جمعی از کارگران شرکت خزر پلاستیک از مشکلات کار با پیمانکاران و تبعیض میان نیروهای قراردادی و پیمانکاری انتقاد کردند. این کارگران از نحوه اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل و تهدید کارگران برای پیگیری حقوق قانونی خود در اداره کار هم گلایه دارند.

این کارگران به وضعیت طرح ساماندهی اشاره کردند و به ایلنا گفتند: قرار بود با نامه هیات وزیران، شرکت‌های واسطه و پیمانکاری حذف شوند اما فعلا روند موجود نه‌تنها متوقف نشده، بلکه شرکت‌های پیمانکاری همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهند و تعداد آنها نیز در حال افزایش است.

کارگران خزر پلاستیک می‌گویند: ادامه فعالیت این شرکت‌ها موجب ایجاد تبعیض میان نیروهای شاغل در یک کارگاه می‌شود و کارگران پیمانکاری بیش از هرچیزی به این تبعیض معترض هستند.

به گفته آنها، در شرکت خزر پلاستیک حدود ۳۰۰ نیروی کار مشغول فعالیت هستند که تنها حدود ۷۰ نفر قرارداد مستقیم با کارگاه دارند و سایر نیروها از طریق سه شرکت پیمانکاری مشغول به کار هستند. کارگران می‌گویند تفاوت‌هایی میان نیروهای مستقیم و پیمانکاری در حقوق و مزایا وجود دارد؛ ازجمله در موضوع بیمه عمر که به گفته آنان، کارگران پیمانکاری از این مزیت برخوردار نیستند.

موضوع سوابق بیمه‌ای، نحوه اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل و عناوین شغلی از دیگر موارد مورد اعتراض کارگران است. آنها می‌گویند: طرح طبقه‌بندی مشاغل به شکل نادرست و سلیقه‌ای اجرا شده و برای کارگران پیمانکاری پایین‌ترین رتبه‌ها در نظر گرفته شده یا عنوان «کارگر ساده» برای آنان درج شده است.

به گفته کارگران، معوقات ناشی از اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل نیز به شکل صحیح محاسبه نشده و آنان نسبت به نحوه اجرای این طرح اعتراض دارند.

موضوع دیگری که کارگران مطرح کرده‌اند، پرداخت حق نوبت‌کاری و معوقات مربوط به آن است. به گفته آنان، حق نوبت‌کاری که باید ۲۲.۵درصد باشد، ۱۵درصد پرداخت شده است. کارگران می‌گویند در این زمینه نیز به آنان اعلام شده که حق ندارند در اداره کار طرح دعوی کنند.

کارگران پیمانکاری در توضیح مشکلات ناشی از تعدد پیمانکاران می‌گویند: یک کارگر ممکن است سال‌ها در یک کارگاه ثابت مشغول به کار باشد اما در طول این مدت، کارفرمای رسمی او چندین بار تغییر کند. مثلا یک کارگر پیمانکاری که در یک کارگاه اصلی مشغول به کار بوده، در طول ۱۵ سال با چهار کارفرما مواجه شده است. به گفته این کارگران، همین مساله در زمان پیگیری مطالبات و شکایت‌های کارگری، هزینه و زمان زیادی را به کارگر تحمیل می‌کند؛ به‌گونه‌ای که کارگری که برای یک کارگاه اصلی  ۱۵ یا ۲۰ سال کار کرده، برای پیگیری معوقات طرح طبقه‌بندی و سایر مطالبات خود، ناچار است علیه چند پیمانکار طرح شکایت کند و برای هرکدام از این شکایت‌ها هزینه جداگانه بپردازد.

کارگران همچنین می‌گویند: مدیریت شرکت، آنان را از مراجعه به اداره کار و طرح درخواست درباره سخت و زیان‌آور بودن شغل منع کرده و در این زمینه، تهدید به اخراج صورت می‌گیرد و چون کارگران قرارداد موقت هستند، کارفرما به راحتی می‌تواند تهدید خود را اجرایی کند.

آنها می‌گویند: مدام نگرانیم که در صورت طرح درخواست در اداره کار، شغل خود را از دست بدهیم! اگر فعالیت در این شرکت و شرایط کار، هیچ مشکلی از نظر سخت و زیان‌آور بودن ندارد، چرا باید از مراجعه کارگران به اداره کار و درخواست بررسی موضوع جلوگیری شود؟

 

کپی شد