حماسه دخترانه

نگار رشیدی 

سالن مسابقات شهر تاشکند در کشور ازبکستان، در روزهای گرم مردادماه، میزبان یکی از پرالتهاب‌ترین و تاریخی‌ترین رقابت‌های ورزشی بود. جایی که صدای برخورد صفحات سنگین فلزی با تخته، با فریادهای از سر شوق و گاه اشک‌های حسرت در هم می‌آمیخت. اما در میان تمام این هیاهوها، این نام دختران ایران بود که در آوردگاه قهرمانی نوجوانان و جوانان آسیا، بیش از هر زمان دیگری طنین‌انداز شد. دخترانی که نه‌تنها وزنه‌های سنگین، بلکه نگاه‌های تردیدآمیز را نیز بالای سر بردند و ثابت کردند که اراده و قدرت، جنسیت نمی‌شناسد. این گزارش، روایتی است داستانی و مستند از روزهایی که تاریخ وزنه‌برداری زنان ایران، از نو و با خطی طلایی نوشته شد. 

در هر تورنمنت ورزشی، همیشه یک نام به عنوان ستاره بی‌بدیل مسابقات می‌درخشد و در تاشکند، این نام بدون شک مهسا بهشتی بود. دختری که با گام‌هایی استوار و نگاهی پر از اعتمادبه‌نفس روی تخته رفت تا در دو رده سنی نوجوانان و جوانان، برای رقبا خط و نشان بکشد. رقابت در دسته 77+ کیلوگرم نوجوانان آغاز شد. وقتی نام مهسا از بلندگوهای سالن اعلام شد، سکوتی سنگین بر فضا حاکم گشت. او در حرکت یک‌ضرب، نمایشی از صلابت و تکنیک ناب را ارائه داد. وزنه‌های 106 و 108 کیلوگرمی برای او تنها یک دست‌گرمی بود. در حرکت سوم، وقتی وزنه 113‌کیلوگرمی را درخواست کرد، تمام چشم‌ها به او دوخته شده بود. مهسا با یک فریاد بلند، وزنه را از زمین کند و با تعادلی بی‌نظیر بالای سر برد تا اولین مدال طلای خود را دشت کند. اما شاهکار اصلی در حرکت دوضرب رقم خورد. جایی که او پس از مهار موفق وزنه‌های 136 و 142‌کیلوگرمی، به سراغ وزنه سنگین 148‌کیلوگرمی رفت. لحظه‌ای که داوران سه چراغ سفید را به نشانه تایید حرکت او روشن کردند، فریاد شادی کاروان ایران سالن را فرا گرفت. مهسا با مجموع 261‌کیلوگرم، نه‌تنها سه مدال طلای رده نوجوانان را بر گردن آویخت، بلکه با رکوردی دست‌نیافتنی، طلای یک‌ضرب، دوضرب و مجموع دسته 86‌کیلوگرم جوانان آسیا را نیز از آن خود کرد تا با 6‌مدال طلا، به یک اسطوره تمام‌عیار تبدیل شود. اوج داستان مهسا اما روی تخته و پس از پایان مسابقه رقم خورد. او پس از این درخشش خیره‌کننده و هت‌تریک طلایی، در حالی که نگاه تمام عکاسان و حاضران به او بود، به سمت پرچم سه‌رنگ ایران رفت، مقابل آن زانو زد و با احترامی خاص، عشق و تعصب خود را به تصویر کشید؛ تصویری که به سرعت در رسانه‌ها مخابره شد و به نمادی از غیرت دختران ورزشکار ایرانی 

بدل گشت. 

