صیادمنش و حسیننژاد در لیست خاکستری قلعهنویی قرار دارند
بیم و امید
نازنین دشتی
عقربههای ساعت به سرعت حرکت میکنند و تب جامجهانی ۲۰۲۶ هر لحظه در رگهای فوتبال ایران داغتر میشود. برای هر فوتبالیستی، پوشیدن پیراهن تیم ملی در بزرگترین آوردگاه جهان، غایت یک رویاست؛ اما این رویا برای دو ستاره جوان و آیندهدار فوتبال ما، این روزها در هالهای از بیم و امید قرار گرفته است. محمدجواد حسیننژاد و اللهیار صیادمنش، دو نامی هستند که نامشان در صدر یک فهرست مبهم سنجاق شده است؛ لیست خاکستری امیر قلعهنویی.
در حالی که کادرفنی تیم ملی خود را برای یک سفر سرنوشتساز آماده میکند، این سوال در ذهن تمام اهالی فوتبال چرخ میخورد؛ آیا سرمربی باتجربه تیم ملی در آخرین لحظات دست به یک ریسک بزرگ خواهد زد و این دو جوان را مسافر جام جهانی خواهد کرد؟
امیر قلعهنویی و دستیارانش روزهای شلوغ و پرفشاری را پشت سر میگذارند. برگزاری چهار دوره مینیکمپ فشرده و انجام سه بازی درونتیمی، تصویری کلی از آمادگی بازیکنان داخلی به کادرفنی ارائه داده است. اکنون زمان تصمیمگیریهای سخت فرا رسیده است. از میان ۳۱بازیکن لیگ برتری که با هزاران امید به اردوی ملی دعوت شده بودند، قرار است بین پنج تا هفت بازیکن خط بخورند.
این نخستین غربالگری جدی در مسیر چینش لیست نهایی ایران برای جامجهانی ۲۰۲۶ است. اگرچه سناریوی دومی هم وجود دارد که هیچ بازیکنی پیش از سفر به ترکیه حذف نشود، اما شنیدهها حاکی از آن است که نهایتا تا روز دوشنبه که موعد پرواز یوزها به مقصد آنتالیا است، لیست جدید و تعدیلشده تیم ملی رسما اعلام خواهد شد.
این اردو پله اول است؛ چراکه به دلیل عدم اتمام مسابقات باشگاهی و نرسیدن روزهای فیفادی، دور نخست تمرینات در ترکیه بدون حضور لژیونرها برگزار میشود. قلعهنویی پس از این اردو، لیست خود را مجددا بهروزرسانی خواهد کرد تا در نهایت ۲۶چهره نهایی مسافر جامجهانی شوند.
نگاهی به آخرین فیفادی در ماه مارچ نشان میدهد که ۱۰ لژیونر وزنهای سنگین در تفکرات قلعهنویی بودهاند؛ محمد قربانی، سعید عزتاللهی، سامان قدوس، علیرضا جهانبخش، علی قلیزاده، محمد محبی، مهدی قایدی، شهریار مغانلو، دنیس اکرت و مهدی طارمی. اما حالا، مصدومیتها و اتفاقات اداری، این لیست را با چالشهای جدی روبهرو کرده است. علی قلیزاده، ستاره خلاق و تکنیکی تیم ملی، با مصدومیت تلخ رباط صلیبی روبهرو شده و به طور قطعی جامجهانی را از دست داده است. از سوی دیگر، علیرضا جهانبخش کاپیتان باسابقه نیز با آسیبدیدگی دستوپنجه نرم میکند، اما خبر خوش برای کادرفنی این است که وضعیت او حاد نیست و از هفته آینده به مستطیل سبز بازمیگردد. در این میان، یک ماجرای جالب اداری هم به سرانجام رسیده است؛ مشکلات صدور شناسنامه و گذرنامه ایرانی برای دنیس اکرت با تغییر نام خانوادگیاش به درگاهی حل شده تا او رسما مجوز بازی برای یوزهای ایرانی را دریافت کند. اگر قلعهنویی تصمیم به بخشش و دعوت مجدد از سردار آزمون بگیرد و شمار لژیونرها دو رقمی شود، فضا برای بازیکنان داخلی تنگتر خواهد شد. پیشبینی میشود حداقل ۹لژیونر در لیست نهایی باشند که در این صورت، تنها ۱۷سهمیه برای ۳۱بازیکن لیگ برتری باقی خواهد ماند.
در این شطرنج پیچیده تاکتیکی، محمدجواد حسیننژاد و اللهیار صیادمنش در وضعیت بیم و امید قرار دارند. آنها بازیکنانی باکیفیت هستند که در باشگاههای اروپایی خود درخشیدهاند اما در پازل تاکتیکی قلعهنویی هنوز جایگاه تثبیتشدهای ندارند. حسیننژاد که در تیم دیناموماخاچقلعه روسیه توپ میزند، در فصل اخیر عملکرد درخشانی داشته و موفق به ثبت چهار گل و سه پاسگل شده است. او در دوران قلعهنویی به تیم ملی دعوت شد، اما کل سهم او از بازی برای تیم ملی، تنها پنج حضور جستهوگریخته و جمعا ۵۹دقیقه بوده است. پست تخصصی او هافبک هجومی است؛ جایی که سامان قدوس انتخاب اول و بیچونوچرای امیر است. از طرفی، درخشش خیرهکننده هادی حبیبینژاد در بازیهای اخیر به عنوان گزینه دیگر این پست، کار را برای این پدیده ۲۲ساله بسیار دشوار کرده است.
صیادمنش، ستاره ۲۴ساله وسترلو بلژیک، وضعیت مشابهی دارد. او با کارنامهای شامل هفت گل و پنج پاسگل در فصل اخیر، نشان داده که در اوج آمادگی است. اللهیار توانایی بازی در پستهای وینگر چپ و راست و همچنین مهاجم نوک را دارد. او نیز زیر نظر قلعهنویی تنها دو بار شانس بازی پیدا کرده است. با این حال، مصدومیت علی قلیزاده و ابهامات پیرامون وضعیت سردار آزمون، کورسوی امیدی را برای صیادمنش روشن کرده و زمزمههای حضور او در لیست نهایی را به گوش میرساند.
امیر قلعهنویی در طول دوره سه ساله هدایت تیم ملی، همواره با شعار و وعده جوانگرایی گام برداشته است. اما واقعیت این است که او در بزنگاههای تاریخی و مسابقات سرنوشتساز، ترجیح داده کمترین ریسک ممکن را بپذیرد و به مردان باتجربه و وفادار خود تکیه کند. همین عقبه ذهنی باعث شده تا کارشناسان، دعوت از این دو ستاره جوان را چندان محتمل ندانند. با این حال، دنیای فوتبال دنیای شگفتیهاست. شاید جامجهانی ۲۰۲۶ همان نقطهای باشد که ژنرال فوتبال ایران تصمیم بگیرد کلیشهها را بشکند. حضور حسیننژاد با آن پای چپ هنرمند و صیادمنش با سرعت و قدرت بدنی بالا، میتواند همان انرژی جوانی و محرک پیشبرندهای باشد که تیم ملی در لحظات گرهخورده جامجهانی به آن نیاز دارد. باید منتظر ماند و دید که آیا در دوشنبه سرنوشتساز، نام این دو جوان روی تخته سفید قلعهنویی نوشته خواهد شد یا رویای اولین جامجهانی برای آنها چهار سال دیگر تمدید میشود.
دیدگاه تان را بنویسید