نتایج جستجو :

  • نگاهی به اولین شکست تیم ویلموتس در یک شب نفرینی

    از همان لحظه‌های اول که پخش سرود ایران در استادیوم بحرین با سروصدای هواداران و لبخند مهره‌های حریف روبه‌رو شد، واضح به نظر می‌رسید که شرایط میزبانی ورزشگاه «عادی» نیست و تیم ملی، یک شب وحشتناک را پشت سر خواهد گذاشت. تیم ویلموتس در این بازی، اصلا خوب نشان نداد، در حد و اندازه‌های خودش ظاهر نشد و برای اولین بار، شکست خورد. ایران در طول تاریخ، در زمین تیم‌های بزرگی مثل کره، ژاپن و عربستان برنده شده اما هرگز بحرین را در زمین حریف شکست نداده است. ظاهرا قرار نیست این کابوس، سرانجام به پایان برسد.

    |
  • تیم ملی و معادله صعود به مرحله دوم مقدماتی

    |
  • پدیده‌ها برای تیم ملی به صف می‌شوند

    |
  • دوران سیاه مدیریتی باشگاه استقلال همچنان ادامه دارد

    ناکامی در پروژه جذب مهاجم خارجی، برای مدیریت فعلی باشگاه استقلال اصلا عجیب و دور از انتظار نبود. چراکه آنها دیگر هوادارها را به چنین شکست‌هایی عادت داده‌اند. امیرحسین فتحی دائما در رسانه‌ها دیده می‎شود، با کلمه‌ها بازی می‌کند، روی موج احساس طرفداران آبی سوار می‌شود و از علاقه‌ دیرینه‌اش به این باشگاه حرف می‌زند اما در عمل، دائما استقلالی‌ها را ناامید می‌کند. سوال بزرگ اینجاست که یک مدیر اساسا باید چند بار شکست بخورد و چند تصمیم اشتباه بگیرد تا حکم برکناری‌اش را صادر کنند؟ آیا دوران فتحی در استقلال، نباید زودتر از این‌ها به پایان می‌رسید؟

    |
  • ماموریت دشوار، اما جذاب ملی‌پوش‌ها در بحرین

    تیم ملی در حالی برای سومین بازی‌اش در مرحله مقدماتی جام جهانی 2022 در زمین بحرین آماده می‌شود که هرگز در منامه، موفق به شکست دادن این تیم نشده است. در مقابل بحرینی‌ها نیز در 9 سال گذشته، هرگز نتوانسته‌اند ایران را از پیش رو بردارند. تیم ویلموتس در دو بازی گذشته همه امتیازهای ممکن را به دست آورده و بحرین نیز از دو مسابقه با کامبوج و عراق، چهار امتیاز به دست آورده است. از این گروه تنها یک تیم به صورت مستقیم به مرحله بعدی صعود می‌کند و رقابت این دو تیم در کنار عراق، حساسیت فوق‌العاده‌ای خواهد داشت.

    |
  • |
  • مهاجم خارجی پرسپولیس می‌خواهد در هفته‌های پیش‌رو همه چیز را جبران کند

    |
  • درباره اجرای «سوگ آزادی» از نگاه آهنگساز

    |
  • در آستانه انتخابات صورت گرفته است؛

    |
  • آزادی و جشن متفاوتی که روی سکوها برپا شد

    آنها بالاخره آمدند. پرچم‌ها را برداشتند، از ضلع شرقی ورزشگاه رد شدند، در همخوانی با بلندگوهای استادیوم و آهنگ معروف سالار عقیلی، «حسرت و امید» را در یک ردیف کنار هم قرار دادند. در لحظاتی از بازی برای شکسته‌ شدن یک طلسم بزرگ و رسیدن به یک آرزوی دیرینه اشک ریختند. 14 گل تماشا کردند و سرانجام به خانه برگشتند. همه این اتفاق‌ها رخ داد اما نه آسمان به زمین آمد و نه آب از آب تکان خورد. حالا بهتر است همه مخالفان ورود بانوان به ورزشگاه‌ها، ماجراهای دیدار با کامبوج را دوباره تماشا کنند و ببینند که «خانوادگی»‌شدن ورزشگاه، تا چه اندازه جو استادیوم‌ها را تلطیف می‌کند. ما برابر کامبوج، 14 گل زدیم اما پیروزی اصلی، روی سکوها رقم خورد.

    |