روز گذشته و در بسیاری از استان‌های کشور، ساعت کار ادارات دولتی به دلیل مسابقه فوتبال ایران در جام‌جهانی شناور شد و کارمندان دو ساعت دیرتر سر کار رفتند تا بتوانند بازی فوتبال ایران و مصر را در منزل تماشا کنند.

«پرویز زعیمی»، نماینده کارگران ایران پوپلین رشت و فعال کارگری ساکن گیلان، در این رابطه به ایلنا می‌گوید: اگر تماشای مسابقه فوتبال آن‌قدر اهمیت دارد که کارکنان ادارات از امتیاز تأخیر در حضور محل کار برخوردار می‌شوند، چرا کارگران از این حق محروم باشند، مگر کارگران چه گناهی کرده‌اند که کارگر شده‌اند؟

به گفته وی، عدالت زمانی معنا پیدا می‌کند که همه اقشار جامعه، نه فقط کارکنان ادارات، از فرصت‌های یکسان بهره‌مند شوند.

زعیمی می‌گوید: در سال‌های اخیر، در بسیاری از شرایط خاص و بحرانی، از دوران کرونا گرفته تا شرایط جنگی و گرمای شدید تابستان و سایر محدودیت‌ها، ساعات کاری کارکنان ادارات بارها دستخوش تغییر، کاهش یا شناور شدن شده اما سهم کارگران از این تصمیمات چه بوده و آیا کارگران جزئی از همین جامعه نیستند؟

این فعال صنفی ادامه می‌دهد: چرا کارگران همواره از چنین امتیازاتی بی‌بهره می‌مانند؟ اگر قرار است تصمیمی در راستای رفاه و حفظ روحیه مردم اتخاذ شود، این تصمیم نباید تنها شامل بخشی از جامعه بشود و در عوض گروه بزرگی را خط بزند.

او خطاب به رئیس جمهور می‌گوید: انتظار داریم پاسخ بدهید که مبنای تفاوت در تصمیم‌گیری‌ها چیست و چرا رفاه و آسایش کارگران برای دولت و مسئولان کشور اهمیتی ندارد.

 

کپی شد