پایان سروش!

در حالی که هواداران پرسپولیس هنوز در شوک جدایی افشین پیروانی بودند، خبر دوم مثل پتکی بر سر سکوهای سرخ فرود آمد؛ سروش رفیعی، مغز متفکر و هافبک خلاق ارتش سرخ، به پایان خط رسیده است. این پایان یک همکاری ۶‌ساله است؛ داستانی که با پاس‌های طلایی و جام‌های قهرمانی گره خورده بود، حالا در غبار حواشی و تصمیمات انضباطی به نقطه پایان رسیده است. 

همه چیز از التهابات اخیر و خروج ناگهانی رفیعی از ایران به مقصد کانادا آغاز شد. در روزهایی که سایه جنگ بر منطقه سنگینی می‌کرد، سفر رفیعی در نگاه اول یک تصمیم شخصی برای آرامش خانواده تلقی می‌شد اما خیلی زود فشارها آغاز شد و خیلی‌ها خارج شدن او از ایران را زیر سوال بردند. اما وقتی سوت آغاز تمرینات زیر نظر کریم باقری زده شد و جای خالی شماره‌ هفت در زمین خودنمایی کرد، ورق برگشت. باشگاه که پیش‌تر بر نظم آهنین تاکید داشت، غیبت او را غیرمجاز خواند و پرونده از یک تاخیر ساده، به یک چالش انضباطی پیچیده تبدیل شد. 

باشگاه پرسپولیس برای نشان دادن اقتدار خود، در آخرین روز فروردین حکم سنگینی صادر کرد. جریمه ۲۰‌ درصدی برای رفیعی و میلاد محمدی، تنها بخشی از ماجرا بود. وقتی این  ۲۰‌ درصد با جریمه ۲۰‌ درصدی قبلی (به‌خاطر نتایج ضعیف) جمع شد، رفیعی با مجموع ۳۰‌ درصد جریمه قطعی و ۱۰‌ درصد تعلیقی مواجه شد. این پیام باشگاه شفاف‌تر از هر بیانیه‌ای بود؛ در پرسپولیس جدید، جایی برای بی‌انضباطی نیست. 

سروش رفیعی در این ۶ سال، ۱۲۶ بار پیراهن سرخ را به تن کرد. او بخشی از هویت تاکتیکی تیم بود؛ بازیکنی که با یک حرکت بدن یا پاسی در عمق، سکوها را به وجد می‌آورد. اما حالا، قرارداد رو به پایان او دیگر تمدید نخواهد شد. منابع نزدیک به باشگاه تایید کرده‌اند که کادر فنی، دیگر برنامه‌ای برای حفظ او ندارد. حتی اگر رفیعی امروز به تمرینات بازگردد، راهی برای بازگشت به قلب این تیم باقی نمانده است. 

این جدایی، فراتر از یک تغییر بازیکن است؛ این پایان یک نسل از ستاره‌های پرسپولیس است که در دوران گذار باشگاه، یکی پس از دیگری صحنه را ترک می‌کنند. برای هوادارانی که روزگاری با دریبل‌های سروش رویا می‌ساختند، حالا تماشای زمین تمرین بدون او، حس غریبی از یک دوران تمام شده را دارد. پرسپولیس به پیش می‌رود، اما جای خالی شماره هفت، تا مدت‌ها در ذهن‌ها باقی خواهد ماند.