مردی که روزگاری حتی از خودکار، جوهر و صندلی قرمز فراری بود، در باشگاه تراکتور خیلی زود به سراغ رنگ قرمز رفت و هرچه در توان داشت، صرف کرد تا با جملات اغراق‌شده، دل هواداران این تیم را به دست بیاورد اما مالکان تراکتور، خیلی زود دست از اعتماد به منصوریان برداشتند. یک مساوی در هفته پنجم، کافی بود تا این مربی دیگر شانسی برای باقی ماندن روی نیمکت تیم تبریزی نداشته باشد. تیم او از شروع فصل فقط در یک بازی برنده شده و از نگاه مالکان تیم تبریزی، همین اتفاق برای برکناری یک مربی کافی به نظر می‌رسد!

آریا طاری

کم‌تر از دو روز بعد از مصاحبه مطبوعاتی علیرضا منصوریان که در آن مربی تراکتورسازی جملاتش را به زبان ترکی شروع کرده بود، باشگاه عذر او را خواست و حتی بدون آن‌که به سرمربی‌اش اطلاع بدهد، با او قطع همکاری کرد. خیلی‌ها از همان ابتدا به پروژه منصوریان شک داشتند اما تصور اینکه او فقط پنج هفته روی نیمکت باشگاه دوام بیاورد، حقیقتا دور از ذهن به نظر می‌رسید. حالا علیمنصور به اولین مربی اخراجی لیگ برتر تبدیل شده و همه تلاش‌هایش برای به دست آوردن قلب تبریزی‌ها به بن‌بست انجامیده است. نه تمجیدهای اغراق‌آمیز از تراکتورسازی برای این مربی کارساز بوده و نه تلاش برای یاد گرفتن زبان ترکی، او را نجات داده است. برای یک بار هم که شده، کاش علیرضا منصوریان متوجه شود که این ژست‌ها هرگز ملاک خوبی برای قضاوت در مورد یک مربی نیستند. برای یک بار هم که شده، او باید این حقیقت را درک کند که «نتیجه‌ها» در مورد مربیان مختلف تصمیم می‌گیرند و هیچ عامل دیگری نمی‌تواند به اوضاع یک سرمربی در یک باشگاه، سروسامان بدهد.

کم‌تر از دو روز بعد از مصاحبه مطبوعاتی علیرضا منصوریان که در آن مربی تراکتورسازی جملاتش را به زبان ترکی شروع کرده بود، باشگاه عذر او را خواست و حتی بدون آن‌که به سرمربی‌اش اطلاع بدهد، با او قطع همکاری کرد

این سومین اخراج متوالی منصوریان در قامت یک سرمربی لیگ برتری به شمار می‌رود. سریال اخراج‌های او حالا دیگر به یک مرحله کاملا خطرناک رسیده است. منصوریان نفت تهران را به عنوان یک مربی کاملا موفق ترک کرد و در این باشگاه، روزهای فوق‌العاده درخشانی را پشت سر گذاشت اما از زمان ترک این تیم، اوضاع او دیگر مثل گذشته نشده است. این مربی با انگیزه‌های زیادی به استقلال ملحق شد و تصمیم داشت یک تیم متفاوت برای این باشگاه بسازد اما نتوانست زمان زیادی روی نیمکت محبوبش دوام بیاورد. مدتی پس از برکناری از استقلال، این مربی به ذوب رفت و شروع بسیار خوبی هم در این باشگاه داشت اما دردسرهای فصل دوم، اجازه ندادند که او در این تیم از حکم برکناری فرار کند. حالا هم این مربی تنها پس از پنج هفته، چار‌ه‌ای به جز ترک نیمکت تراکتور نخواهد داشت. در حقیقت او در وضعیت بسیار نامطلوبی قرار گرفته و بعید به نظر می‌رسد دیگر هیچ باشگاهی در لیگ برتر، به این مربی و پروژه‌هایش اعتماد کند. ماجرا زمانی تلخ‌تر می‌شود که به یاد بیاوریم تا همین چند سال قبل، همه علیرضا منصوریان را یکی از مهم‌ترین و بهترین استعدادهای مربیگری در فوتبال ایران می‌دانستند. حالا اما دیگر کم‌تر کسی روی این مربی به عنوان یک گزینه فوق‌العاده حساب باز خواهد کرد. آن هم در شرایطی که یکی از جدی‌ترین رقبای او در شروع دوران مربیگری یعنی یحیی گل‌محمدی، فاصله چندانی با تبدیل شدن به مربی تیم قهرمان آسیا ندارد. به نظر می‌رسد انتخاب‌های اشتباه، منصوریان را در وضعیت بدی قرار داده‌اند. حالا فقط یک اتفاق می‌تواند او را همچنان در لیگ برتر صاحب تیم کند و آن، قانون عجیب منع ورود مربیان خارجی جدید به فوتبال ایران است!

رفتار مدیران باشگاه تراکتور هم البته در نوع خودش عجیب است. آ‌ها اصلا به فرصت دادن به مربیان مختلف اعتقاد ندارند و تنها پنج هفته زمان برای‌شان کافی به نظر می‌رسد تا از اعتماد به یک مربی دست بکشند. این تیم از زمانی که محمدرضا زنوزی مالکیتش را بر عهده گرفته، دائما در حال عوض کردن سرمربی بوده و همین عامل، آنها را از موفقیت‌های بزرگ دور نگه داشته است. جالب اینکه آنها برای جاشینی علیمنصور به سراغ ساکت الهامی رفته‌اند. همان شخصی که فصل گذشته تراکتور را قهرمان جام حذفی کرده بود. یعنی باشگاه چند میلیارد هزینه کرده تا یک نفر را به جای الهامی روی نیمکت قرار بدهد و پس از سپری شدن تنها چند هفته، تصمیم گرفته که دوباره خود الهامی را روی نیمکت بنشاند. این مربی با حکم کمیته انضباطی، حدود 6 ماه از فعالیت‌های فوتبالی محروم شده و تازه نیمی از این دوران را سپری کرده است. به نظر می‌رسد تراکتوری‌ها با علم به احتمال بالای بخشیده شدن الهامی پس از سه ماه، او را انتخاب کرده‌اند و این دوران چند هفته‌ای با منصوریان هم، صرفا برای خالی نبودن نیمکت سپری شده است.

به نظر می‌رسد این انتخاب از همان ابتدا برای هر دو طرف، فوق‌العاده اشتباه بوده است. منصوریان به سراغ تیمی رفت که مقابل مربیان مختلف بی‌نهایت بی‌رحم نشان می‌دهد و تراکتور هم گزینه‌ای را انتخاب کرد که معمولا به جز ژست و تلاش برای تاثیرگذاشتن روی احساسات هوادارها، چیز زیادی در چنته ندارد.