خشایار اعتمادی جزو اولین هنرمندانی است که در سال‌های پس از انقلاب برای تداوم و ماندگاری موسیقی پاپ تلاش کرد و خواننده اولین آلبوم پاپ پس از انقلاب است. او موسیقی را از کودکی با فراگیری ساز پیانو آغاز کرده و از ۱۵ سالگی به فعالیت جدی پرداخت و چند سال بعد با خواندن ترانه «بارون»سروده احمد شاملو به شهرت رسید. او سپس علاوه بر همکاری مشترک با برخی خوانندگان در چند آلبوم، طی همکاری با ترانه سرایان و آهنگسازان مطرح، آلبوم‌های «لیلا»، «دلشوره»، «یادته»، «خاتون»، «مثل هیچکس»، «طعنه»، «عاشقی هرکی هرکی شد»، «خدا تورو ببخشه»، «باید به تو برگردم»، «تو محکومی به برگشتن» و تعدادی تک آهنگ را تولید و ارائه کرد. اعتمادی سال گذشته به دلیل اعتراض به وضعیت فعلی موسیقی پاپ که عاری از کیفیت است و به دلیل انتقاد از نبود فضای مناسب و وجود نگاه صرفا تجاری به موسیقی، با ارائه یادداشتی از عرصه موسیقی خداحافظی کرد. او یک سال پس از خداحافظی از موسیقی با ایلنا گفتگویی انجام داده است که بخش‌هایی از آن در ادامه از نظرتان می‌گذرد.

 لشگری سایبری فکاهی و لمپن‌پرور امور را در اختیار گرفته‌ است

او در ابتدای صحبت‌هایش گفت: به نظرم امکانات موسیقی حال حاضر ما در دست افرادی است که آن را هدایت شده پیش برده‌اند، و اینگونه است که لشگری سایبری فکاهی، پوپولیسم و لمپن‌پرور همه امور را در اختیار گرفته‌ است. همه چیز مشهود است و این افراد به صورت هدایت شده سطح فکر و شعور مخاطبان و مردم را تنزل می‌دهند.

اعتمادی افزود: به نظرم از ابتدا قرار بوده موسیقی فاخر و فکر شده را با موسیقی نازل تخریب کنند و اتفاقا موفق هم بوده‌اند. این نفوذ اختاپوسی بوده است.

او در ادامه توضیح داد: آن‌هایی که امور را در دست دارند، دیدند چاره‌ای جز اشاعه آثار نازل ندارند و ما از آن خط فکری که در ابتدا وجود داشت و به این روند کمک می‌کرد، غافل بودیم. ما از این موضوع غافل بودیم هدف افرادی که به ظاهر حامی موسیقی هستند، این است که موسیقی را با موسیقی بزنند.

این خواننده تاکید کرد: برخی رسانه‌ها نیز از خط فکری غلط به دلیل اجبار یا تمایل خودشان تبعیت کرده‌اند.

آنچه که به عنوان موسیقی پاپ به گوش مردم می‌رسد را اسباب‌بازی نام نهاده‌ام

اعتمادی با اشاره به اینکه آن‌هایی که امور را در دست دارند، می‌دانند چه کاری انجام می‌دهند، اذعان داشت: رد پای این رویه و خط فکری غلط را لااقل در بخشی از عملکردهای مدیریتی می‌بینید. آنچه که به عنوان موسیقی پاپ به گوش مردم می‌رسد را اسباب‌بازی نام نهاده‌ام و غیر از این هم نیست.

از خداحافظی با موسیقی پشیمان نیستم

اعتمادی در پاسخ به این پرسش که آیا تصمیمش در رابطه بازگشتش به فضای موسیقی تغییر کرده یا خیر، گفت: سال گذشته از موسیقی خداحافظی کرده‌ام و به هیچ وجه از این تصمیم پشیمان نیستم و قصد بازگشت دوباره ندارم. گاه عزت آدم در گرو این است جایی نباشد که در شأنش نیست.

او در ادامه توضیح داد: من سال‌های سال برای اینکه اشعار و آثارم محتوا داشته باشند، زحمت کشیده‌ام و برای وجود موسیقی ارکسترال در ساختار آثارم تلاش کرده‌ام و سعی‌ام این بوده قواعد موسیقی کلاسیک در آثارم دیده شود. برای رسیدن به این اهداف در نوع سازبندی‌هایم نیز دقت کرده‌ام. اما می‌دیدم هر کاری می‌کنم، نمی‌گذارند آثارم شنیده شود و اگر هم شنیده شود ذهن‌ها آنقدر مسموم است که درک نمی‌شوند. حال حساب کنید تمام این اینها هم هزینه زمانی دارد و هم مالی.

مردم باید حق خود را مطالبه کنند

وی در ادامه، ضمن اشاره به انزوا و کناره‌گیری موزیسین‌های نسل‌های گذشته و عدم تولید آثار باکیفیت در دو دهه اخیر، گفت: در اینباره از مردم و مخاطبان گله‌‌مند هستم؛ زیرا تا مردم حق خود را مطالبه نکنند، اتفاق مثبتی رخ نمی‌دهد. زمانی که مطالبه‌ای وجود ندارد، آن‌هایی هم که برای احقاق آن تلاش کرده‌اند دیگر اشتیاقی برای فعالیت ندارند.

شاید به عنوان تهیه‌کننده بازگردم

اعتمادی با تاکید بر اینکه به عرصه خوانندگی بازنخواهد گشت، گفت: شاید روزی به عنوان تهیه‌کننده به عرصه فعالیت باز گردم و برای خلق آثار خوب برای سایر هنرمندان در حوزه‌های مختلف تجارب بیست و هفت‌ساله‌ام را وسط بگذارم اما اینکه بخواهم به عنوان یک استار روی صحنه بروم خیر.

به هیچ وجه من‌الوجوه این اتفاق نخواهد افتاد. طی ۲۷ سال حضورم در عرصه موسیقی بیش از صد و شصت کنسرت روی صحنه برده‌ام و در چند جشنواره بین المللی شرکت کرده‌ام و در همه آن‌ها مقام کسب کرده‌ام، بنابراین آنچه را باید ببینم را دیده‌ام و تجربه کرده‌ام و در این زمینه سطح بالاتری برایم وجود ندارد. خشایار اعتمادی در پایان گفت: من عاشق موسیقی هستم، اما قرار نیست مانند برخی از خوانندگان قدیمی مثلا تا 70، 80 سالگی روی صحنه بروم و آثار 20 سال پیشم را مدام بخوانم. این کار برای خودم نیز فرسایشی است و اتفاق جدیدی برایم محسوب نمی‌شود.