با شکست پرسپولیس و تساوی سپاهان، آبیها صدرنشین ماندند؛ به نفع استقلال
سکوت ورزشگاههای اهواز و اصفهان، امروز گویاتر از هر فریادی بود. در حالی که پرسپولیس و سپاهان با رویای بازپسگیری صدر جدول از استقلال ساپینتو به میدان رفتند، در پایان ۹۰دقیقه، این شکست و تردید بود که در ساک ورزشی آنها جا خوش کرد. چهارشنبهای که قرار بود روز بازگشت پرسپولیس به قله باشد، به شبی تبدیل شد که در آن، پسران سابق سرخ، بیرحمانهترین درس فوتبال را به استاد قدیمی دادند.
در «فولاد آرنا»، همه چیز بوی یک بنبست تاکتیکی میداد. پرسپولیس اوسمار ویرا، که گویی در آغاز نیم فصل دوم هنوز در شوک به سر میبرد، بدون هیچ برنامهی مشخصی برای عبور از لایههای دفاعی فولاد وارد زمین شد. خروج زودهنگام امید عالیشاه به دلیل مصدومیت و به دنبال آن تعویض اجباری اوستون اورونوف در بین نیمه، به منزلهی بریدن رگهای خلاقیت در پیکرهی تیم بود. پرسپولیس ۹۰دقیقه دوید، اما دریغ از خلق یک موقعیت استراتژیک که بوی گل بدهد.
اما درام واقعی، در دقایق پایانی و در حالی که فولاد با اخراج سرآبادانی ۱۰نفره شده بود، به اوج رسید. وقتی علی علیپور در دقیقه ۸۹ پنالتی را گل کرد، همه گمان بردند پرسپولیس با یک تساوی اقتصادی، حداقل در کورس باقی میماند. اما فولاد حمید مطهری، برخلاف منطق بازیهای ۱۰نفره، نه تنها عقب نکشید، بلکه با شجاعتی مثالزدنی به قلب دفاع آشفته سرخها زد. فرشاد احمدزاده با گشودن دروازه تیم سابقش و رامین رضاییان با ارسالی خطکشیشده که منجر به گل شد، ثابت کردند که چقدر میتوانند برای تیم سابقشان خطرناک باشند. شکست ۳ بر یک، سنگینترین سقوط فصلی را برای پرسپولیس رقم زد؛ تیمی که از رده اول به رده چهارم تبعید شد.
کمی آنسوتر، در اصفهان، نقشجهان شاهد تکرار یک ملال همیشگی برای سپاهان بود. شاگردان نویدکیا که در ۴بازی اخیر خود رنگ برد را ندیدهاند، مقابل گلگهر سرسخت، باز هم به یک تساوی رضایت دادند. اگرچه کاوه رضایی در دقیقه ۵۷ بازی را به تساوی کشاند و سپاهان در نیمه دوم خیمهای سنگین روی دروازه حریف زد، اما انگار طلسم ناکامی دستبردار این تیم نیست. سپاهان حالا ۳۲امتیازی است و تنها به دلیل تساویهای پیاپی، فرصت طلایی صدرنشینی در روز شکست پرسپولیس را از دست داد تا در جایگاه سوم
آرام بگیرد.
حالا که دود نبردهای هفته هجدهم فرونشسته، منظره جدول بیش از هر زمان دیگری عجیب است. استقلال با ۳۲امتیاز و به لطف قانون بازی مستقیم، مقتدرانه صدرنشین است. تراکتور با ۳۱امتیاز و تفاضل گلی که مثل یک سپر بلای آنها شده، در رده دوم ایستاده است. سپاهان با ۳۲امتیاز و تفاضل کمتر سوم است و پرسپولیس، صدرنشین مقتدر هفتههای قبل، حالا با ۳۱امتیاز در رده چهارم غریب مانده است.
لیگ بیستوپنج ثابت کرد که هیچکس در حاشیه امن نیست. استقلال ساپینتو، علیرغم تمام انتقادات به سبک بازیاش و حواشی رختکن، حالا تنها تیمی است که لبخند میزند. در حالی که پرسپولیس باید با مصدومان کلیدیاش و شوک سقوط به رده چهارم دستوپنجه نرم کند، لیگ به ما میگوید: «در این فوتبال، سکوت استادیومها، فریاد واقعیتهای فنی را بلندتر میکند.»
در کنار هیاهوی غولهای صدرنشین، لیگ در لایههای دیگر خود نیز شاهد نبردهای استراتژیک و حساسی بود که بر سرنوشت میانهی جدول اثر گذاشت. در رفسنجان، نبرد مس و ذوبآهن به یک شطرنج خستهکننده تبدیل شد. دو تیم با احتیاطی بیش از حد مقابل هم قرار گرفتند و در نهایت، سکوت ورزشگاه با تساوی بدون گل شکسته نشد تا امتیازها تقسیم شود. اما در تهران، شمسآذر چغر و سختکوش نشان داد که پیروزیهایش اتفاقی نیست؛ آنها با یک بازی حسابشده موفق شدند پیکان را با نتیجه یک بر صفر از پیش رو بردارند و جایگاه خود را در جدول مستحکم کنند. اما سورپرایز هفتههای اخیر یعنی فجرسپاسی، همچنان روی نوار موفقیت گام برمیدارد. زردپوشان شیرازی که هفته اول نیم فصل دوم پرسپولیس را شوکه کرده بودند، این بار در خانه مقابل خیبر خرمآباد ایستادند و با نتیجه ۲ بر یک پیروز شدند تا ثابت کنند برای هر تیمی در این لیگ، رقیبی زهرآلود و
خطرناک هستند.
دیدگاه تان را بنویسید