است.

ریچارد تانتر، استاد دانشگاه و نویسنده این گزارش به گاردین می‌گوید: «ما درباره نفوذ آمریکا بر سیاست دفاعی استرالیا به عنوان مسئله‌ای از جنس نفوذ (تدریجی) فکر می‌کردیم و از نزدیکی اتحاد و یکپارچگی نیروهای مسلح آگاه بودیم». او افزود: «آنچه این پایگاه داده نشان می‌دهد این است که مسئله نفوذ (تدریجی) نیست، بلکه مسئله اشباع است. بیش از نیمی از تاسیسات دفاعی که بررسی کرده‌ایم به نوعی دسترسی آمریکایی دارند، یعنی کارکنان آمریکایی، یعنی شرکت‌های آمریکایی، از جمله برخی از بزرگ‌ترین شرکت‌های تسلیحاتی جهان».

در ادامه این مطلب درباره جزئیات دسترسی آمریکا به پایگاه‌ها و تاسیسات دفاعی استرالیا و مزیت آن‌ها توضیحاتی ارائه شده است: برخی از پایگاه‌ها، از جمله پاین گپ، نقش‌های حیاتی در شناسایی اهداف برای حملات آمریکا در خارج از کشور ایفا می‌کنند و برای استرالیایی‌ها کاملا شناخته‌شده هستند، حتی اگر عملیات‌شان کاملا محرمانه باشد. برخی دیگر مانند منطقه تمرین میدانی برادشاو در قلمرو شمالی به اندازه قبرس وسعت دارد  اما به‌ندرت شناخته شده‌اند. پایگاه باندیانا در وودونگا که در ماه ژوئن اعلام شد، محل استقرار ده‌ها میلیون دلار سلاح، مهمات، سوخت و خودروهای از پیش‌انبارشده آمریکایی خواهد بود که برای استقرار سریع در صورت بروز درگیری در اقیانوس آرام آماده می‌شوند.

البته فراتر از حضور نظامی، حداقل ۴۲ تاسیسات نظامی استرالیا در اختیار پیمانکاران دفاعی آمریکا، از جمله برخی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان تسلیحات در جهان قرار دارد که از تاسیسات نظامی استرالیا برای ساخت، آزمایش و آموزش سامانه‌های تسلیحاتی مورد استفاده نیروهای نظامی در سراسر جهان استفاده می‌کنند. شرکت لاکهید مارتین در پورت ویکفیلد در استرالیای جنوبی، موشک‌های هدایت‌شونده را مونتاژ می‌کند. شرکت نورثروپ گرامن نیز امسال قراردادی چندمیلیون‌دلاری برای ساخت موتورهای موشکی برای سلاح‌های هدایت‌شونده در مولوالا در نیو ساوث ولز امضا کرد. نیروهای مسلح استرالیا می‌گوید همکاری با تولیدکنندگان آمریکایی «قابلیت همکاری متحدان را ارتقا داده و منبع دوم تامین مهمات حیاتی را فراهم خواهد کرد.»

از میان پایگاه‌های نظامی که تحت کنترل آمریکا و با دسترسی استرالیا اداره می‌شوند پاین گپ شناخته‌شده‌ترین است. اما نقش دقیق آن در صنایع جنگ‌افزاری آمریکا برای عموم مشخص نیست. پاین گپ مانند چندین پایگاه نظامی بزرگ در سراسر استرالیا میزبان چندین تاسیسات دفاعی است که هرکدام کارکردهای متفاوتی دارند: یک ایستگاه کنترل زمینی برای ماهواره‌های شناسایی سیگنال‌های مخابراتی؛ یک ایستگاه زمینی برای سامانه‌های هشدار زودهنگام پرتاب موشک و تاسیساتی برای رهگیری ارتباطات ماهواره‌ای خارجی.

به نوشته گاردین، پایگاه داده موسسه ناتیلوس تاسیسات دفاعی را به جای پایگاه‌ها شمارش می‌کند، بنابراین پاین گپ شامل سه تاسیسات مجزا است که یک جا واقع شده‌اند. این پایگاه که برای عملیات آمریکا در سراسر جهان، از جمله درگیری‌های غرب آسیا حیاتی است، رسما یک «تاسیسات دفاعی مشترک» محسوب می‌شود اما همواره توسط یک افسر آمریکایی فرماندهی می‌شود. توافقنامه «وضع نیروها» با احترام کامل به حاکمیت استرالیا به نیروها و پیمانکاران آمریکایی «دسترسی و استفاده بی‌مانع» از تاسیسات توافق‌شده استرالیا، از جمله برای استقرار نیروها و تجهیزات، سوخت‌گیری کشتی‌ها و هواپیماها، اعطا می‌کند.

گاردین در ادامه این گزارش آورده است: حضور نظامی آمریکا همچنان گسترش خواهد یافت. از سال آینده تا  هزار و ۲۰۰ نفر از کارکنان نظامی در پایگاه زیردریایی اچ‌ام‌ای‌اس استرلینگ درست خارج از بندر فریمنتل عملیات خواهند کرد. دولت استرالیا اصرار دارد که از نظر فنی این یک پایگاه آمریکایی نخواهد بود، بلکه یک «چرخش» نیرو است اما هنوز واقعا مشخص نیست که به چه معناست.

کریستوفر پاین، وزیر دفاع پیشین در حمایت از توافق زیردریایی هسته‌ای آکوس گفته بود که این معامله چندمیلیارد دلاری «بسیار فراتر از خرید زیردریایی» است. او افزود: «از منظر راهبردی، این موضوعی است که واقعا هرگز به طور علنی مورد بحث قرار نمی‌گیرد اما یکی از مهم‌ترین جنبه‌های آن است؛ آکوس همچنین یک پایگاه زیردریایی جدید ایالات متحده در اقیانوس هند است». 

به گفته پاین، «برای آمریکایی‌ها، داشتن یک پایگاه زیردریایی در اقیانوس هند یک مزیت راهبردی عظیم است».