نتایج جستجو :

  • دستپخت مشترک کالدرون و یحیی شاهکار بود

    یحیی گل‌محمدی و گابریل کالدرون یک ویژگی مشترک دارند. هر دو مربی تیمی را برای پرسپولیس ساختند که بیشتر از زیبا بودن و شورانگیز فوتبال بازی کردن، «اقتصاد» در فوتبال را خوب می‌فهمید. تیمی که قدر موقعیت‌های سرنوشت‌ساز را می‌دانست و بارها و بارها زمین مسابقه را با حداقل اختلاف و البته با همه سه امتیاز ترک کرد. تیمی که تا نیم‌فصل در اختیار مرد آرژانتینی بود و سپس به گل‌محمدی سپرده شد، حالا هدفی بزرگ‌تر از قهرمانی در سر دارد. آنها به دنبال این هستند که در آمار و ارقام به عنوان موفق‌ترین تیم در تاریخ لیگ برتر شناخته شوند. این فرصت برای آنها اصلا دست‌نیافتنی به نظر نمی‌رسد.

    |
  • آیا یحیی از اشتباه بزرگ قبلی درس می‌گیرد؟

    آن استارت فوق‌العاده برای ورود به زمین در آخرین ثانیه‌های نبرد با پیکان، انگیزه و اشتیاق سیدجلال حسینی برای حضور در ترکیب پرسپولیس را نمایان کرد؛ اما این بازیکن در جریان دیدار با شاهین بوشهر نیز، دوباره نیمکت‌نشین بود. این یک تجربه نادر در دوران فوتبال سیدجلال است. چراکه او در تیم‌های مختلف، همیشه‌ مهره‌ای ثابت و بدون جانشین بوده اما حالا شرایط سنی، این بازیکن را از ترکیب اصلی جدا کرده‌ است. یک جدایی که گمانه‌زنی‌های زیادی را در مورد سرنوشت این بازیکن به وجود آورده است. یحیی گل‌محمدی تجربه خوبی از سوق دادن کاپیتان تیمش به بازنشستگی ندارد. او چند سال قبل در ماجرایی کاملا مشابه، ناگهان همه اعتبارش را در بین پرسپولیسی‌ها از دست داد. اشتباهی که حالا دیگر هیچ‌کس انتظار تکرارش را از سوی این مربی ندارد.

    |
  • فدراسیونی که با حیثیت لیگ برتر بازی می‌کند

    بعدازظهر یکشنبه، لیگ نوزدهم با لحظه‌های خاص و عجیبی روبه‌رو شد. جایی که دو تیم به خاطر قرنطینه ‌شدن در بحران کرونا، قید سفر به شهرهای میزبان را زدند اما دو تیم رقیب، با اصرار زیادی به زمین رفتند تا خودشان را برای هیچ و پوچ آماده کنند. همه این تصاویر تلخ و زشت، حاصل یک مدیریت غلط در فوتبال هستند. دستپخت مدیرانی که نه برای برگزاری رقابت‌ها نقشه‌ای دارند و نه زیر بار تعطیلی مسابقات می‌روند. مدیرانی که سفت و محکم به صندلی‌شان چسبیده‌اند و اگر همه این فوتبال - به جز خودشان- را آب ببرد، برای لحظه‌ای چشم‌های‌شان را باز نمی‌کنند.

    |
  • بلایی که زنوزی سر تراکتورسازی آورد

    |
  • سرمربی خارجی برای دیدارهای تشریفاتی

    پیش از آغاز بحران کرونا، لیگ برتر تنها دو مربی خارجی داشت. رادولوویچ و میشو پس از شیوع این ویروس، دیگر حاضر به بازگشت نشدند و به نظر می‌رسد لیگ نوزدهم بدون مربی خارجی تمام می‌شود اما ذوبی‌ها در یک اقدام حیرت‌انگیز، لوکا بوناچیچ را روی نیمکت نشاندند. مردی که در این سال‌ها پای ثابت فوتبال ایران بوده و بعد از موفقیت‌های اولیه، نتایج خوبی را نیز تجربه نکرده اما ظاهرا قرار نیست جایگاهش را در این فوتبال از دست بدهد. ذوب در حالی به سراغ لوکا رفت که موقعیت حساسی در جدول نداشت و می‌توانست برای این هفته‌های پایانی، روی یک مربی جوان‌تر از خود باشگاه یا فوتبال اصفهان حساب باز کند.

    |
  • درباره مردی که طرفدار آرامش نیست

    |
  • فولاد- استقلال؛ دوباره زندگی

    چهارم تیرماه 99، یک روز فراموش‌نشدنی برای فوتبال است. با هر نتیجه‌ای در ورزشگاه فولاد آره‌نا، نمی‌توان این روز را از یاد برد. در این روز، فوتبال پس از هفته‌ها و ماه‌ها تعطیلی دوباره به زندگی برمی‌گردد. آن هم با نبرد تیم‌هایی که مسابقه‌های‌شان همیشه پر از جذابیت و هیجان بوده است. شاید اوضاع دقیقا مثل سابق نباشد و در ورزشگاه، صدای تشویق هیچ هواداری شنیده نشود اما فوتبال دوباره برگشته و این، مهم‌ترین خبر تمام سال خواهد بود.

    |
  • نگاهی به جدول لیگ برتر؛ در آستانه بازگشت فوتبال

    «بازی دو نیمه متفاوت داشت». این جمله، یکی از تغییرناپذیرترین جملات مربیان ایران در کنفرانس‌های خبری بازی‌های فوتبال به شمار می‌رود. جمله‌ای که معمولا حقیقت هم ندارد و تنها از سر عادت به زبان می‌آید. در مورد جدول فعلی لیگ برتر اما می‌توان دقیقا از همین عبارت استفاده کرد. چراکه جدول در 21 هفته گذشته، به دو نیمه کاملا متفاوت تقسیم شده است. در نیمه بالایی، همه تیم‌ها شانس کسب سهمیه دارند و در نیمه پایینی، همه تیم‌ها در خطر سقوط هستند. در واقع برخلاف چیزی که گفته می‌شود، هنوز نمی‌توان هیچ تیمی را نسبت به جایگاهش در ادامه فصل «بی‌تفاوت» و بی‌انگیزه دانست.

    |
  • سه روز قبل از بازگشت رسمی فوتبال در ایران

    |
  • شکست وحشتاک رستوف با نسل 2000

    |