وقتی پولاد سرد تسلیم اراده جوانان ایرانی شد
بر بام دنیا
نگار رشیدی
صدای برخورد دیسکهای سنگین با تخته، بوی تند پودر منیزیم که در فضای سالن پخش شده و فریادهایی از سر قدرت و غیرت؛ اینجا اسماعیلیه مصر است، آوردگاه مسابقات وزنهبرداری قهرمانی جوانان جهان ۲۰۲۶. در میان هیاهوی تماشاگران میزبان و رقابت فشرده غولهای این رشته، تنها یک نام سالن مسابقات را به تسخیر خود درآورده است؛ ایران. کاروان وزنهبرداری جوانان کشورمان، با نمایشی خیرهکننده، نهتنها با مدال، بلکه با اقتدار و امتیاز تاریخسازی کرد و با کسب ۱۴ مدال رنگارنگ، تاج پادشاهی جهان را بر سر گذاشت. ما هم در جدول مدالها پادشاهی کردیم و هم در جدول امتیازات؛ یک قهرمانی بینقص و تمامعیار. داستان این فتح تاریخی، یک شبه نوشته نشد. این قصه، روایت ماهها عرق ریختن، دستهای پینهبسته و زانوهایی است که زیر سنگینی صدها کیلو آهن در اردوهای تیم ملی خم نشدند تا در نهایت، پرچم سه رنگ ایران در بالاترین نقطه سالن برافراشته بماند. اوج این شاهکار حماسی، در روزهای پایانی مسابقات و در دستههای سنگینوزن رقم خورد؛ جایی که شیربچههای ایرانی طوفانی به پا کردند که میزبان و رقبای قدرتمندی چون چین را در بهت فرو برد.
وقتی رقابتهای دسته ۱۱۰کیلوگرم آغاز شد، تمام نگاهها به تخته خیره بود. ابوالفضل زارع و فرهاد قلیزاده، دو دلاور خوشآتیه ایرانی، آمده بودند تا هیچ سهمی برای بیگانگان باقی نگذارند و سکو را به تسخیر خود درآورند. ابوالفضل زارع، با آرامشی که نشان از طوفانی درونی داشت، گام بر تخته گذاشت. در حرکت یکضرب، پس از مهار راحت وزنه ۱۷۲کیلوگرمی، در دومین تلاش خود با بدشانسی مواجه شد و نتوانست وزنه را بالای سر ببرد. در چنین لحظات پرالتهابی است که قهرمانان واقعی عیار خود را نشان میدهند. زارع با تمرکزی مثالزدنی به تخته بازگشت و در حرکت سوم، وزنه سنگین ۱۸۰کیلوگرمی را با فریادی بلند و مقتدرانه روی سر تثبیت کرد تا جایگاه نخست را از آن خود کند. اما این تازه آغاز هنرنمایی او بود. زارع در دوضرب، بینقص و ماشینوار عمل کرد. وزنههای ۲۰۴، ۲۰۹ و در نهایت ۲۲۰کیلوگرمی، یکی پس از دیگری در برابر قدرت بازوان و تکنیک ناب او تسلیم شدند. ثبت مجموع ۴۰۰ کیلوگرم، عددی بود که مدال طلای جهان را بیچون و چرا بر گردن او آویخت.
در سوی دیگر این میدان، فرهاد قلیزاده سایهبهسایه زارع پیش میرفت و نبردی تمامعیار را به نمایش گذاشت. فرهاد در یکضرب، هر سه حرکت خود را با موفقیت و زیبایی هرچه تمامتر پشت سر گذاشت و با رکورد ۱۷۹کیلوگرم، زنگ خطر را برای تمام مدعیان به صدا درآورد و دوم شد. او در دوضرب نیز با مهار وزنههای ۲۰۳ و ۲۰۸کیلوگرم، جایگاه خود را محکم کرد. اگرچه وزنه ۲۱۶کیلوگرمی در حرکت سوم از دستانش رها شد، اما مجموع ۳۸۷ کیلوگرم کافی بود تا مدال نقره بر سینه او بنشیند و سکوی قهرمانی دسته ۱۱۰کیلوگرم، کاملا رنگ و بوی ایرانی به خود بگیرد. یک طوفان ۶مداله تنها در یک وزن!
