رویای نیمکت پرسپولیس، جایی که قرار بود پس از برکناری توافقی اوسمار ویرا با نام‌های دهان‌پرکنی مثل دراگان اسکوچیچ تزیین شود، در یک چرخش عجیب و غافلگیرکننده به مهدی تارتار رسید. اما داستان به همین جا ختم نشد؛ حضور تارتار روی نیمکت سرخ‌ها تنها یک تغییر سرمربی نبود، بلکه نقطه آغاز یک «کوچ بزرگ» بود. کوچی که رفته‌رفته پرسپولیس بزرگ را از قامت یک مدعی سنتی، به شعبه دوم گل‌گهر سیرجان تبدیل کرده است!  موج اول این سونامی، نیمکت و کادرفنی سرخ‌ها را درنوردید. تارتار که پس از دو دهه به آرزوی دیرینه‌اش یعنی هدایت پرسپولیس رسیده بود (و البته پیش‌تر به مدیران گل‌گهر قول ماندن داده بود)، ظاهرا نتوانست دل از اتمسفر سیرجان بکند. او تصمیم گرفت کپی برابر اصل کادر فنی تیم سابقش را در تهران پیاده‌سازی کند. با ورود علیرضا محمد، وحید فاضلی، یاگو و حتی انتقال کامل تیم آنالیز، انگار مدیریت پرسپولیس کلید باشگاه را به تارتار داده تا او دفتر کارش در سیرجان را با همان چیدمان و همان آدم‌ها به قلب تهران منتقل کند.  اما نقطه اوج این داستان عجیب در موج دوم و لشکرکشی بازیکنان رخ داد. پرسپولیسی که همیشه مقصد ستارگان تراز اول و ملی‌پوش بود، حالا در بازار تابستانه به حیاط خلوت بازیکنان فصل گذشته گل‌گهر تبدیل شده است. آمارها به شدت تامل‌برانگیزند؛ از مجموع چهار خرید تابستانی پرسپولیس، سه بازیکن مستقیم از گل‌گهر آمده‌اند! مهدی تیکدری‌نژاد، مجید عیدی و پوریا شهرآبادی، پیراهن‌های سرمه‌ای را درآوردند تا قرمز بپوشند. جالب‌تر اینکه ماشین خرید تارتار ترمز بریده و پروژه‌ جذب نفراتی چون پوریا پورعلی و پوریا لطیفی‌فر هم در جریان است تا پازل «سیرجانیزه شدن» پرسپولیس تکمیل شود. وسواس تارتار برای کار با آشنایان قدیمی به قدری بالا گرفته که او حتی به دنبال شاگردان «سابقا گل‌گهری» خود هم می‌گردد. تلاش برای کشاندن محمدمهدی زارع از تیم احمد گروژنی روسیه به تهران، نشان می‌دهد که سرمربی جدید، تنها به کسانی اعتماد دارد که مهر تایید سیرجان روی پیشانی‌شان خورده باشد.  طنز ماجرا وقتی به کمال می‌رسد که می‌بینیم حتی کادر پزشکی هم از این قاعده مستثنی نیست! علیرضا صداقت، پزشک فصل قبل گل‌گهر، چمدان‌هایش را بسته تا با برچسب «گل‌گهری سابق»، کادر پزشکی پرسپولیس را هم با سلیقه سرمربی جدید همسو کند. سوال اساسی و انتقادی اینجاست؛ آیا مدیران باشگاه پرسپولیس استراتژی خاصی برای بستن تیم مدعی قهرمانی دارند یا صرفا دسته چک باشگاه را دربست در اختیار مهدی تارتار گذاشته‌اند تا او تیم فصل گذشته‌اش را با بودجه‌ای کلان‌تر و در لباسی جدید بازسازی کند؟ پرسپولیس امروز، بیش از آنکه شبیه تیمی با اصالت پایتخت باشد، شبیه به «گل‌گهر ب» شده است. هویتی که در بازار نقل‌وانتقالات میان تهران و سیرجان گم شده و هواداران را با این پرسش تلخ رها کرده است؛ این تیمی که می‌بینیم، واقعا پرسپولیس است یا گل‌گهری‌ترین نسخه ممکن از یک تیم فوتبال؟