رویای ناتمام استقلال و جامی که هرگز اهدا نخواهد شد؛ جام بی جام!
صدای سوت پایان هفته بیستوسوم لیگ برتر فصل گذشته، به شکلی دلهرهآور با صدای مهیب آژیر خطر در هم آمیخت. در آن روزهای پرالتهاب، کمتر کسی فکرش را میکرد که تب و تاب مستطیل سبز و هیجان بینظیر روی سکوها، به یکباره جای خود را به دلهره، سکوت و اضطراب یک جنگ ۴۰روزه بدهد. لیگ بیستوپنجم در حساسترین و نفسگیرترین مقطع خود قرار داشت؛ درست زمانی که استقلال با غرور بر صدر جدول تکیه زده بود، چرخ مسابقات متوقف شد. وقتی سرانجام آتشبس برقرار شد، انتظار میرفت فوتبال به خانهها برگردد. در حالی که لیگ دسته اول جان دوبارهای گرفت، اکثریت مدیران عامل باشگاههای لیگ برتری در تصمیمی بحثبرانگیز رای به تعلیق کامل لیگ۲۵ دادند تا یکی از عجیبترین فصلهای فوتبال ایران رقم بخورد.
این لیگ ناتمام، مثل یک پازل به هم ریخته روی میز فدراسیون فوتبال باقی ماند و دردسرهای عظیمی به همراه آورد. برای تعیین تکلیف نمایندگان آسیایی و تیمهای سقوطکننده، فدراسیون مجبور به خلق فرمولهای عجیب و غریبی شد؛ از برگزاری یک دیدار پلیآف نفسگیر برای تعیین سومین تیم سقوطکننده تا طراحی یک تورنمنت سهجانبه پرحاشیه برای معرفی سومین نماینده ایران در سطح دوم لیگ قهرمانان آسیا (که آن هم معلوم شد فرمالیته بوده). اما در میان تمام این هیاهوها، یک سوال بزرگ مثل یک بمب ساعتی در حال تیکتیک بود؛ تکلیف جام قهرمانی چه میشود؟ استقلالیها که خود را پادشاه بلامنازع این فصل میدانستند، شمشیرها را از رو بستند. آنها نمیتوانستند بپذیرند که ثمره هفتهها صدرنشینی، به همین سادگی در باد هوا گم شود.
مدیریت باشگاه استقلال، به ویژه علی تاجرنیا، رئیس هیئتمدیره، رهبری این کارزار حقوقی و رسانهای را بر عهده گرفتند. آبیپوشان با تدارک یک پرونده قطور و ۱۷۰صفحهای، شامل دقیقترین مستندات حقوقی، آرای مشابه فیفا و الگوهای بینالمللی از سرنوشت لیگهای نیمهتمام، به فدراسیون فوتبال رفتند. استدلال آنها روشن و قاطع بود؛ با توجه به برگزاری بیش از دو سوم مسابقات، لیگ اعتبار قانونی دارد و جام باید به خانه صدرنشین برود. تاجرنیا با لحنی هشدارآمیز در رسانهها اعلام میکرد که موضوع جام قهرمانی لیگ۲۵، چیزی نیست که باشگاه از آن کوتاه بیاید و در صورت لزوم، پای فیفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا و دادگاههای بینالمللی ورزشی نیز به ماجرا باز خواهد شد.
اما درست در روزهایی که استقلالیها منتظر برپایی جشن قهرمانی پیش از آغاز فصل جدید بودند، حیدر بهاروند، رئیس سازمان لیگ برتر که معمولا در سکوت خبری به کارش ادامه میدهد، در یک گفتوگوی تلویزیونی جنجالی، آب پاکی را روی دست همه ریخت و مهر ابطال بر رویای آبیها کوبید. او با چهرهای آرام اما کلماتی برنده اعلام کرد:«هیئترئیسه فدراسیون فوتبال مصوب کرده است که این لیگ نیمهکاره، هیچ قهرمانی ندارد و پرونده مسابقات فصل گذشته برای همیشه بسته شده است.» این اظهارات صریح یک شوک بزرگ بود، اما بهاروند تیر خلاص را زمانی شلیک کرد که پرده از یک راز چند ماهه برداشت.
رئیس سازمان لیگ مدعی شد که این تصمیم دو سه ماه پیش به تصویب رسیده و مدیران استقلال نهتنها از آن بیخبر نبودهاند، بلکه با حضور در سازمان لیگ، متن مصوبه را با چشمان خود دیدهاند! او تاکید کرد که تصمیمگیرنده نهایی هیئترئیسه است و فدراسیون زیر بار خواستههای یکطرفه نمیرود. علاوه بر این، بهاروند خبر از لغو قطعی مسابقات جام حذفی فصل گذشته داد تا دومین درخواست استقلال نیز رد شود. او حتی برگزاری جام حذفی در فصل آینده را به دلیل ۱۸تیمی شدن لیگ و اضافه شدن حدود ۶۰بازی پرفشار، در هالهای از ابهام قرار داد.
حالا پرونده لیگ بیستوپنجم، لیگی که با سوت داوران آغاز شد و با صدای آژیر جنگ پایان یافت، بدون معرفی هیچ قهرمانی به تاریکخانه تاریخ فوتبال ایران فرستاده شد. جامی که استقلالیها مدتها آن را در ویترین افتخارات خود تصور میکردند، به یک سراب دستنیافتنی تبدیل شده است. اکنون باید دید آیا مدیریت استقلال این پایان تلخ و مصوبه هیئترئیسه را در سکوت میپذیرد، یا پرونده ۱۷۰صفحهای خود را به جریان انداخته و تهدیدهای بینالمللیاش را عملی خواهد کرد؟ جنگ در مستطیل سبز متوقف شد، اما جنگ در راهروهای فدراسیون شاید تازه آغاز
شده باشد.
دیدگاه تان را بنویسید