جنگجوی سرخ

آریا طاری 

سوت پایان بازی با ذوب‌آهن که به صدا درآمد و تابلوی نتایج پیروزی دو بر صفر سرخ‌پوشان را در هفته ششم نشان داد، یک حقیقت بیش از پیش در آسمان فوتبال ایران درخشید؛ شماره‌۹ پرسپولیس حالا به الماسی تراش‌خورده تبدیل شده است. در روزهایی که لیگ برتر فوتبال ایران برای تعطیلات فیفادی متوقف شده و نفس‌ها در سینه حبس است تا از ۱۶ مهرماه دوباره چرخ مسابقات به گردش درآید، نگاهی به کارنامه ستاره‌های لیگ بیست‌وششم یک نام را در صدر می‌نشاند؛ علی علیپور. با وجود تعویق دیدار حساس هفته هفتم پرسپولیس برابر خیبر خرم‌آباد و حواشی پرشمار آن، موتور گلزنی و گلسازی مهاجم اول سرخ‌ها خاموش نشده و او مقتدرانه بر تخت پادشاهی موثرترین بازیکنان فصل تکیه زده است.

بازگشت یک جنگجو؛ پخته‌تر از همیشه

علی علیپور پس از پایان ماجراجویی‌های پر فراز و نشیبش در فوتبال پرتغال، حالا برای سومین فصل پیاپی است که پیراهن سرخ پرسپولیس را به تن می‌کند. او که دهمین فصل حضورش در لیگ برتر ایران را (با احتساب دوران حضور در راه‌آهن) تجربه می‌کند، دیگر آن جوان جویای نام سال‌های گذشته نیست. علیپور امروز در ۳۰ ‌سالگی، به بلوغی تاکتیکی و روانی دست یافته که او را به کاپیتان دوم تیم، پس از محمدحسین کنعانی‌زادگان، بدل کرده است. 

او بار سنگین تاریخ باشگاه را بر دوش می‌کشد؛ برترین گلزن سرخ‌پوشان در تاریخ لیگ برتر، دومین گلزن برتر تاریخ باشگاه در تمامی رقابت‌ها و چهارمین پاسور تاریخ پرسپولیس در لیگ برتر. اما این عناوین پرطمطراق برای او نقطه پایان نیستند، بلکه سکوی پرتابی برای فتح لیگ بیست‌وششم  محسوب می‌شوند. 

سمفونی گل و پاس گل در لیگ ۲۶

مسیر علیپور در این فصل، داستانی از صبر، انفجار و تداوم است. هفته نخست برابر شمس‌آذر در سکوت گذشت و او نتوانست زهر خود را بریزد، اما طوفان واقعی در راه بود. 

در جدال با استقلال خوزستان، علیپور یک‌تنه خط دفاع حریف را ویران کرد؛ یک گل تماشایی زد و دو پاس‌گل طلایی داد تا معمار اصلی پیروزی چهارگله تیمش باشد. پس از یک توقف کوتاه در هفته سوم برابر تراکتور، دوباره در هفته چهارم دروازه ملوان را گشود. اگرچه در دربی پایتخت، از دست دادن یک موقعیت ایده‌آل می‌توانست از نظر روانی هر بازیکنی را در هم بشکند، اما الماس سرخ‌ها در هفته ششم برابر ذوب‌آهن با قدرت بازگشت تا با ثبت یک گل و یک پاس‌گل، نشان دهد هیچ مانعی توان متوقف کردن اراده او را ندارد. 

پادشاهی در سرزمین اعداد و ارقام

در فصلی که ستاره‌های تراکتور با خریدهای پر سر و صدا تلاش کردند جدول «ترین‌ها» را قبضه کنند، آمارها به نفع شماره‌۹ پرسپولیس شهادت می‌دهند. درست است که امیرحسین حسین‌زاده با چهار ‌گل در هفت ‌بازی فعلا در صدر جدول گلزنان ایستاده، اما علیپور با انجام یک بازی کمتر (۶ مسابقه) و ثبت سه ‌گل در تعقیب اوست. مهم‌تر از آن، درخشش او در نقش یک بازیساز است؛ علیپور با سه پاس گل، مشترکا با اسماعیل بابایی، برترین گلساز لیگ است. او روی ۶‌گل از ۱۲‌گل پرسپولیس در فصل جدید تاثیر مستقیم داشته است؛ رکوردی شگفت‌انگیز که نشان می‌دهد نیمی از بار هجومی یکی از مدعیان اصلی قهرمانی روی شانه‌های اوست. بی‌دلیل نیست که سیستم امتیازدهی دقیق «متریکا»، با اعطای نمره درخشان ۷.۷۰، او را به عنوان بهترین بازیکن لیگ بیست‌وششم تا اینجای کار معرفی کرده است.

در سودای جاودانگی و باشگاه صدتایی‌ها

تعطیلات حدودا یک‌ ماهه لیگ، فرصتی برای تجدید قوای مردی است که رویاهای بزرگی در سر دارد. علیپور که فصل گذشته را با عنوان بهترین پاسور به پایان برد، حالا با قدم‌هایی استوار به سوی کسب عنوان «بهترین بازیکن فصل» و تکرار «آقای گلی» حرکت می‌کند. اما فراتر از افتخارات فردی این فصل، او به دنبال جاودانگی در تاریخ پرسپولیس است؛ سه‌رقمی کردن تعداد گل‌هایش با پیراهن سرخ و رساندن شمار بازی‌هایش به عدد باشکوه ۳۰۰. تحقق هر دو رکورد در همین فصل کاملا در دسترس به نظر می‌رسد. علی علیپور در بهترین دوران فوتبال خود به سر می‌برد و پرسپولیس با تکیه بر این الماس تراش‌خورده، می‌تواند با خیالی آسوده به ادامه ماراتن لیگ بیست‌وششم و نبردهای پیش رو 

چشم بدوزد.