پایان یک جنجال و تولد سناریویی برای نجات تیم امید؛ لیگ برتر تعطیل نمیشود
نگار رشیدی
سوت آغاز فصل جدید فوتبال ایران در حالی به صدا درآمده است که هنوز سایه سنگین اتفاقات گذشته بر سر آن حس میشود. فصلی که پیش از این، در میان دود و باروت و تحت تاثیر شرایط خاص و ملتهب جنگی کشور نیمهتمام رها شد، حالا با چهرهای جدید و ساختاری متفاوت از خاکستر خود برخاسته است. لیگ برتر دیگر آن لیگ شانزده تیمی سابق نیست؛ حالا هجده تیم تا دندان مسلح در ماراتنی طولانیتر، فرسایندهتر و البته غیرقابل پیشبینیتر به مصاف هم میروند. اما این افزایش تعداد تیمها، تنها آغاز یک ماجرای پیچیده در تقویم فشرده فوتبال ایران بود؛ تقویمی که اگر به آن نگاه کنید، جای سوزن انداختن در آن پیدا نمیکنید.
* در یک سوی این میدان پرهیاهو، رقابتهای حساس و حیثیتی بازیهای آسیایی ناگویا و جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ چشمک میزنند و در سوی دیگر، ویترین پر زرق و برق فوتبال باشگاهی قاره کهن یعنی لیگ نخبگان آسیا و سطح دوم لیگ قهرمانان، تیمهای ایرانی را به چالشی عمیق فرا میخوانند. در این میان، سازمان لیگ فوتبال ایران که خود را در محاصره این ترافیک وحشتناک مسابقات میدید، تصمیم گرفت با فشردگی حداکثری، برنامه هفت هفته ابتدایی لیگ برتر را تا پیش از آغاز فصل جدید مسابقات آسیایی و رسیدن به فیفادی اعلام کند. تصمیمی که شاید روی کاغذ منطقی به نظر میرسید، اما در عمل، جرقهای بود بر انبار باروت فوتبال ملی.
* با اعلام این برنامه فشرده، اولین پسلرزهها از اردوگاه تیم ملی امید به گوش رسید. حسین عبدی، سرمربی تیم امید که بار سنگین طلسمشکنی و موفقیت در بازیهای آسیایی ناگویا را بر شانههای خود حس میکند، لب به اعتراض گشود. او که با دقت و وسواس خاصی برنامههای آمادهسازی شاگردانش را تدوین کرده بود، خود را در برابر یک خلف وعده بزرگ میدید. طبق قولوقرارهای پشت پرده و توافقات نانوشته قبلی، قرار بر این بود که سوت پایان دیدارهای هفته پنجم لیگ برتر، همزمان با آغاز تعطیلات مسابقات و برپایی اردوی تدارکاتی تیم امید باشد. اما حالا، سازمان لیگ با گنجاندن دو هفته اضافه در این کوران، تمام معادلات عبدی را بر هم زده بود. این بدقولی سازمانی، بهانهای عالی دست باشگاهها داد تا در برابر درخواستهای تیم امید برای در اختیار گرفتن ستارههای جوانشان، سینه سپر کنند و حاضر به همکاری نشوند.
* شرایط به قدری گره خورده بود که بیم آن میرفت تیم امید ایران، بدون ستارههای اصلیاش و با لشکری نصفهونیمه، آماده نبرد در آسیا شود. اینجا بود که پای مقامات عالیرتبه به این پرونده پرالتهاب باز شد. احمد دنیامالی، وزیر ورزش و جوانان، که به خوبی از اهمیت بازیهای آسیایی ناگویا برای کاروان ورزشی ایران آگاه بود، شخصا آستینها را بالا زد و وارد میدان شد. او نمیخواست فوتبال، به عنوان گل سرسبد کاروان ایران، با حاشیههای داخلی تضعیف شود. همزمان، راهروهای فدراسیون فوتبال شاهد رفت و آمدهای پیدرپی و جلسات درهای بسته بود. مقامات ارشد فدراسیون، مدیران سازمان لیگ و کادرفنی تیم امید دور یک میز نشستند تا برای این بنبست تاکتیکی، راه برونرفتی پیدا کنند.
* در روزهای گذشته، یک شایعه قوی در رسانهها و محافل ورزشی دهان به دهان میچرخید؛ هفته هفتم لیگ برتر به تعویق میافتد! این سناریو که به عنوان محتملترین گزینه روی میز قرار داشت، میتوانست نفس راحتی برای تیم امید باشد، اما همزمان برنامهریزی باشگاهها را فلج میکرد. با این حال، خروجی جلسه سرنوشتساز روز گذشته، همه را غافلگیر کرد. ورق برگشت و سناریوی تعویق، جای خود را به یک دیپلماسی فوتبالی تمامعیار داد. حسین عبدی که میدانست لغو مسابقات میتواند به ضرر آمادگی جسمانی بازیکنان در کوران مسابقات تمام شود، با یک عقبنشینی استراتژیک، موافقت خود را با برگزاری دیدارهای هفته هفتم اعلام کرد؛ اما این موافقت یک شرط طلایی و غیرقابل مذاکره داشت. شرط عبدی این بود؛ لیگ را ادامه دهید، اما بلافاصله پس از پایان هفته پنجم، تمام بازیکنان دعوتشده باید برای حضور در اردوی حیاتی و سرنوشتساز تایلند، بیقید و شرط در اختیار کادرفنی تیم امید قرار بگیرند.
* برای تضمین اجرای این شرط، یک ماراتن تلفنی بین فدراسیون و مدیران باشگاههای لیگ برتری که در تیم امید نماینده داشتند، شکل گرفت. تماسها یکی پس از دیگری برقرار شد و مدیران باشگاهها، در یک همصدایی کمنظیر، قول مساعدت و همکاری کامل دادند. با این تعهد اخلاقی و حرفهای، سناریوی لغو مسابقات هفته هفتم در موعد مقرر و موکول شدن آنها به روزهای پس از فیفادی ماه سپتامبر، به طور کامل به زبالهدان تاریخ پیوست. اما در این میان، یک گره کوچک دیگر وجود داشت. استقلال و تراکتور، دو قطب بزرگ و پرهوادار فوتبال ایران که به عنوان نمایندگان کشورمان باید در میدان مینگذاریشده لیگ نخبگان آسیا قدم بگذارند، شرایط متفاوتی داشتند. آنها نمیتوانستند ستارههای جوان خود را پیش از اولین نبرد آسیاییشان از دست بدهند. این دغدغه منطقی، در جلسه مشترک مدیران عامل این دو باشگاه با وزیر ورزش و جوانان روی میز گذاشته شد. خروجی این جلسه، یک تبصره ویژه و یک تعامل حرفهای بود. مقرر شد بازیکنان آبیپوش پایتخت و سرخپوشان دیار آذربایجان، ابتدا در هفته نخست لیگ نخبگان آسیا برای تیمهای باشگاهی خود به میدان بروند و بلافاصله پس از سوت پایان آن مسابقات، چمدانهای خود را به مقصد اردوی تیم امید ببندند.
دیدگاه تان را بنویسید