پس از تساوی روز اول مقابل ازبکستان، تیم ملی ایران امروز دومین بازی‌اش در رقابت‌های قهرمانی زیر ۲۳ سال آسیا را برابر کره جنوبی برگزار خواهد کرد. شکست در این مسابقه، تا حدودی شانس رسیدن به مرحله بعدی تورنمنت را برای تیم حمید استیلی از بین خواهد برد. تیم ملی در جدال اول با ازبکستان، نسبتا خوب بود اما موقعیت‌های زیادی را با بی‌دقتی از دست داد. برای ضربه زدن به تیم ملی کره، دیگر هیچ فرصتی نباید به سادگی هدر داده شود.

آریا رهنورد

یک امتیاز، «سهم» تیم ملی از دیدار اول در رقابت‌های قهرمانی زیر 23 سال آسیا و مقدماتی المپیک 2020 توکیو بود. تیم حمید استیلی در جدال با ازبکستان، فرصت‌های خوبی برای برنده شدن داشت اما سرانجام به تساوی رضایت داد. ساعاتی بعد از آن نبرد، کره جنوبی در آخرین ثانیه‌های مسابقه با چین، به گل برتری رسید تا در صدر جدول گروه قرار بگیرد. حالا امیدهای ایران و کره در حالی به مصاف هم می‌روند که در جدول، دو امتیاز اختلاف دارند. شکست نخوردن در این بازی، برای امیدوار ماندن تیم استیلی به صعود از گروه کاملا حیاتی به نظر می‌رسد. چراکه در صورت باختن این بازی، ایران یک امتیازی خواهد ماند و با توجه به قطعی شدن صعود کره جنوبی، این تیم در بازی پایانی با ازبکستان به گروهی از ستاره‌هایش استراحت خواهد داد. حتی با رسیدن به تساوی در بازی امروز، ایران همچنان می‌تواند به صعود امیدوار باشد اما در صورت از دست رفتن همه سه امتیاز، تیم ملی دیگر شانس چندانی برای رد شدن از این مرحله نخواهد داشت. امیدها برای این بازی سخت و حساس، باید به مراتب دقیق‌تر و کم‌اشتباه‌تر از مسابقه قبلی به میدان برود. چراکه کره جنوبی، همواره یکی از مدعیان اصلی قهرمانی در رده‌های پایه آسیا محسوب می‌شود. اللهیار صیادمنش، کلیدی‌ترین مهره ایران در جدال قبلی با ازبکستان بود. بازیکنی که بارها با فرار از عمق دفاعی حریف، خطرساز شد و آمادگی‌اش را به رخ کشید. انتظار می‌رود استیلی در جدال امروز، از ابتدا مهدی قائدی را در ترکیب قرار بدهد و دیگر این بازیکن را روی نیمکت نگذارد. علی شجاعی نیز پس از خراب‌کردن یک فرصت گل فوق‌العاده برابر ازبکستان، احتمالا دیدار با کره جنوبی را به عنوان مهره نیمکت‌نشین شروع خواهد کرد.

تیم ملی امید کره جنوبی، با دو لژیونر به رقابت‌های قهرمانی امیدهای آسیا سفر کرده است. جئونگ وو یونگ، مهم‌ترین و سرشناس‌ترین بازیکن این تیم به شمار می‌رود. مهاجمی که در 20 سالگی، در عضویت باشگاه فرایبورگ آلمان است. یکی از دروازه‌بانان این تیم نیز در لیگ فوتبال ژاپن به میدان می‌رود. «کیم هاک بوم» 59 ساله، از سال 2018 هدایت تیم ملی زیر 23 سال کره جنوبی را بر عهده دارد. او که یک بازیکن فوتبال سرشناس نبوده، پس از امیدهای کره سرمربی تیم‌های گوانگوون و سئونگنام کره جنوبی بوده است. در نقطه مقابل تیم ملی امید ایران، توسط یکی از فوتبالیست‌های شناخته‌شده در تاریخ تیم ملی هدایت می‌شود. حمید استیلی چندین سال در عضویت تیم ملی قرار داشته و گل قرن را نیز برای فوتبال ایران وارد دروازه آمریکا کرده است. حمید استیلی البته هرگز یک مربی درجه یک نبوده و رزومه چندان ایده‌آلی نداشته است. در فهرست تیم ملی امید ایران نیز درست مثل کره جنوبی، دو لژیونر دیده می‌شود. 

مهدی‌خانی در باشگاه واراژدین عضویت دارد و اللهیار صیادمنش نیز برای استانبول اسپور توپ می‌زند. البته که رضا شکاری و امید نورافکن نیز پیش از این، سابقه بازی در لیگ‌های خارجی را داشته‌اند. آخرین تجربه حضور فوتبال ایران در المپیک، به سال 1976 و المپیک کانادا مربوط می‌شود. در آن مقطع زمانی هنوز به جای امیدها، تیم‌های ملی بزرگسالان در المپیک حاضر می‌شدند. در واقع تیم ملی امید ایران «هرگز» نتوانسته از مرحله مقدماتی المپیک رد شود و خودش را به این رقابت‌ها برساند. اوضاع کره جنوبی اما کاملا متفاوت به نظر می‌رسد. کره جنوبی در هر پنج المپیک گذشته، به عنوان یکی از نماینده‌های آسیا به میدان رفته و حتی «مدال» المپیک را نیز به دست آورده است. کره در المپیک 2012 به دیدار رده‌بندی رسید و سرانجام توانست در رشته فوتبال، مدال برنز را از آن خودش کند. این تیم قدرتمند در هر دو دوره گذشته بازی‌های آسیایی نیز مدال طلا گرفته و در سه دوره اخیر قهرمانی امیدهای آسیا، راهی نیمه نهایی شده است.

در فهرست تیم ملی امید ایران نیز درست مثل کره جنوبی، دو لژیونر دیده می‌شود. مهدی‌خانی در باشگاه واراژدین عضویت دارد و اللهیار صیادمنش نیز برای استانبول اسپور توپ می‌زند. البته که رضا شکاری و امید نورافکن نیز پیش از این، سابقه بازی در لیگ‌های خارجی را داشته‌اند

تدارکات، هماهنگی، آمادگی و نتایج گذشته، کره جنوبی را صاحب شانس به مراتب بیشتری برای بردن بازی حساس با ایران می‌کند اما شاید استعدادهای فردی بازیکنان تیم ملی امید، ورق را به سود ایران برگرداند. کره جنوبی در رده‌های پایه، کارهای مثبت زیادی انجام داده و نتایج درخشانی نیز گرفته اما تیم ملی نیز به عنوان یک تیم از پیش بازنده به زمین نخواهد رفت. همه چیز برای برگزاری یک بازی بزرگ و تعیین‌کننده آماده به نظر می‌رسد. جدال میان یکی از تیم‌های همیشه حاضر در المپیک با تیمی که در چند دهه گذشته، همواره حسرت صعود به این رقابت‌ها را داشته است.