معمای امین

نازنین دشتی 

فوتبال بی‌رحم است؛ این شاید اولین و بزرگ‌ترین درسی باشد که امین حزباوی، مدافع جوان و مستعد فوتبال ایران، در این روزهای پرالتهاب جوانی‌اش می‌آموزد. وقتی لیست جدید تیم ملی فوتبال روی خروجی خبرگزاری‌ها قرار گرفت، چشم‌ها به دنبال نام‌های آشنا می‌گشت. در میان خط‌خوردگان و دعوت‌شدگان، یک غیبت بیش از بقیه سنگینی می‌کرد و خبرساز شد. پسری که تا همین چند ماه پیش تصور خط دفاعی تیم ملی بدون نام او دشوار بود، حالا برای دومین اردوی متوالی، جایی در لیست مسافران امیر قلعه‌نویی ندارد. این روایت، داستان یک سقوط ناگهانی در فاصله‌ای کوتاه تا بزرگ‌ترین رویای فوتبالی است. 

روزگاری نه‌چندان دور، امین حزباوی سوگلی کادرفنی و یکی از مهره‌های غیرقابل‌جایگزین محسوب می‌شد. قلعه‌نویی چنان اعتقادی به این مدافع آینده‌دار داشت که او را به یکی از پایه‌های ثابت اردوها تبدیل کرده بود. جایگاه او به قدری ویژه بود که در روزهای ترافیک بازی‌های ملی، کادرفنی ترجیح داد او را از تیم امید و مسابقات حساس مقدماتی جام ملت‌های آسیا و المپیک دور نگه دارد تا در کنار ستاره‌های بزرگسالان آبدیده شود. حزباوی جوان، پیراهن تیم ملی را در هفت تقابل بین‌المللی مقابل تیم‌هایی چون ترکمنستان، هنگ‌کنگ، قرقیزستان، کره شمالی، هند، تاجیکستان و تانزانیا بر تن کرد و با اعتماد به نفسی مثال‌زدنی، به نظر می‌رسید پیراهن خط دفاع را برای یک دهه به نام خود سند زده است. 

اما چرخ گردون فوتبال همیشه بر یک مدار نمی‌چرخد. بازگشت به تمرینات طلایی‌پوشان اصفهانی، با روزهای سخت و طاقت‌فرسایی برای این پدیده گره خورد. فصل جاری برای حزباوی در سپاهان با بدشانسی‌های متوالی و مصدومیت‌های بدموقع و کلافه‌کننده همراه شد؛ آسیب‌دیدگی‌هایی که ترمز پیشرفت او را در حساس‌ترین برهه زمانی کشید. با وجود این بدبیاری‌ها، او همواره مهره‌ای مورد اعتماد در تفکرات محرم نویدکیا بود. سرمربی سپاهان هرگاه شرایط جسمانی حزباوی اجازه می‌داد، او را به عنوان یکی از ارکان اصلی و رهبران خط دفاعی به میدان می‌فرستاد. اما این حضورهای مقطعی و نوسانات فیزیکی، نتوانست فرم ایده‌آل او را در نگاه سخت‌گیرانه کادرفنی تیم ملی تضمین کند. 

حالا، در روزهایی که حزباوی در تمرینات سپاهان عرق می‌ریزد تا بلکه به روزهای اوج بازگردد، درهای کمپ پک به روی او بسته مانده است. خط خوردن برای دومین بار پیاپی، پیام روشنی به همراه دارد؛ گذشته درخشان، به هیچ‌وجه تضمینی برای آینده نیست. کادرفنی نشان داده که تعارفی با هیچ بازیکنی ندارد و صرفا روی نام‌هایی سرمایه‌گذاری می‌کند که در بالاترین سطح آمادگی باشند. حزباوی فعلا و شاید برای مدتی طولانی، از این دایره اولویت‌ها خارج شده است. 

با این تفاسیر، قطار تیم ملی در حال تکمیل مسافران خود برای جام‌جهانی است و اسکلت خط دفاعی ایران به احتمال فراوان از میان همین نفرات فعلی شکل خواهد گرفت. رویای حضور در بزرگ‌ترین فستیوال فوتبال جهان برای امین حزباوی، حالا در دورترین و مه‌آلودترین نقطه ممکن قرار گرفته و رسیدن به آن نزدیک به غیرممکن به نظر می‌رسد. آیا این مدافع جوان می‌تواند از زیر بار این فشار سنگین کمر راست کند و دوباره خود را به تفکرات سرمربی تحمیل کند؟ یا باید نام او را در لیست استعدادهایی بنویسیم که در یک قدمی لمس رویای‌شان، از قطار جا ماندند؟ زمان تنها قاضی این داستان خواهد بود.