خوابی که محمدحسن انصاری‌فرد با اصرار به برکناری گابریل کالدرون از نیمکت پرسپولیس دیده بود، حالا حدود ۱۷ میلیارد ضرر مالی به باشگاه پرسپولیس خواهد زد. باشگاهی که هنوز پرونده شکایت برانکو را روی میز دارد و طلب موفق‌ترین مربی خارجی تاریخش را پاس نکرده، حالا با یک بدهی بزرگ دیگر به کالدرون مواجه شده است. پرسپولیس عملا به هر سه سرمربی که در یک سال گذشته روی نیمکتش حضور داشته‌اند بدهکار است. موضوعی که نشان از مدیریت فاجعه‌بار مردی دارد که دیگر نمی‌تواند خودش را پشت یک استعفا با حالتی حق به جانب، پنهان کند.

آریا رهنورد

اشتباه پشت اشتباه. این دقیق‌ترین و بهترین خلاصه دوران حضور دوباره محمدحسن انصاری‌فرد روی صندلی مدیریت باشگاه پرسپولیس است. مردی که با هر تصمیم، دردسر بزرگ‌تری برای پرسپولیس ایجاد کرد. او با «ژست» حمایت از کالدرون، در پرسپولیس شروع به کار کرد اما عملا از هیچ تلاشی برای منصرف ‌کردن این سرمربی از کار در فوتبال ایران دست نکشید. او تا آخرین روز از دادن دستمزد کالدرون طفره رفت و سرانجام این مربی را بدون تهیه بلیت برگشت، به کشورش فرستاد. شاید برای اولین بار در تاریخ لیگ برتر، تیمی که قهرمان نیم‌فصل شده بود سرمربی‌اش را عوض کرد. اگر هزینه‌ای که قرار بود برای رضایتنامه یحیی در اختیار شهرخودرو قرار بگیرد همان ابتدا به کالدرون داده می‌شد، او بدون هیچ مشکلی تا پایان فصل روی نیمکت تیم می‌نشست اما مدیر «مردمی» پرسپولیس در یک اقدام باورنکردنی، هم کالدرون را از کار برکنار کرد و هم برای یحیی چک کشید تا با توجه به جریمه 17 میلیاردی پرسپولیس در این پرونده، آنها در این فصل نزدیک به 25 میلیارد تومان برای دو مربی هزینه کرده باشند. شخص انصاری‌فرد نه‌تنها در پرونده کالدرون از پرسپولیس یک «بازنده» تمام‌عیار ساخت، بلکه در پرونده برانکو نیز قید پرداخت دستمزد این مربی را زد و همه دلارها را صرف خرید خارجی‌های بی‌کیفیت برای پرسپولیس کرد.

باشگاه پرسپولیس بارها از این جنس مدیریت و از این تصمیم‌های فاجعه‌بار، لطمه خورده است. باشگاهی که در یک روند سالم باید به خاطر موفقیت‌های بزرگ این سال‌ها، همه نگرانی‌های مالی را به فراموشی بسپارد اما در عمل، هنوز هم یک باشگاه «بدهکار» محسوب می‌شود. حیرت‌انگیز است که این باشگاه حتی به فینال لیگ قهرمانان آسیا رسیده و پاداشی دو میلیون دلاری دریافت کرده اما باز هم نمی‌تواند از پس پرداخت حقوق بازیکنان و مربیانش بربیاید. باشگاه برای درآمدزایی، مشکلات زیادی دارد و وقتی هم درآمد کسب می‌کند، پول‌ها ناگهان بال درمی‌آورند و غیب می‌شوند. این وسط شیوه مدیریتی پوپولیستی امثال انصاری‌فرد، اوضاع را خراب‌تر هم می‌کند. او همان مدیری است که در بعضی از دیدارهای خارج از خانه پرسپولیس، بین تماشاگران تیمش می‌نشست تا خودش را «مردمی» نشان بدهد. همین مدیر ظاهرا مردمی اما حالا چندین میلیارد تومان به باشگاه پرسپولیس خسارت زده است. او از مدتی قبل دیگر در راس مدیریت این باشگاه حضور ندارد اما این موضوع دلیل خوبی برای پاسخگو نبودن این مدیر نیست. وزارت ورزش و جوانان اگر حتی ذره‌ای به مدیریت صحیح پرسپولیس اهمیت می‌دهد، باید برای یک بار هم که شده به مواخذه یک مدیر ناکام بپردازد. نهادهای نظارتی باید ورود کنند تا مشخص شود که چرا یک مدیر، به همین سادگی به اعتبار باشگاه بزرگی مثل پرسپولیس، چوب حراج زده است.

اینکه یک مدیر به همین سادگی، همه منافع باشگاه را در معرض نابودی قرار بدهد و آنوقت با لحنی حق به جانب استعفایش را تقدیم هیات مدیره کند و از زیر بار مسئولیت در برود، روند افتضاحی است که بالاخره یک جا باید اصلاح شود. حالا زمان مناسبی است برای اینکه آقای مدیر به خاطر ضربه مالی وحشتناکی که به باشگاه زده، مجازات شود. اگر برای یک بار هم که شده روبه‌روی مدیران پراشتباه بایستیم، این پیام به مدیران بعدی می‌رسد که نمی‌توانند با «استعفا» دامن‌شان را از همه چیز پاک کنند. محمدحسن انصاری‌فرد به خاطر ناهماهنگی با اعضای هیات مدیره از پرسپولیس نرفت. او پرسپولیس را ترک کرد، چراکه می‌دانست چه بلای بزرگی بر سر این تیم آورده است. چراکه می‌دانست اگر روی صندلی ریاست باقی بماند، باید به خاطر انبوه تصمیم‌های غلط، «پاسخ» بدهد. او بیشتر از آنکه استعفا بدهد، «صحنه جرم» را ترک کرد.

اشتباه پشت اشتباه. این دقیق‌ترین و بهترین خلاصه دوران حضور دوباره محمدحسن انصاری‌فرد روی صندلی مدیریت باشگاه پرسپولیس است. مردی که با هر تصمیم، دردسر بزرگ‌تری برای پرسپولیس ایجاد کرد

حتما فردا هم هواداران باشگاه پرسپولیس، این رفتارها را از یاد می‌برند و دوباره در حمایت از «مدیر مردمی» شعار سر می‌دهند. مردی که به جای تسویه‌حساب با برانکو ایوانکوویچ، به سراغ خرید خارجی‌های بی‌کیفیت رفت. مردی که پیش‌قسط قرارداد بیرو را حیف و میل کرد و با فراری دادن سرمربی تیم صدرنشین، اینچنین باشگاه را به دردسر انداخت. او دیگر مدیرعامل باشگاه پرسپولیس نیست اما این لزوم پاسخگویی‌اش را نقض نمی‌کند. برای یک بار در تمام تاریخ هم که شده، مدیران پس از پایان مسئولیت هم باید جوابگوی رفتارهایی باشند که در دوران تصدی ریاست باشگاه انجام داده‌اند. این روند باید از همین حالا شروع شود. فرار از مسئولیت‌پذیری با چنگ زدن به استعفای طلبکارانه، درست همان اتفاقی است که در گذر زمان، پرسپولیس را به لحاظ مالی رنجور و رنجورتر کرده است.