سالن در انتظار نفسگیرترین رقابت یعنی دسته فوقسنگین (۱۱۰+ کیلوگرم) بود؛ جایی که لقب قویترین جوان جهان به برنده آن تعلق میگرفت. حمیدرضا محمدیتنها و طاها نعمتیمقدم، دو کوه غیرت ایرانی، گام بر تخته گذاشتند تا کار را تمام کنند. حمیدرضا محمدیتنها، تجلی واژه اقتدار در اسماعیلیه بود. او نمایشی ارائه داد که تا سالها در تدریس تکنیک و قدرت در وزنهبرداری مثالزدنی خواهد بود. محمدی در یکضرب، با اعتمادبهنفسی پولادین، وزنههای ۱۷۱، ۱۷۶ و ۱۸۰کیلوگرمی را با تسلطی عجیب بالای سر برد. در دوضرب، شاهکار او با یک هتتریک بینظیر تکمیل شد. او بدون حتی یک لغزش، وزنههای ۲۰۶، ۲۱۴ و در نهایت ۲۲۱کیلوگرمی را با موفقیتی خیرهکننده مهار کرد. ثبت مجموع ۴۰۱کیلوگرم و کسب سه مدال طلا، نام او را به عنوان پادشاه بلامنازع فوقسنگین جهان جاودانه کرد.
طاها نعمتیمقدم نیز در این کارزار دوشادوش محمدی جنگید تا نقشه ایران برای تسخیر کامل سکوها عملی شود. طاها در یکضرب با مهار وزنههای ۱۶۶ و ۱۷۲کیلوگرمی نشان داد که برای سکو آمده است. با وجود از دست دادن وزنه ۱۷۷کیلوگرمی در حرکت سوم، او با ارادهای استوار به استقبال دوضرب رفت. نعمتیمقدم در رقابتی نزدیک و با ثبت موفق وزنههای دوضرب (از جمله مهار مقتدرانه ۲۱۳کیلوگرم)، توانست با مجموع ۳۹۲کیلوگرم، جایگاه دوم را از آن خود کند و سه مدال نقره ارزشمند را به سبد افتخارات کاروان اضافه کند.
سوت پایان مسابقات که به صدا درآمد، تابلوی نتایج در سالن اسماعیلیه تصویری غرورانگیز را به رخ جهانیان میکشید. تیم ملی وزنهبرداری جوانان ایران، نهتنها در جدول مدالی، بلکه در ردهبندی امتیازی نیز بیرقیب و دستنیافتنی بود. کسب ۵۲۰امتیاز تیمی و ایستادن در رتبه نخست، آن هم با اختلاف فاحش نسبت به مصر میزبان (۴۲۷امتیاز) و ونزوئلا (۳۸۰امتیاز)، نشان از عمق قدرت و برنامهریزی وزنهبرداری ایران داشت.
در ردهبندی مدالی نیز دلاوران ایرانی شاهکار کردند. آنها با کسب ۶مدال طلا، هفت نقره و یک برنز، بالاتر از تیم قدرتمند چین (با ۶طلا، پنج نقره و یک برنز) قرار گرفتند تا تاج و تخت قهرمانی را از چنگ اژدهای سرخ درآورند.
جمعه شب در اسماعیلیه، ستارههای درخشانی متولد شدند؛ جوانانی که نشان دادند آینده وزنهبرداری ایران در دستانی امن، قدرتمند و پرامید است. سرود ملی ایران در سالن مسابقات طنینانداز شد و پرچم مقدس کشورمان به اهتزاز درآمد تا دنیا بار دیگر به احترام شکوه جوانان ایرانی بایستد. این ۱۴مدال رنگارنگ و این قهرمانی قاطعانه دوگانه (امتیازی و مدالی)، تنها یک جام در ویترین افتخارات نیست؛ این، غرش دوباره شیرهای ایرانی بر بام دنیای پولاد سرد است.
دیدگاه تان را بنویسید