پرافتخارترین تیم اروپا با آربلوا روزهای خوبی را پشت سر میگذارد؛ رئال جدید
نگار رشیدی
شنبهشب، ورزشگاه سانتیاگو برنابئو تنها شاهد یک پیروزی چهار بر یک مقابل رئالسوسیهداد نبود؛ بلکه شاهد تثبیت یک دکترین جدید بود. دکترینی که در آن، تعصب کلاسیک مادریدی با جادوی مدرن برزیلی ترکیب شده است. وقتی سوت پایان بازی به صدا درآمد، آلوارو آربلوا، مردی که روزگاری اسپارتان خط دفاعی مادرید بود، با چهرهای مصمم اما آرام به سمت تونل رختکن حرکت کرد. او حالا صاحب رکوردی است که بسیاری از مربیان بزرگ دنیا حسرت شروع آن را دارند؛ پنج بازی در لالیگا و پنج پیروزی. اما این داستان فقط درباره اعداد روی تابلوی نتایج نیست؛ داستان درباره احیای یک رابطه پدر و پسری (یا شاید برادر بزرگتر و کوچکتر) میان سرمربی و ستاره اول تیمش، وینیسیوس جونیور است.
زمانی که آربلوا هدایت تیم اصلی را (چه به عنوان موقت و چه دائم) بر عهده گرفت، تردیدهای زیادی وجود داشت. آیا کسی که تجربه سطح اول مربیگری در لالیگا را ندارد، میتواند رختکن پرستاره کهکشانیها را مدیریت کند؟ پاسخ شب گذشته در مادرید طنینانداز شد. رئالمادرید آربلوا، شباهت عجیبی به شخصیت خود او در دوران بازی دارد؛ سرسخت، بیرحم، مستقیم و البته وفادار به اصول. پیروزی مقابل سوسیهداد، پنجمین برد پیاپی او در لیگ بود. کسب ۱۵ امتیاز از ۱۵ امتیاز ممکن، پیامی واضح به بارسلونا و سایر رقباست؛ مادرید بحران را پشت سر گذاشته و حالا با موتوری که آربلوا روغنکاری کرده، با سرعت نور حرکت میکند. نکته کلیدی در تاکتیک آربلوا، تزریق خون کاستیا به رگهای تیم اصلی است. گل دقیقه پنج گونزالو گارسیا، محصول مستقیم شناخت آربلوا از آکادمی بود. اما شاهکار او در مدیریت ستارههای بزرگ، به ویژه شماره هفت تیم نهفته است.
وینیسیوس جونیور همیشه بازیکن بزرگی بوده است، اما در هفتههای اخیر، چیزی فراتر از یک وینگر تکنیکی نشان داده. او به یک رهبر تمامعیار تبدیل شده است. آمار خیرهکننده است؛ در هفت بازی تحت هدایت آربلوا (در تمامی رقابتها)، وینی روی ۶ گل تاثیر مستقیم داشته (گل و پاسگل). این هفته، وینی غیرقابل مهار بود. دو گل او، یکی با فرار تند و تیز و ضربهای دقیق و دیگری از روی نقطه پنالتی، نشان از تمرکز بالای او داشت. اما چرا وینی زیر نظر آربلوا تا این حد شکوفا شده است؟ پاسخ در حمایت مطلق نهفته است. آربلوا خود بازیکنی بود که برای همتیمیهایش میجنگید (به یاد بیاورید دوران مورینیو و حمایتهای او از رونالدو). حالا او همان سپر دفاعی را برای وینیسیوس ایجاد کرده است. در کنفرانسهای خبری، آربلوا اولین کسی است که سینه سپر میکند تا تیرهای انتقاد به وینی نرسد. این امنیت روانی، به وینی اجازه داده تا در زمین فقط به یک چیز فکر کند؛ نابود کردن دفاع حریف.
در بازی این هفته، هر بار که وینی صاحب توپ میشد، نیمکت مادرید نیمخیز بود. آربلوا به وینی آزادی عملی داده که شاید حتی در زمان آنچلوتی هم تا این حد دیده نمیشد. او به وینی اجازه داده تا محور اصلی حملات باشد، حتی در شبی که امباپه غایب بود، وینی نشان داد که میتواند به تنهایی بار تهاجمی بزرگترین باشگاه جهان را به دوش بکشد. فراموش نکنیم وینی همان بازیکنی است که در زمان ژابی آلونسو حسابی به مشکل خورده بود و خیلیها صحبت از احتمال جداییاش میکردند.
جریان بازی این هفته، کلاسی از فوتبال واکنشگرا و مستقیم بود. سوسیهداد تیمی دستوپابسته نبود؛ آنها حتی با پنالتی اویارزابال بازی را یک-یک کردند و سعی داشتند ترمز رئال را بکشند. اما رئال آربلوا تیمی نیست که با یک گل خورده پا پس بکشد. واکنش تیم پس از گل تساوی دیدنی بود. تنها چهار دقیقه بعد، وینیسیوس دوباره رئال را پیش انداخت. و سپس شلیک فده والورده... گویی بازیکنان رئال قسم خوردهاند که رکورد صددرصد پیروزی مربیشان را حفظ کنند. آربلوا در کنار زمین، پرشور اما مسلط بود. او میداند که هر بازی برای او حکم یک آزمون نهایی را دارد. پنج بازی و پنج برد در لالیگا، رکوردی است که نام او را در تاریخ شروعهای رویایی باشگاه ثبت میکند. اما برای او، این فقط شروع است. او تیمی ساخته که در غیاب فوقستارهای مثل امباپه، چهار گل به یکی از تیمهای سرسخت لیگ میزند.
رابطه وینی و آربلوا، یادآور روابط خاص مربی-بازیکن در تاریخ فوتبال است. مثل پپ و مسی، یا فرگوسن و رونالدو. آربلوا زبان وینیسیوس را میفهمد. او میداند که وینی نیاز به محبت و البته انضباط تاکتیکی دارد. رسیدن به آمار ۶ گل و پاسگل در تنها هفت بازی زیر نظر مربی جدید، نشاندهنده تطبیقپذیری بالای وینی و هوش تاکتیکی آربلواست که بهترین بازی را از ستارهاش میگیرد.
رئال مادرید با برد چهار بر یک مقابل سوسیهداد، پیامی بلند فرستاد. این تیم نهتنها خسته نیست، بلکه با ایدههای تازه آربلوا جان تازهای گرفته است. آربلوا ثابت کرده که مادریدیستا بودن فقط به شعار نیست؛ بلکه به درک DNA این باشگاه است؛ پیروزی به هر قیمت. و در این مسیر، او بهترین سرباز را در خط مقدم دارد؛ وینیسیوس جونیور. اگر این زوج (مربی و بازیکن) همینطور ادامه دهند، نهتنها لالیگا، بلکه اروپا باید خود را برای یک طوفان سفید دیگر آماده کند. فعلا که همه چیز بر وفق مراد است؛ پنج بازی، پنج برد، و یک شماره هفت که دوباره دارد
پادشاهی میکند.
دیدگاه تان را بنویسید