درخشش در تاشکند تنها به مدال‌آوری انفرادی ختم نشد. آنچه این دوره از مسابقات را در تقویم ورزش ایران جاودانه کرد، نتیجه تیمی شگفت‌انگیز دختران نوجوان بود. تیمی که با ترکیبی از استعدادهای ناب و جسور راهی ازبکستان شده بود، موفق شد برای اولین‌بار در تاریخ وزنه‌برداری ایران، بر سکوی نایب‌قهرمانی آسیا بایستد. نبرد امتیازی در بخش تیمی بسیار نفس‌گیر و میلی‌متری بود. دختران ایران در رقابتی شانه به شانه با قدرت‌های سنتی این رشته، با کسب 534امتیاز، بالاتر از ازبکستان میزبان (با 514‌امتیاز) قرار گرفتند و تنها با اختلاف اندکی نسبت به قزاقستان قهرمان (با 551‌امتیاز)، سکوی دوم آسیا را فتح کردند. کسب 6‌طلا، سه ‌نقره و سه ‌برنز توسط تیم نوجوانان، نشان از یک برنامه‌ریزی دقیق و ظهور نسلی طلایی در وزنه‌برداری زنان ایران داشت. 

درخشش در تاشکند تنها به مدال‌آوری انفرادی ختم نشد. آنچه این دوره از مسابقات را در تقویم ورزش ایران جاودانه کرد، نتیجه تیمی شگفت‌انگیز دختران نوجوان بود. تیمی که با ترکیبی از استعدادهای ناب و جسور راهی ازبکستان شده بود، موفق شد برای اولین‌بار در تاریخ وزنه‌برداری ایران، بر سکوی نایب‌قهرمانی آسیا بایستد

مسابقات دسته 69‌کیلوگرم جوانان، یکی از دراماتیک‌ترین بخش‌های این تورنمنت برای کاروان ایران بود. جایی که هانیه شریفی و هستی صدیقی، دو نماینده شایسته کشورمان روی تخته رفتند. داستان این وزن، داستان فراز و نشیب‌های روانی و فیزیکی در ورزشی است که یک ثانیه غفلت می‌تواند تمام زحمات چندین ماهه را بر باد دهد. برای هستی صدیقی، مسابقه در حرکت یک‌ضرب تبدیل به یک کابوس شد. او هر سه تلاش خود را برای مهار وزنه‌های 95 و 96 کیلوگرمی از دست داد. در قانون وزنه‌برداری، وقتی ورزشکار در یک حرکت اوت کند، از جدول مجموع حذف می‌شود. اشک‌ها و ناامیدی‌ها می‌توانست او را از ادامه مسابقه باز دارد، اما هستی تصمیم گرفت بلند شود. او در حرکت دوضرب به روی تخته بازگشت. وزنه 122‌کیلوگرمی را بالای سر برد و در حالی که در تلاش دوم برای وزنه 126‌کیلوگرمی ناکام مانده بود، در حرکت سوم تمام خشم و اراده خود را در دست‌هایش جمع کرد و با مهار موفق این وزنه، در عین ناباوری و با یک کامبک رویایی، مدال طلای دوضرب جوانان آسیا را از آن خود کرد. در سوی دیگر میدان، هانیه شریفی با استراتژی متفاوتی پیش رفت. او در یک‌ضرب اگرچه تنها وزنه 91‌کیلوگرمی را مهار کرد و در رده هفتم ایستاد، اما امید خود را برای کسب مدال مجموع از دست نداد. در دوضرب با مهار موفق وزنه 120‌کیلوگرمی جایگاه خود را تثبیت کرد. اگرچه او در تلاش برای وزنه‌های سنگین‌تر ناکام ماند، اما همین استمرار و ثبت مجموع 211‌کیلوگرم کافی بود تا مدال ارزشمند برنز مجموع را بر گردن بیاویزد و نشان دهد که در مسابقات بزرگ، ماندن در کورس رقابت چقدر اهمیت دارد. 

