با وجود تجربه اولین شکست در رقابت‌های این فصل لیگ قهرمانان آسیا، «صعود» پرسپولیس به مرحله بعدی رقابت‌ها قطعی شده است. قرمزها در بدترین حالت به عنوان یکی از تیم‌های دوم راهی مرحله بعدی می‌شوند. با این حال شاید این نتیجه یک تلنگر به موقع برای یحیی و تیمش بود. آنها به خوبی متوجه شدند که شکست‌ناپذیر نیستند و با چند اشتباه ساده، می‌توانند به راحتی در معرض باخت قرار بگیرند. حالا قرمزها برای قطعی کردن سرگروهی، باید در دیدار بعدی الریان قطر را شکست بدهند. حالا به نظر می‌رسد گل‌محمدی در دیدار پایانی، همه نفرات اصلی‌اش را به زمین بفرستد. اگر آنها در دیدار پایانی برنده باشند، بهترین نتیجه تاریخ‌شان در دور گروهی لیگ قهرمانان را تجربه می‌کنند.

آریا رهنورد

برای سومین بار در پنجمین مسابقه لیگ قهرمانان آسیا، پرسپولیسی‌ها گل اول مسابقه را از حریف دریافت کردند اما برخلاف تجربه‌های قبلی، این بار خبری از «بازگشت» نبود و پرسپولیسی‌ها نتوانستند حریف را شکست بدهند. اولین باخت پرسپولیس، روبه‌روی تیم تن کاته رقم خورد. با این نتیجه، سرخ‌ها صدر جدول را از دست ندادند اما صدرنشینی‌شان در معرض خطر قرار گرفت. نکته مهمی که در دیدار با الوحده باز هم در بازی پرسپولیسی‌ها عیان به نظر می‌رسید، موقعیت‌های متعددی بود که این تیم به راحتی از دست داد. سرخ‌ها درست همانند دیدارهای گذشته، بخت‌های پیاپی گل‌زنی را خراب کردند و این بار دیگر راهی برای نتیجه گرفتن وجود نداشت. شاید این باخت، در «زمان» خوبی شکل گرفت. چراکه پرسپولیسی‌ها به این تلنگر بزرگ نیاز داشتند. حالا آنها متوجه می‌شوند که کاملا بدون ضعف نیستند و هنوز باید برخی از مشکلات‌شان را در ادامه راه لیگ قهرمانان حل کنند. پرسپولیس هنوز در دفاع، تیمی فوق‌العاده و قابل اعتنا به نظر می‌رسد اما اگر می‌خواهد از طلسم همیشگی عبور کند و قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا را به دست بیاورد، باید دست از فرصت‌سوزی همیشگی بردارد و مقابل دروازه حریف، کمی دقیق‌تر ظاهر شود و فرصت‌ها را به راحتی از دست ندهد.

شاید این باخت، در «زمان» خوبی شکل گرفت. چراکه پرسپولیسی‌ها به این تلنگر بزرگ نیاز داشتند. حالا آنها متوجه می‌شوند که کاملا بدون ضعف نیستند و هنوز باید برخی از مشکلات‌شان را در ادامه راه لیگ قهرمانان حل کنند

سال 2003 اولین سالی بود که پرسپولیس در فرمت جدید لیگ قهرمانان آسیا حاضر شد. آن روزها تنها یک تیم به صورت حتمی از مرحله گروهی صعود می‌کرد و تیم دوم تحت هیچ شرایطی شانس صعود نداشت. در آن رقابت‌ها که به صورت متمرکز انجام می‌شد، سرخپوشان در سه مسابقه فقط 6 امتیاز به دست آوردند و در نهایت به عنوان تیم دوم گروه از جدول خارج شدند. 6 سال طول کشید تا سرخ‌ها دوباره در لیگ قهرمانان حاضر باشند. آنها این بار در چهار مسابقه مرحله گروهی، هفت امتیازی شدند و توانستند به عنوان صدرنشین از این دور صعود کنند. در لیگ قهرمانان 2011 هم اوضاع برای این باشگاه اصلا خوب نبود. آنها این بار در 6 مسابقه مرحله گروهی فقط پنج امتیاز دشت کردند و در پایین‌ترین رده جدول قرار گرفتند. یک سال بعد، اوضاع برای این تیم کمی بهبود پیدا کرد. این بار سهم پرسپولیس از 6 مسابقه مرحله گروهی، 11 امتیاز بود. همین امتیاز کافی به نظر می‌رسید تا سرخ‌ها به عنوان تیم دوم، خودشان را به دور حذفی برسانند. در سال 2015، سرخ‌ها دوباره به لیگ قهرمانان آسیا برگشتند و این بار در لیگ قهرمانان، قدرتنمایی کردند.

 این بار پرسپولیس در 6 مسابقه به 12 امتیاز دست پیدا کرد و پشت سر لخویا که این روزها به عنوان الدحیل شناخته می‌شود، به یک‌هشتم نهایی جام رسید. در سال 2017، قرمزها دور گروهی را با 9 امتیاز از 6 مسابقه در جایگاه دوم به پایان رساندند. بهترین نتیجه پرسپولیس در تاریخ مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا، سال 2018 به دست آمد. جایی که این تیم توانست از 6 بازی، 13 امتیاز بگیرد و با اقتدار به عنوان صدرنشین راهی مرحله بعدی شود. در دو سال بعدی، پرسپولیس به ترتیب هفت و 10 امتیاز گرفت و در دور گروهی، فوق‌العاده درخشان نبود. اگر تیم یحیی در مسابقه آخر با الریان حداقل یک امتیاز بگیرد، با رکورد بهترین عملکردش در دور گروهی لیگ قهرمانان برابری خواهد کرد و اگر هم الریان را شکست بدهد، بهترین نتیجه تاریخش در دور گروهی لیگ قهرمانان با این فرمت را به دست خواهد آورد.

شکست پرسپولیس روبه‌روی الوحده، نتیجه بدی برای سایر نمایندگان ایران به شمار می‌رفت. نتیجه‌ای که می‌تواند در ادامه رقابت‌ها، استقلال، فولاد و تراکتور را به دردسر بیندازد. اگر الوحده در این مسابقه شکست می‌خورد، نهایتا در این گروه شانس رسیدن به 10 امتیاز را داشت اما این تیم حالا شانس رسیدن به 13 امتیاز را دارد و می‌تواند به راحتی در بین سه تیم «دوم» برتر گروه‌ها قرار بگیرد. در چنین شرایطی کار برای دیگر نمایندگان ایران که برای ایستادن در رده دوم مبارزه می‌کنند، کمی دشوارتر خواهد شد. با این حال فعلا چاره‌ای به جز جنگیدن برای همه تیم‌های ایرانی وجود ندارد. همین که در آستانه هفته پایانی همه آنها از شانس صعود برخوردار هستند، به خودی خود شبیه یک موفقیت به نظر می‌رسد.