وقتی فرشته الکترونیکی جان کریستین اریکسن را خرید؛ معجزه در اودنسه
خردادماه ۱۴۰۵ است؛ دقیقا پنج سال پس از آن عصر شوم و دلهرهآور در یورو ۲۰۲۰ که دنیای فوتبال را در شوکی عمیق فرو برد، سایه سنگین مرگ بار دیگر بر سر کریستین اریکسن چرخید. اما اینبار، سرنوشت سناریوی متفاوتی نوشته بود و یک فرشته نگهبان مدرن و الکترونیکی در سینه این ستاره دانمارکی، تپش زندگی را به او بازگرداند. در دقیقه۶۵ دیدار دوستانه تیمهای ملی دانمارک و اوکراین در ورزشگاه اودنسه، زمان ناگهان برای هزاران تماشاگر حاضر و میلیونها بیننده تلویزیونی متوقف شد. دانمارک با گلهای پاتریک دورگو و یواکیم مائله با نتیجه دو بر یک از حریف خود پیش بود و بازی روال عادی خود را طی میکرد. اما ناگهان هافبک ۳۴ساله و خلاق دانمارکیها، دستش را روی قفسه سینه گذاشت و بیجان روی چمن سبز نقش بر زمین شد. صحنه به طرز بیرحمانهای تکراری و هولناک بود؛ بازگشت به همان کابوس قدیمی کپنهاگ.
بازیکنان دو تیم با چشمانی اشکبار و چهرههایی برافروخته، به سرعت حلقهای انسانی به دور ستاره خود زدند تا دوربینها صحنههای تلخ احیا را شکار نکنند. همسرش سابرینا، بار دیگر لب خط با همان هراس جانکاه روبهرو شد و مسابقه نیز بلافاصله نیمهتمام اعلام شد. اما نقطه عطف این درام ورزشی، تفاوت بزرگ آن با تراژدی سال ۲۰۲۱ بود. اینبار علم و فناوری به یاری اراده برگشتناپذیر کریستین آمدند. دفیبریلاتور قلبی قابل کاشت (ICD) که پس از ایست قلبی اول در بدن او تعبیه شده بود، در کسری از ثانیه ریتم نامنظم و خطرناک قلب او را شناسایی کرد. دستگاه با ارسال یک شوک الکتریکی دقیق، تپش قلب او را به حالت طبیعی بازگرداند و او را از آستانه مرگ حتمی ربود.
مورتن بوئسن، پزشک تیم ملی دانمارک پس از انتقال اریکسن به بیمارستان تایید کرد:«دستگاه تنظیمکننده ضربان قلب دقیقا همان کاری را انجام داد که برایش طراحی شده بود. او برای مدت کوتاهی بیهوش شد، اما خیلی سریع هوشیاریاش را به دست آورد و ما فورا با او ارتباط برقرار کردیم.» اریکسن که پیش از این به خاطر قوانین سختگیرانه پزشکی ایتالیا مجبور به ترک اینترمیلان شده بود، مسیر دشواری را از برنتفورد تا سه فصل حضور درخشان در منچستریونایتد طی کرد و اکنون در بوندسلیگا با پیراهن وولفسبورگ به میدان میرود. گرچه هیچیک از دو تیم دانمارک و اوکراین جواز حضور در جامجهانی ۲۰۲۶ را کسب نکردهاند، اما زنده ماندن اریکسن بدون شک بزرگترین و ارزشمندترین پیروزی این شب فوتبالی بود. او با پای خود و در حالت هوشیار زمین را ترک کرد و از روی تخت بیمارستان پیامی پر از امید فرستاد:«حالم خوب است، سلامم را به همه بچهها برسانید.» روایتی که میتوانست یک مرثیه غمانگیز دیگر باشد، به حماسهای بینظیر از پیوند علم، تکنولوژی و بقای انسان تبدیل شد.
دیدگاه تان را بنویسید