پرواز بلند والیبال ایران بر فراز تور آرژانتین و عبور از بحران؛ رستاخیز سروقامتان
پیروزی برابر آرژانتین، سمفونی هماهنگی از عملکرد فردی و تیمی بود: علی حاجیپور: قطر پاسور ۲۴ ساله تیم ملی، بیرحمترین نسخه خود را به نمایش گذاشت. او با کسب ۲۲ امتیاز (۱۷ امتیاز از حمله، دو دفاع و سه امتیاز مستقیم از سرویس) ستاره بیچونوچرای میدان بود و امتیاز پایانی بازی را نیز با اقتدار به نام خود ثبت کرد. پوریا حسینخانزاده: دریافتکننده قدرتی و ۲۲ ساله ایران که در دو بازی قبل از فرم ایدهآل دور بود، با کسب ۱۷ امتیاز و سرویسهای سهمگین خود که دریافت اول حریف را فلج کرده بود، به روزهای اوج بازگشت. محمدرضا حضرتپور: لیبروی تیم ملی که آماج انتقادات بود، گویی دوباره متولد شد. او با ثبت ۱۵ توپگیری عالی و واکنشهای خیرهکننده، سدی نفوذناپذیر در برابر اسپکرهای آرژانتینی ایجاد کرد. محمد ولیزاده و یوسف کاظمی: ولیزاده پس از روزهای پرفشار، با کسب هشت امتیاز پاسخ محکمی به منتقدان داد. یوسف کاظمی نیز ملقب به بچه غول والیبال، در نخستین حضور ثابت خود چهار امتیاز ارزشمند کسب کرد و بازگشتی خوشیمن به ترکیب داشت. مرتضی شریفی: کاپیتان تیم اگرچه تنها سه امتیاز کسب کرد، اما با انرژی بینظیر و رهبری روانی خود در داخل زمین، روحیه جنگندگی را به رگهای تیم تزریق کرد. حالا تیم ملی والیبال ایران با روحیهای مضاعف و یک بازگشت تماشاگرپسند، خود را برای چهارمین و آخرین مسابقه هفته نخست آماده میکند. سروقامتان ایران روز یکشنبه ۲۴ خرداد از ساعت ۱۷:۳۰ به مصاف بلژیک خواهند رفت تا با کسب یک پیروزی دیگر، پرونده هفته اول لیگ ملتها را با شکوه هرچه تمامتر ببندند و نشان دهند که این رستاخیز، تازه آغاز راه آنها در مسیر جهانی شدن است. در جامهای جهانی گذشته ستارهها را فقط داخل زمین میدیدیم اما در جامجهانی ۲۰۲۶ بیشتر از اینکه داخل زمین ستاره داشته باشیم، روی سکوها ستاره داریم و چه در طول بازی دوربینهای پخش زنده سراغ ستارههای سینما و موسیقی روی سکوها میروند و عکس حضور آنها برای تماشای فوتبال هم حسابی به سوژههایی جذاب برای رسانهها تبدیل میشوند... حضور همزمان بکام و تام کروز در بازی آمریکا و پاراگوئه نکتهای است که خودش این موضوع را به خوبی نشان میدهد.
نگار رشیدی
بامداد روز شنبه ۲۳ خرداد، سالن نیلسون نلسون در شهر برزیلیا شاهد یکی از دراماتیکترین و شگفتانگیزترین بازگشتهای تاریخ تیم ملی والیبال ایران بود. شاگردان روبرتو پیاتزا که مسابقات لیگ ملتهای جهان ۲۰۲۶ را با دو شکست تلخ و ناامیدکننده مقابل تیمهای قدرتمند برزیل و بلغارستان آغاز کرده بودند، در سومین گام خود در یک نمایش بینقص و حماسی، تیم ملی آرژانتین را با نتیجه قاطع سه بر صفر در هم کوبیدند. این پیروزی ارزشمند نهتنها نخستین سه امتیاز کامل ایران را در این تورنمنت به ارمغان آورد، بلکه ۱۳.۲۱امتیاز حیاتی در رنکینگ فدراسیون جهانی والیبال به حساب تیم ملی واریز کرد تا مسیر صعود و بازگشت به جمع مدعیان هموارتر شود. دیدارهای هفته اول لیگ ملتهای والیبال جهان ۲۰۲۶ در گروه مردان از ۲۰ تا ۲۴ خرداد به میزبانی شهرهای اوتاوا در کانادا، برزیلیا در برزیل و لین یی در چین در حال برگزاری است و رویارویی ایران و آرژانتین، بیشک یکی از جذابترین تقابلهای این هفته بود. قضاوت این دیدار حساس بر عهده دنیل گونزالز از مکزیک و دیوید فرناندز از اسپانیا بود.
