رسایی حرف دل مردم را زد؛
در این مجلس را ببندید و بودجهاش را خرج مردم کنید
اظهارات جنجالی حمید رسایی در مجلس درباره بینقشی پارلمان و پیشنهاد کنایهآمیز بستن مجلس، بار دیگر بحث کارآمدی نهادهای پرهزینه و بیاثر و فاصله آنها با مطالبات واقعی مردم را به صدر توجه افکار عمومی بازگردانده است.
به گزارش رویداد 24، بعضی حرفها را مهم نیست چه کسی میزند و اصلا چرا میزند؛ خود حرف مهم است. مثل همین حرفهای امروز حمید رسایی در مجلس که اگرچه مقصود خاص خود را دارد، از جهاتی هم حرف دل مردم است. اینکه جناب رسایی و تندورهای مجلس چقدر در وضع موجود نقش دارند یا از گلایهها و انتقادات خود چه منظوری دارند، بحث مفصلی است، اما وقتی نمایندهای از درون مجلس میگوید «ما هیچکارهایم»، در واقع پرده از واقعیتی برمیدارد که سالهاست مردم با گوشت و پوست خود لمس میکنند؛ وجود نهادی پرهزینه، کماثر و بینقش در تصمیمهای حیاتی که بر زندگی مردم اثر دارد.
تصمیمهای بزرگ اقتصادی، از افزایش قیمتها گرفته تا تغییر در شیوه پرداخت یارانهها، یکی پس از دیگری بدون نقشآفرینی مجلس اجرا میشوند. اینکه اگر نقشآفرینی میکرد، خروجی چقدر باب میل مردم بود نیز بحث دیگری است، اما خانه ملت به اعتراف یکی از تندروترین چهرههای خود اکنون کارکرد موثری ندارد. بخش تلخ ماجرا، اما این است که مجلس نهاد موجود با چنین وضعیتی نیست. بسیاری از نهادها که اتفاقا بودجههای کلان و قابل توجهی هم دریافت میکنند، عملا تاثیری در زندگی مردم ندارند و بود و نبودشان برای کسی فرقی ندارد؛ حتی شاید نبودشان مفیدتر باشد. در همین راستا نیز شاهد بودیم که طی هفتههای اخیر و با رسیدن موعد ارائه و بررسی بودجه بسیاری از اقتصاددانان و تحلیلگران سیاسی به رئیس جمهور توصیه کردند که در بودجه نهادهای خاص بازنگری کرده یا آنها را به دایره پرداختکنندگان مالیات برگرداند. این توصیهها مثل همیشه بیفایده بوده و همچنان هزنیه ناکارآمدی ساختاری بر دوش مردم است. کار، اما به جایی رسیده که نه مردم از عملکرد این نهادها رضایت ندارند و نه خودشان از خودشان! مجلس شورای اسلامی به دلایل متعددی که شرح آن موضوع این گزارش نیست، چنان رویکردی دارد که حالا نه مردم امیدی به آن دارند و نه طیف رادیکال حاضر در آن.
رسایی اینکه در مجلس را ببنید و بودجه آن را برای مردم خرج کنید، با کنایه گفته، اما این جمله ترجمان خستگی جامعه از نهادی است که نه جلوی گرانی میایستد، نه صدای مردم را به تصمیمسازان میرساند و نه حاضر است از حاشیه امن نهادهای پرخرج عبور کند.
بدیهی است که دستگاهها و نهادهای پرهزینه و بیاثر کاری غیر از کاهش سرمایه اجتماعی نمیکنند. مجلس اگر قرار است «خانه ملت» باشد، باید از مدافع نهادهای ناکارآمد به مطالبهگر حقوق مردم تغییر نقش دهد؛ اگرنه کنایه «در این مجلس را ببندید» دیر یا زود از تیتر رسانهها به مطالبهای جدیتر در افکار عمومی تبدیل خواهد شد.
دیدگاه تان را بنویسید