تورم به سلامت خانوارها رسید:
افزایش ۷۱۷ درصدی قیمت شیر در ۵ سال
وقتی قیمت کالاهای ضروری با سرعت افزایش پیدا میکند، خانوارها معمولاً مقدار خرید را کاهش میدهند، یا به دنبال برند ارزان میروند و درنهایت آن را از سبد خرید حذف می کنند. لبنیات نیز از این قاعده مستثنی نیست. کاهش مصرف این گروه غذایی میتواند به بخشی از تغییرات پایدار در الگوی غذایی خانوار تبدیل شود.
به گزارش تجارتنیوز، بررسی قیمتهای اعلامشده برای شیر بطری یک لیتری نشان میدهد فاصله قیمت این محصول در سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۵ بسیار قابل توجه است. قیمت شیر بطری یک لیتری که در سال ۱۴۰۰ حدود ۱۲ هزار تومان بود، در سال ۱۴۰۵ به حدود ۹۸ هزار تومان رسیده است که نشاندهنده یک گرانی 717 درصدی است! برای خانواری که چند نفر عضو دارد و شیر را به شکل روزانه مصرف میکند، این افزایش قیمت به معنای رشد قابل توجه هزینه ماهانه لبنیات است. بنابراین حتی اگر خانوادهای همچنان خرید شیر را در برنامه خود حفظ کند، ممکن است مقدار خرید کاهش پیدا کند یا مصرف از روزانه به چند نوبت در هفته برسد.
رزیتا بهاردوست، متخصص تغذیه، در گفتوگو با این پایگاه خبری، درباره اهمیت مصرف لبنیات در دوران رشد میگوید: دریافت کافی کلسیم و ویتامین D در دوران رشد بسیار مهم است و کودکان برای رشد مناسب استخوانها به دریافت کافی این مواد مغذی نیاز دارند. در سالهای رشد، استخوانهای کودک به سرعت در حال ساخته شدن هستند و تغذیه یکی از عوامل مهم در این فرایند محسوب میشود. دریافت کافی کلسیم و ویتامین D برای رشد و استحکام استخوانها ضروری است. در یک الگوی غذایی متعادل، شیر، ماست و پنیر میتوانند بخش قابل توجهی از نیاز کودک به کلسیم را تأمین کنند. بنابراین کاهش مصرف این محصولات، بهخصوص زمانی که جایگزین مناسبی برای آنها در نظر گرفته نشود، اهمیت پیدا میکند. اگر حذف لبنیات مقطعی باشد، الزاماً به معنای ایجاد مشکل جدی نیست، اما اگر لبنیات به طور کامل از برنامه غذایی کودک کنار گذاشته شود و ماده غذایی مناسبی نیز جایگزین آن نشود، احتمال دریافت ناکافی کلسیم افزایش پیدا میکند.
افزایش قیمت شیر ممکن است خانوادهها را به سمت استفاده از گزینههای ارزانتر سوق دهد، اما هر ماده غذایی را نمیتوان به سادگی جایگزین شیر دانست. بهاردوست در اینباره اظهار میکند: یکی از مشکلات رایج در رژیم غذایی کودکانی که لبنیات مصرف نمیکنند، این است که خانواده تصور میکند هر نوشیدنی گیاهی میتواند جایگزین شیر باشد؛ در حالی که جایگزین کردن لبنیات باید با دقت انجام شود. هر نوشیدنی گیاهی الزاماً از نظر میزان کلسیم، پروتئین و سایر مواد مغذی با شیر گاو قابل مقایسه نیست. بنابراین اگر کودک به دلیل شرایط اقتصادی، سلیقه غذایی، حساسیت یا هر علت دیگری لبنیات مصرف نمیکند، خانواده نباید صرفاً یک ماده غذایی را از سفره حذف کند و تصور کند نیازهای تغذیهای کودک همچنان تأمین میشود.
این متخصص تغذیه تاکید میکند: اهمیت کاهش مصرف لبنیات تنها به موضوع استخوان محدود نمیشود. کلسیم در عملکرد طبیعی بدن نقش دارد و دریافت کافی آن در دوران رشد اهمیت ویژهای پیدا میکند. استخوانها در کودکی و نوجوانی در حال رشد و تقویت هستند و بخش قابل توجهی از ذخیره استخوانی بدن در همین سالها شکل میگیرد. از این منظر، اثر گرانی مواد غذایی را نباید تنها با مقایسه قیمتها سنجید. زمانی که افزایش قیمت باعث شود یک خانواده مقدار خرید شیر و سایر لبنیات را کاهش دهد، در واقع بخشی از الگوی تغذیه آن خانواده نیز در حال تغییر است.
افزایش ۷۱۷ درصدی قیمت شیر بطری یک لیتری طی پنج سال، تنها یک عدد در جدول قیمتها نیست. پشت این عدد، تغییر در قدرت خرید و تصمیمهای روزمره خانوارها قرار دارد؛ خانوادهای که در سال ۱۴۰۰ برای یک بطری شیر حدود ۱۲ هزار تومان پرداخت میکرد، در سال ۱۴۰۵ برای همان حجم باید حدود ۹۸ هزار تومان هزینه کند. در چنین شرایطی، مسئله اصلی تنها این نیست که یک محصول چقدر گران شده است؛ مسئله این است که خانوار با درآمد موجود، چه میزان از مواد غذایی مورد نیاز خود را میتواند همچنان
خریداری کند.
دیدگاه تان را بنویسید