نازنین دشتی 

خزانه بلوگرانا خالی می‌شود؛ این شاید آشناترین و در عین حال دلهره‌آورترین جمله‌ای باشد که هواداران بارسلونا در این روزهای داغ تابستانی می‌شنوند. اما این‌بار پای یک خرید معمولی در میان نیست؛ صحبت از انتقال بازیکنی است که می‌تواند معادلات خط میانی لالیگا را برای سال‌ها تغییر دهد. رودریگو هرناندز یا همان رودری، مغز متفکر منچستر سیتی و قهرمان جهان، در آستانه پوشیدن پیراهن آبی و اناری است، اما رقمی که در فاکتور نهایی این انتقال درج شده، کاملا فراتر از تصورات اولیه و حتی خوش‌بینانه‌ترین پیش‌بینی‌های مدیران بارسلونا است؛ بیش از ۲۱۰ میلیون یورو!  

در دنیای فوتبال تا همین چند سال پیش یک قانون نانوشته اما طلایی وجود داشت؛ اگر بازیکنی وارد سال پایانی قراردادش می‌شد، باشگاه مبدا برای جلوگیری از خروج رایگان او در فصل بعد، حاضر بود به مبالغی بسیار پایین‌تر از ارزش واقعی بازیکن رضایت دهد. آخرین نمونه بزرگ و تاریخی این الگو، انتقال تونی کروس به رئال مادرید بود. هافبک آلمانی در حالی که تنها یک سال از قراردادش با بایرن مونیخ باقی مانده بود، با مبلغی در حدود ۲۰‌میلیون یورو راهی سانتیاگو برنابئو شد و تاریخ‌سازی کرد. بسیاری از تحلیلگران و حتی مدیران بارسلونا در ماه‌های گذشته تصور می‌کردند که سناریوی مشابهی برای رودری در پیش است. آینده او پیش، در جریان و پس از جام‌جهانی سوژه بحث محافل ورزشی بود و با توجه به رسیدن قرارداد او با سیتیزن‌ها به ماه‌های پایانی، زمزمه‌ها حاکی از آن بود که بازگشت او به لالیگا بسیار ارزان تمام خواهد شد. اما واقعیت بازار نقل‌و‌انتقالات مدرن، سیلی محکمی به این تصورات رمانتیک زد. امروز دیگر عدم تمدید قرارداد و گذر زمان، به منزله صدور مجوز خروج ارزان‌قیمت نیست. درخشش خیره‌کننده رودری در جام‌جهانی و تبدیل شدن او به یک مهره بی‌بدیل، قیمت او را از هر نظر به شکل سرسام‌آوری بالا برده است.

منچستر‌سیتی باشگاهی نیست که به راحتی ستاره‌هایش را حراج کند. آنها به خوبی می‌دانند که چه جواهری را در اختیار دارند. رسانه‌های انگلیسی در روزهای اخیر فاش کرده‌اند که مدیران سیتی تاکنون به دو پیشنهاد رسمی بارسلونا پاسخ منفی قاطع داده‌اند. پیام مالکان اماراتی باشگاه واضح است؛ رودری را می‌خواهید؟ هزینه آن را بپردازید. درخواست قطعی و غیرقابل مذاکره منچستر‌سیتی برای صدور رضایت‌نامه این هافبک ۳۰‌ساله، مبلغ ۸۰‌میلیون یورو است. این عدد برای بازیکنی که در سال آخر قراردادش به سر می‌برد، یک رکورد و نشان‌دهنده تغییر پارادایم در قدرت چانه‌زنی باشگاه‌های متمول انگلیسی است. سیتیزن‌ها با این برچسب قیمتی به تمام اروپا ثابت کردند که حتی در ماه‌های پایانی قرارداد نیز این باشگاه مبدا است که قوانین بازی را دیکته می‌کند. 