برای درک عمیق این کامبک شگفتانگیز، باید به چند ساعت قبل و به تاریکترین لحظات تیم ملی در رختکن بازگردیم. دیدار دوم برابر بلغارستان نقطه تاریک عملکرد ایران در این هفته بود؛ مسابقهای که در آن ملیپوشان نهتنها از نظر فنی بلکه از نظر روحی نیز شرایط مطلوبی نداشتند و شکست سنگینی را تجربه کردند. پس از آن شکست تلخ، روبرتو پیاتزا، سرمربی باتجربه و ایتالیایی تیم ملی، تصمیم گرفت جلسهای خصوصی و طولانی در رختکن برگزار کند. این جلسه که حدود نیم ساعت به طول انجامید، نقطه عطف کاروان والیبال ایران در برزیل بود. پیاتزا با لحنی صریح، انتقادی و گاهی کوبنده، نقاط ضعف تیم را گوشزد کرد. او با غرولندهای خاص خود، به ناهماهنگیها تاخت اما در عین حال، روحیه از دسترفته بازیکنان را با مهارت یک روانشناس بازسازی کرد. او از شاگردانش خواست دو شکست قبلی را در همان رختکن دفن کنند و با اعتمادبهنفس یک مدعی جهانی وارد میدان شوند. در پایان این جلسه نیمساعته، بازیکنان به دستور سرمربی حلقه اتحادی ناگسستنی تشکیل دادند. مرتضی شریفی، کاپیتان تیم، لحظاتی با همتیمیهایش صحبت کرد و در نهایت، همه اعضای تیم با فریاد یکصدای نام «ایران» رختکن را ترک کردند؛ فریادی که دیوارهای رختکن را لرزاند و نویدبخش تولد تیمی کاملا متفاوت بود.
یکی از دراماتیکترین داستانهای این مسابقه، ماجرای عرشیا بهنژاد، پاسور جوان و آیندهدار تیم ملی بود. او پیش از این دیدار به شدت با مشکل سرماخوردگی و ضعف جسمانی مواجه شده بود؛ تا جایی که حضورش در ترکیب اصلی در هالهای از ابهام قرار داشت و تا دو ساعت پیش از آغاز مسابقه در بیمارستان زیر سرم بود. با این حال، غیرت و تعصب این جوان ایرانی بر بیماری غلبه کرد. بهنژاد در شرایطی نهچندان مطلوب خود را به سالن رساند و با ثبت ۲۰پاس صحیح و بینقص، بهترین عملکرد خود را در سه مسابقه اخیر به نمایش گذاشت. او مهاجمان تیم را به بهترین شکل ممکن تغذیه کرد و نشان داد که قلب تپنده حملات ایران، حتی در سختترین شرایط جسمانی نیز از کار نمیافتد.
این پیروزی در شرایطی رقم خورد که کفه ترازوی استراحت و ریکاوری کاملا به سود آرژانتین سنگینی میکرد. تیم ملی والیبال آرژانتین، تیمی با سابقه حضور در ۹ دوره المپیک و کسب مدال برنز سئول ۱۹۸۸ و توکیو ۲۰۲۰، بیش از ۴۸ساعت فرصت استراحت داشت. در مقابل، ملیپوشان ایران کمتر از ۲۴ساعت از بازی سنگین با بلغارستان و کمتر از ۴۸ساعت از نبرد با برزیل را پشت سر گذاشته بودند. اما در زمین مسابقه، این خستگی هیچ جایی نداشت. ست نخست با برتری فنی ایران آغاز شد. با وجود تلاشهای لوسیانو ویسنتین برای آرژانتین، محمد ولیزاده و علی حاجیپور سدی محکم ساختند. وقتی آرژانتین اختلاف را در امتیاز ۱۰ بر ۹ به حداقل رساند، وقت استراحت هوشمندانه پیاتزا جریان بازی را عوض کرد و ایران ست اول را ۲۵ بر ۲۳ پیروز شد. در ست دوم، طوفان شاگردان پیاتزا بیرحمتر شد. زوج مرگبار پوریا حسینخانزاده و علی حاجیپور غیرقابل مهار نشان دادند و ضعف نیمکت آرژانتین آشکارتر شد تا این ست با نتیجه قاطع ۲۵ بر ۱۹ به سود ایران پایان یابد. ست سوم نیز با وجود ورود لوسیانو د چکو و تلاشهای گومز و راموس برای بازگشت آرژانتین، با سرویسهای هدفمند ایران و هوشمندی بازیکنان در امتیازات پایانی، ۲۵ بر ۲۳ به سود سروقامتان ایران
خاتمه یافت.
دیدگاه تان را بنویسید