کارگران هر ماه بخشی از درآمد خود را به سازمان تأمین اجتماعی می‌دهند تا هم برای دوران فراغت از کارشان مستمری ماهانه داشته باشند و هم بتوانند از خدمات درمان رایگان بهره ببرند. از این منظر، تأمین اجتماعی یعنی بهره‌مندی از مستمری و خدمات درمان رایگان اما صندوق بیمه تأمین اجتماعی در انجام هیچ کدام از این دو وظیفه خود موفق نبوده است.

به گزارش ایلنا، حداقل حقوق بازنشستگان برخلاف آنچه در ماده ۹۶ قانون تأمین اجتماعی آمده هیچ نسبتی با تأمین نیازهای اساسی یک مستمری‌بگیر ندارد. اوضاع درمان نیز هر سال بدتر از قبل شده، تا جایی که امروز بسیاری از کارگران و بازنشستگان باید از جیب خود، حتی برای بهره‌مندی از خدمات درمان حداقلی هزینه کنند. روایت بازنشستگان از حضور در مراکز درمانی تأمین اجتماعی بارها بازگو شده است و تکرار آن یعنی گفتن از تداوم این وضعیت نابسامان و چنانچه از روایت‌های جدید پیداست، یعنی بدتر شدن هر چه بیشتر اوضاع تأمین اجتماعی در زمینه ارائه خدمات درمانی.

در همین رابطه، یک کارگر ساختمانی بازنشسته و بیمه‌شده تأمین اجتماعی، روایتی از سرگشتگی بین مراکز ملکی تأمین اجتماعی برای بهره‌مندی از خدماتی چون سونوگرافی و عکسبرداری می‌گوید.

او می‌گوید: اوایل هفته گذشته به یک درمانگاه و بیمارستان ملکی در کرج مراجعه کردیم. با وجود آنکه این مرکز دارای بخش و اتاق سونوگرافی است، اعلام شد پزشک مربوطه در محل حضور ندارد و به دلیل سفر، بخش سونوگرافی عملاً تعطیل است! یعنی پزشک دیگری ندارند که سونوگرافی انجام دهد. خب من بیمار باید چند روز صبر کنم تا بتوانم در مرکزی که به نام ما تأسیس شده سونوگرافی کنم؟

به او گفته‌اند تنها یک پزشک برای بخش سونوگرافی در نظر گرفته شده و هیچ پزشک جایگزینی پیش‌بینی نشده است. کارگر می‌گوید: به بیمارستان کمالی کرج مراجعه کردم اما در آنجا هم خدمات سونوگرافی که پیشتر رایگان بود را با دریافت هزینه حدود ۱۴۰هزار تومان انجام دادند.

او ادامه می‌دهد: خیلی از افرادی که مراجعه کردند مجبور شدند به بخش خصوصی بروند. این کاری است که خیلی وقت‌ها با کارگران و بازنشستگان می‌‎کنند. خدمات تامین اجتماعی به قدری ضعیف است که اگر مشکل خاصی داشته باشیم باید به بخش خصوصی مراجعه کنیم و با مراجعه به بخش خصوصی باید تمام مستمری ماهانه را برای دوا و درمان بدهیم.

این کارگر بازنشسته می‌گوید: خدماتی که پیشتر تحت عنوان «چکاپ و خدمات رایگان برای بازنشستگان تأمین اجتماعی» ارائه می‌شد، حالا با دریافت مقداری هزینه انجام می‌شود. هزینه‌های دارو هم مزید بر علت است؛ آن هم در شرایطی که داروهای تجویزی یا موجود نیست یا در حد بسیار محدود وجود دارد.

او ادامه می‌دهد: تأمین اجتماعی چه زمانی به تعهد خود در مورد ارائه درمان رایگان پایبند می‌شود و کجا می‌خواهد به داد من بازنشسته برسد؟

این بازنشسته در پایان گفت: 30 سال کار کردیم و ماهانه از حساب‌مان بابت بیمه کسر شد و حالا نه حقوق‌مان کفاف هزینه‌های زندگی را می‌دهد و نه بیمه درمان می‌تواند هزینه‌های درمان را تامین کند. نمونه‌اش این است که مرکز درمان مستقیم تأمین اجتماعی به من می‌گوید سونوگرافی نداریم چون دکتر نداریم! در حالی که غیبت پزشک از پیش مشخص بوده و می‌توانستند با برنامه‌ریزی مناسب، پزشک جایگزین معرفی کنند تا بیماران سرگردان نشوند.

 

کپی شد