روزنامۀ دیلی‌میل گزارش داده نخست‌وزیر انگلیس به دوستان نزدیکش گفته که قصد دارد از سمتش استعفا دهد. وی به‌تازگی با شورش در میان اعضای هم‌حزبی خودش روبه‌رو شده است. همچنین بیش از ۹۰ عضو حزب کارگر در روزهای گذشته از او خواسته‌اند استعفا دهد. جرقه اصلی بحران فعلی، هفته گذشته و پس از اعلام نتایج انتخابات محلی در انگلستان زده شد. حزب کارگر در یک شکست تاریخی و فاجعه‌بار، نزدیک به ۱,۵۰۰ کرسی شورای شهر را از دست داد. این ریزش آرا عمدتاً به سود دو حزب رقیب یعنی حزب چپ‌گرای «سبز» و حزب راست‌گرای «اصلاح بریتانیا» (Reform UK) به رهبری نایجل فاراژ اتفاق افتاد.  این شکست سنگین نشان داد که پایگاه رای استارمر به شدت متزلزل شده است. یکی از جدی‌ترین ضربه‌ها به اعتبار و قضاوت سیاسی استارمر، افشای جنجال انتصاب «لرد مندلسون» به عنوان سفیر بریتانیا در آمریکا بود.  دلیل اصلی حساسیت‌ها، روابط و پیوندهای افشاشده لرد مندلسون با «جفری اپستین» (قاچاقچی و مجرم جنسی معروف آمریکایی) بود که خشم شدید افکار عمومی و نمایندگان پارلمان را برانگیخت. منتقدان استارمر او را به بی‌برنامگی و چرخش‌های ناگهانی در سیاست‌های کلان متهم می‌کنند.  تنها در طول سال گذشته، دولت او تحت فشار جناح‌های مختلف حزب، مسیر خود را در سه سیاست بزرگ و کلیدی ظرف یک ماه تغییر داد. وس استریتینگ، وزیر بهداشت مستعفی بریتانیا، در نامه استعفای تکان‌دهنده خود «حزب کارگر به یک چشم‌انداز نیاز دارد، اما در حال حاضر ما فقط با یک خلاء بزرگ روبرو هستیم». تا این لحظه، نزدیک به ۹۰ نماینده مجلس از حزب کارگر رسماً خواستار استعفای نخست‌وزیر یا تعیین یک جدول زمانی مشخص برای کناره‌گیری او شده‌اند.  اگرچه استارمر قبلاً اعلام کرده بود که استعفا نمی‌دهد و مأموریت خود را رها نمی‌کند، اما مخالفان در حال جمع‌آوری امضا برای به چالش کشیدن او هستند. انتخاب رهبر جدید، به حمایت ۸۱ نماینده مجلس (۲۰ درصد از کل نمایندگان حزب) نیاز است؛ عددی که مخالفان هم‌اکنون به آن دست یافته‌اند. اگر کی‌یر استارمر پیش از ماه جولای مجبور به استعفا شود، بریتانیا هفتمین نخست‌وزیر خود را ظرف مدت ۱۰ سال گذشته به چشم خواهد دید؛ وضعیتی که نشان از تداوم بی‌ثباتی عمیق سیاسی در قلب لندن دارد.

 

 
کپی شد