در اوزان بالا و در دسته فوق‌سنگین، رقابت همیشه از جذابیت خاصی برخوردار است؛ جایی که قدرت خالص و تکنیک در هم می‌آمیزند. در دسته 86+ کیلوگرم جوانان و 77+ کیلوگرم نوجوانان، نمایندگان ایران نمایش‌های قابل تحسینی داشتند. حسنا امیری (دسته 86+ کیلوگرم جوانان) با تمرکز بالا وارد رقابت شد. او در یک‌ضرب پس از مهار وزنه‌های 100 و 104‌کیلوگرمی، تنها در مهار وزنه 106‌کیلوگرمی ناکام ماند تا با شایستگی مدال نقره یک‌ضرب را به نام خود سند بزند. او در دوضرب نیز کار را با مهار 120‌کیلوگرم آغاز کرد اما وزنه‌های سنگین‌تر 126 و 138‌کیلویی با او یار نبودند تا در نهایت با مجموع 224‌کیلوگرم به کار خود پایان دهد. رویا نوری‌نژاد (دسته 86+ کیلوگرم جوانان) نیز در همین دسته، همپای دیگر رقبا جنگید. او با مهار وزنه‌های 96 و 98 کیلوگرمی در حرکت یک‌ضرب، توانست مدال برنز این حرکت را برای کشورمان به ارمغان بیاورد و سهم مهمی در موفقیت‌های تیمی داشته باشد. آوا فرهادی (دسته 77+ کیلوگرم نوجوانان) که در کنار مهسا بهشتی افسانه‌ای در یک دسته رقابت می‌کرد، با وجود جو سنگین مسابقات، عملکرد قابل قبولی داشت. او در یک‌ضرب با مهار 101‌کیلوگرم چهارم شد و در دوضرب با ثبت وزنه 123‌کیلوگرمی، در مجموع با رکورد 224‌کیلوگرم در جایگاه پنجم آسیا ایستاد. تلاشی که نویدبخش آینده‌ای روشن برای این وزنه‌بردار  جوان است. 

مسابقات تاشکند 1405، تنها یک رویداد ورزشی نبود؛ بلکه نقطه عطفی در تاریخ ورزش زنان ایران به شمار می‌رود. روزهایی که دختران ایرانی با دست‌های آغشته به پودر سفید مگنزیا و با قلب‌هایی پر از امید، میله‌های سرد وزنه‌برداری را رام کردند تا به همه ثابت کنند که هیچ وزنه‌ای برای اراده آنها، آنقدرها هم سنگین نیست

در کنار این درخشش بی‌نظیر و تاریخی دختران، تیم ملی نوجوانان پسر ایران نیز کارنامه درخشانی از خود بر جای گذاشت. پسران پولادمرد ایرانی در نمایشی مقتدرانه، موفق به صید 9‌مدال طلا، چهار ‌نقره و دو ‌برنز شدند. آنها در رده‌بندی امتیازی، با وجود اینکه با یک وزنه‌بردار کمتر نسبت به رقبا به تاشکند اعزام شده بودند، با کسب 530‌امتیاز، پس از ازبکستان میزبان (553‌امتیاز) و بالاتر از قزاقستان (506‌امتیاز)، با اقتدار روی سکوی نایب‌قهرمانی تیمی آسیا ایستادند تا شادی کاروان ایران در این دوره از رقابت‌ها تکمیل شود. 

در پایان این دوره از مسابقات قهرمانی نوجوانان و جوانان آسیا در تاشکند، کاروان وزنه‌برداری ایران در مجموع دو بخش دختران و پسران، آمار خیره‌کننده زیر را به ثبت رساند؛ ۲۸‌مدال طلا، ۱۳‌مدال نقره و ۱۵‌مدال برنز. مسابقات تاشکند 1405، تنها یک رویداد ورزشی نبود؛ بلکه نقطه عطفی در تاریخ ورزش زنان ایران به شمار می‌رود. روزهایی که دختران ایرانی با دست‌های آغشته به پودر سفید مگنزیا و با قلب‌هایی پر از امید، میله‌های سرد وزنه‌برداری را رام کردند تا به همه ثابت کنند که هیچ وزنه‌ای برای اراده آنها، آنقدرها هم سنگین نیست. زانو زدن مهسا بهشتی برابر پرچم، کامبک رویایی هستی صدیقی و ایستادن تاریخی تیم دختران بر سکوی دوم آسیا، تصاویری است که تا سال‌ها در ذهن علاقه‌مندان به ورزش هک خواهد شد. این تازه آغاز راه نسلی است که می‌خواهد در المپیک‌های آینده، آسمان ورزش ایران را طلایی‌تر از همیشه کند.