اما ۸۰‌میلیون یورو تنها نوک کوه یخ است. وقتی ماشین حساب‌ها در دفتر مدیریت بارسلونا به کار می‌افتند، ابعاد واقعی این معامله هوش از سر انسان می‌برد. بارسلونا برای متقاعد کردن رودری، یک قرارداد چهار ساله با دستمزد خالص ۱۵‌میلیون یورو برای هر فصل پیشنهاد داده است. در نگاه اول شاید ۱۵‌میلیون یورو معقول به نظر برسد، اما وقتی قوانین مالیاتی سنگین ایالت کاتالونیا را در نظر بگیرید، ماجرا رنگ و بوی دیگری می‌گیرد. برای اینکه رودری سالی ۱۵‌میلیون یورو خالص دریافت کند، باشگاه بارسلونا باید سالانه ۳۴‌میلیون یورو (به صورت ناخالص) پرداخت نماید. با یک ضرب ساده ریاضی، دستمزد این بازیکن در طول چهار ‌سال قرارداد، مجموعا ۱۳۶میلیون یورو روی دست باشگاه خرج خواهد گذاشت! حالا پازل‌ها را کنار هم بگذارید؛ ۱۳۶‌میلیون یورو برای دستمزد، به علاوه ۸۰‌میلیون یورو مبلغ درخواستی منچستر سیتی. ما تا همین‌جا به رقم ۲۱۶‌میلیون یورو رسیده‌ایم. اگر کمیسیون‌های هنگفت مدیربرنامه‌ها، پاداش‌های امضای قرارداد و سایر هزینه‌های جانبی انتقال را به این معادله اضافه کنیم، مجموع هزینه این پکیج برای کاتالان‌ها به راحتی از مرز ۲۲۰ الی ۲۳۰‌میلیون یورو عبور می‌کند. این دیگر یک انتقال ساده نیست؛ این یک قمار بزرگ مالی برای باشگاهی است که در سال‌های اخیر با بحران‌های اقتصادی دست و پنجه نرم کرده است. 

در این میان، نمی‌توان از نقش پررنگ باشگاه‌های مادریدی در داغ شدن این بازار چشم‌پوشی کرد. رئال‌مادرید نیز همواره معامله‌های پرخرجی را دنبال کرده است (مانند پرونده‌های دیومانده یا کوکوریا)، اما استراتژی فلورنتینو پرز معمولا مبتنی بر جذب بازیکنان جوان‌تر است تا استهلاک مالی آنها در طولانی‌مدت آسان‌تر باشد. با این حال، کهکشانی‌ها در مقطعی برای جذب رودری وارد عمل شدند و پیشنهاداتی را ارائه کردند. حضور نام رئال‌مادرید کافی بود تا ارزش بازار رودری بالاتر برود و موضع سیتی در مذاکرات سخت‌تر شود، هرچند که در نهایت، تصمیم شخصی خود بازیکن و علاقه قلبی‌اش به پروژه ورزشی بارسلونا، شانس رئال را از بین برد و او پیشنهاد بلوگرانا را ترجیح داد. از سوی دیگر، پرونده خولین آلوارز نیز به صورت غیرمستقیم بر این فضا تاثیر گذاشته است. اتلتیکو مادرید پیشنهادهایی برای آلوارز داشت، اما ورود تاکتیکی رئال‌مادرید به این ماجرا باعث شد تا ارزش این ملی‌پوش آرژانتینی به شدت بالا برود و هزینه جدایی او برای هر تیمی سنگین‌تر شود. این بازی‌های رسانه‌ای و ورود باشگاه‌های رقیب برای بالا بردن قیمت اهداف نقل و انتقالاتی یکدیگر، نشان می‌دهد که جنگ‌های خارج از مستطیل سبز به اندازه ال‌کلاسیکوهای داخل زمین بی‌رحمانه است.

در نهایت، واقعیت این است که بارسلونا اکنون معامله‌ای را پیش رو دارد که تا حد زیادی از سوی خود باشگاه رسانه‌ای شده و راه بازگشتی برای آن متصور نیست. مدیریت بارسا در حال حاضر دو معامله بزرگ را در دستور کار دارد که در صورت نهایی شدن، می‌توانند خزانه باشگاه را تا ۵۰۰‌میلیون یورو زیر بار هزینه ببرند. انتقال ۲۱۰‌میلیون یورویی رودری فراتر از یک خرید فوتبالی، یک بیانیه قدرت از سوی بارسلونا در بازار اروپاست؛ انتقالی که ثابت می‌کند بلوگرانا با وجود تمام محدودیت‌ها، همچنان حاضر است برای بازگشت به قله فوتبال اروپا، گاوصندوق‌های خود را تا آخرین سکه خالی کند. باید دید آیا این قمار نجومی، در نهایت جام‌های قهرمانی را به ویترین افتخارات نوکمپ بازخواهد گرداند یا به یک بحران مالی جدید تبدیل خواهد شد.