آیا در سیرجان طلسم «تا سه نشه، بازی نشه» میشکند؟
خیز بلند دختران کویر
نگار رشیدی
در مستطیل سبز، جایی که عرق، تاکتیک و رویاها به هم گره میخورند، تیمی از دل کویر با ارادهای پولادین در حال گرم کردن برای یک نبرد تاریخی است. باشگاه گلگهر سیرجان، نامی که در سالهای اخیر در فوتبال مردان ایران به یک وزنه سنگین تبدیل شده، حالا در بخش زنان نیز به دنبال تاریخسازی و ثبت برگهای زرین جدیدی است. آنها در آستانه فصل جدید رقابتهای باشگاهی زنان ایران، دورخیز بلندی کردهاند تا طلسمی آزاردهنده را برای همیشه بشکنند. آنها میخواهند در سومین سال حضور قدرتمند خود در لیگ برتر، جام طلایی قهرمانی را به آغوش بکشند.
داستان از آنجا شکل جدیتری به خود گرفت که کنفدراسیون فوتبال آسیا شمشیر قانون را از رو بست و تیمداری در عرصه بانوان را برای تمامی باشگاههایی که خواهان دریافت مجوز حرفهای بودند، به عنوان یک الزام غیرقابل چشمپوشی و ویژه روی میز گذاشت. باشگاههای بزرگ و ریشهدار به تکاپو افتادند تا تیمهای زنان خود را تشکیل دهند.
در این میان، شرایط تیمها با یکدیگر متفاوت بود. در حالی که تیمهایی مانند سپاهان اصفهان و ملوان بندرانزلی از مدتها قبل از این قوانین سفت و سخت در لیگ برتر زنان حضور داشتند، باشگاههای پرهوادار پایتخت یعنی استقلال و پرسپولیس مجبور شدند مسیر طولانیتری را برای رسیدن به سطح اول طی کنند. اما استراتژی مدیران گلگهر کاملا متفاوت، ساختاریافته و البته جاهطلبانهتر بود. آنها نمیخواستند از صفر شروع کنند؛ چشمانداز آنها از همان روز اول، فتح قله بود.
مدیران باشگاه گلگهر با خرید و دریافت امتیاز تیم قدرتمند و شناختهشده شهرداری سیرجان، رسما با دست پر وارد لیگ برتر فوتبال زنان شدند. تیمی که دو بار جام قهرمانی لیگ برتر را بالای سر برده بود و حتی افتخار بزرگ حضور در مسابقات آزمایشی جام باشگاههای زنان آسیا را در کارنامه پربار خود ثبت کرده است. گلگهر با به ارث بردن این ژن قهرمانی، از همان روز اول نشان داد که برای زنگ تفریح شدن نیامده است. با این حال، با وجود روند صعودی و پیشرفت خیرهکننده، دست این تیم در دو فصل گذشته از لمس جام قهرمانی باز مانده است.
نگاهی به کارنامه سرمهایپوشان سیرجانی تحت هدایت مریم جهاننجاتی، سرمربی بادانش و کارکشته این تیم، نشاندهنده یک صعود پلکانی، منطقی و برنامهریزی شده است. گلگهر در اولین سال حضورش با نام جدید، نمایشی قابل قبول ارائه داد. آنها در آن فصل پایینتر از رقبای قدرتمندی چون خاتون بم و سپاهان اصفهان، با کسب ۳۵امتیاز در رتبه سوم جدول ردهبندی ایستادند. فصل گذشته اما داستان به اوج حساسیت خود رسید. گلگهر رقابتی نفسگیر، شانه به شانه و پرالتهاب با رقیب سنتی و هماستانی خود، یعنی خاتون بم داشت. شاگردان جهاننجاتی با ارائه بازیهای درخشان، ۴۷امتیاز دشت کردند. اما درنهایت، این بمیها بودند که فاتح لیگ شدند و جام را به خانه بردند. سیر صعودی از سومی به دومی کاملا مشهود بود، اما جام و سهمیه مستقیم آسیایی همچنان در دستان رقیب باقی مانده بود.
درست زمانی که فصل با نایبقهرمانی گلگهر به پایان رسید، درام جدیدی در بیرون از مستطیل سبز شکل گرفت. خاتون بم، قهرمان بلامنازع رقابتها، با بحرانهایی مواجه شد و زمزمههایی جدی درباره احتمال انحلال این تیم ریشهدار به گوش رسید. این شایعات، ولولهای در فوتبال زنان به پا کرد. در این شرایط ملتهب، پس از ارسال نامه معرفی نماینده ایران در فصل آتی لیگ قهرمانان زنان آسیا، یک سناریوی جذاب برای گلگهریها شکل گرفت؛ گفته میشد اگر مسئولان فدراسیون فوتبال پس از کسب اطلاع از وضعیت خاتون بم به این نتیجه برسند که این تیم تمایل یا توانایی تیمداری در آسیا را ندارد، سهمیه ارزشمند آسیایی مستقیما به تیم دوم جدول فصل گذشته، یعنی گلگهر سیرجان
خواهد رسید.
روزها در سیرجان با بیم و امید سپری میشد. دختران گلگهر در رویاهای خود امیدوار بودند که ناگهان و از یک راه میانبر، بلیت سفر به آسیا را در دستان خود ببینند. اما سرنوشت بازی دیگری تدارک دیده بود. بمیها با عبور از بحرانها، رسما برای حضور در مسابقات آسیایی اعلام آمادگی کردند و نامشان با افتخار به AFC معرفی شد. حالا هدفگذاری سیرجانیها کاملا شفاف است؛ در سومین فصل شرکت در سطح اول فوتبال زنان، پس از تجربه سومی و دومی، عنوان قهرمانی را از آن خود کنند و سهمیه حضور در لیگ قهرمانان زنان آسیا را با اقتدار به دست آورند.
در حال حاضر، گلگهریها در حال پیگیری مداوم و استعلام از سرنوشت فصل جدید مسابقات هستند تا بر اساس تقویم تعریفشده از سوی سازمان لیگ، برنامه آمادهسازی، اردوهای پیشفصل و بازیهای تدارکاتی خود را برای حضوری طوفانی در لیگ نوزدهم نهایی کنند. همه در انتظارند ببینند آیا در این فصل، مستطیل سبز روی خوش خود را به دختران سیرجان نشان خواهد داد و طلسم «تا سه نشه، بازی نشه» بالاخره
خواهد شکست؟
دیدگاه تان را بنویسید