دختران آبی

نازنین دشتی

صدای سوت آغاز نوزدهمین دوره لیگ برتر فوتبال زنان ایران، امسال تنها نویدبخش شروع یک تورنمنت ورزشی نیست؛ بلکه زنگ بیداری یک دوران جدید و هیجان‌انگیز است. با الزام و پافشاری کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) مبنی بر ضرورت تیمداری باشگاه‌های خواهان مجوز حرفه‌ای در بخش زنان، شمایل لیگ برتر ایران دچار یک دگردیسی جذاب شده است. حالا، در کنار ریشه‌دارهایی چون ملوان و سپاهان، و نوپاهایی که به سرعت جای پای خود را محکم کرده‌اند مانند گل‌گهر و پرسپولیس، نام یک غول دیگر نیز به چشم می‌خورد؛ استقلال تهران. این حضور، پازل قدرت را در فوتبال زنان ایران تکمیل می‌کند و نوید فصلی را می‌دهد که در آن نیمی از تیم‌های حاضر، نام‌ها و نشان‌های سنگین و اسم‌ورسم‌داری را به دوش می‌کشند. 

ورود استقلال به لیگ برتر، داستانی از جنس مقاومت و جنگندگی در مستطیل سبز است. برخلاف رقیب دیرینه یعنی پرسپولیس که مسیر خود را با خرید امتیاز در لیگ یک هموار کرد و زودتر به سطح اول رسید، دختران آبی‌پوش پایتخت مسیر سخت‌تری را برگزیدند. آنها بند کفش‌های‌شان را در لیگ دسته دوم محکم کردند، در زمین‌های خاکی و چمن‌های ناهموار جنگیدند، جواز حضور در لیگ یک را به دست آوردند و در نهایت، با کسب عنوان پرافتخار نایب‌قهرمانی در لیگ دسته اول، بلیت طلایی صعود به لیگ برتر را در مشت خود فشردند. این صعود پلکانی و کاملا فوتبالی، حالا شخصیتی پولادین به تیم زنان استقلال بخشیده است؛ تیمی که می‌داند برای رسیدن به قله، باید وجب به وجب زمین را فتح کرد. 

بدون شک، قلب تپنده فصل پیش‌رو، برپایی نخستین دربی تاریخ فوتبال زنان پایتخت است. تقابلی که از همین حالا سایه سنگین خود را بر سر تمام رقابت‌ها انداخته است. پرسپولیسی‌ها که فصل گذشته با ناکامی مطلق روبه‌رو شدند و به رتبه ناامیدکننده هفتم بسنده کردند، حالا با تمام قوا به دنبال ساختن تیمی در قواره قهرمانی هستند تا آبروی از دست رفته را بازگردانند. اما در سوی دیگر میدان، استقلالی‌ها با رویکردی تهاجمی و عطشی سیری‌ناپذیر برای فتح جام وارد میدان شده‌اند. رویارویی این دو تفکر و این دو رنگ تاریخی در لیگ زنان، نه‌تنها یک مسابقه فوتبال، که یک رویداد فرهنگی و ورزشی بی‌نظیر خواهد بود که هیجان آن، مرزهای ورزشگاه‌ها را درخواهد نوردید. 

در روزهایی که اخبار خوبی از وضعیت مالی حامیان باشگاه استقلال به گوش نمی‌رسد و سایه ریاضت اقتصادی و صرفه‌جویی بر سر بسیاری از بخش‌های باشگاه سنگینی می‌کند، تیم فوتبال زنان یک استثنای درخشان است. خبرهای واصله از راهروهای باشگاه حاکی از آن است که در میان تمام تیم‌های زنان استقلال، تیم فوتبال در صدر اولویت‌های مدیران قرار گرفته است. اما دلیل این نگاه ویژه چیست؟ پاسخ در یک کلمه خلاصه می‌شود؛ آسیا. با راه‌اندازی لیگ قهرمانان زنان آسیا، آبی‌ها فرصتی تاریخی برای درخشش در قاره کهن می‌بینند. در حالی که خطر کسر بودجه یا بسته شدن تیمی در حد و اندازه‌های لیگ یک، بسیاری را نگران کرده بود، معاونت ورزش زنان استقلال با برنامه‌ریزی مدون، بودجه‌ای قابل توجه و درخور یک مدعی قهرمانی را برای این تیم در نظر گرفته است. هدف مشخص است؛ حضور در کورس مدعیان، بالا بردن جام قهرمانی و در نهایت، رزرو بلیت پرواز به سوی رقابت‌های آسیایی. 

هرجا که نام استقلال و قهرمانی به میان می‌آید، حواشی نیز جزء جدایی‌ناپذیر ماجراست. اخیرا عباس ترابیان، رئیس پیشین سازمان فوتبال استقلال که پس از پایان قراردادش از مجموعه جدا شده، در ادعایی عجیب عنوان کرده بود که مخالفتش با تغییر سرمربی تیم زنان، دلیل اصلی برکناری‌اش بوده است. ادعایی که خیلی زود رنگ باخت و بیشتر به یک بهانه‌جویی برای توجیه پایان همکاری شباهت پیدا کرد. علی تاجرنیا، رئیس هیات‌مدیره استقلال در گفت‌وگو با رسانه‌ها صراحتا این موضوع را رد کرد و شفاف ساخت که هیات‌مدیره هنوز هیچ تصمیم قطعی درباره نیمکت تیم زنان نگرفته است. واقعیت این است که فاصله فنی و تاکتیکی لیگ یک با لیگ برتر، فاصله‌ای نجومی است. مدیران استقلال که رویاهای بزرگی در سر دارند، به خوبی می‌دانند که برای رقابت با غول‌های لیگ برتر، نیاز به تقویت همه‌جانبه کادرفنی دارند. 

در این شرایط و در حال حاضر، پرونده انتخاب سرمربی روی میز مدیران باز است و نام‌های بزرگی در اطراف این نیمکت جذاب شنیده می‌شود. جدا از مریم حسن‌زاده که سرمربی موفق دو فصل اخیر که معمار صعود استقلال بوده و هنوز شانس تمدید قرارداد را دارد، مرضیه جعفری، پرافتخارترین مربی فوتبال زنان ایران که نامش لرزه بر اندام رقبا می‌اندازد، مریم ایراندوست، چهره شناخته‌شده و سرمربی پیشین تیم ملی که تخصص بالایی در جمع کردن تیم‌های پرستاره دارد و مریم جهان‌نجاتی، مربی بادانش و استراتژیست که می‌تواند وزن نیمکت آبی‌ها را بالا ببرد، گزینه‌های نیمکت استقلال برای فصل آینده هستند. 

اگرچه سازمان لیگ هنوز تقویم دقیق رقابت‌ها را منتشر نکرده، اما نبض فوتبال ایران از همین حالا تندتر می‌زند. استقلال با ترکیبی از انگیزه، بودجه مناسب، حمایت مدیران و رویای آسیایی، در نقطه آغاز یک راه پرپیچ‌وخم ایستاده است. فصلی که در آن دختران آبی نه‌تنها برای پیروزی در مستطیل سبز، بلکه برای ثبت نام خود در تاریخ فوتبال ایران خواهند جنگید. باید منتظر ماند و دید در نهایت کدام ژنرال زن، هدایت این ارتش آبی را در نبرد بزرگ لیگ نوزدهم و آن دربی تاریخی بر عهده خواهد گرفت. تقابلی که بی‌شک، تا سال‌ها در حافظه ورزش ایران ثبت خواهد شد.