وزیر پیشین جهاد کشاورزی عنوان کرد: در تهران سالانه ۱.۱ میلیارد متر مکعب آب شرب و بهداشت مصرف می‌کنیم و سالانه ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون متر مکعب به خاطر پوسیدگی خطوط لوله آب از دست می‌رود.

عیسی کلانتری در گفت‌وگو با ایلنا، در ارزیابی اوضاع آب در کشور اظهار داشت: وضعیت آب کشور تعریفی ندارد و این مسئله چیزی نبود که قابل پیش‌بینی نباشد، از دهه ۷۰ گفته شده بود که وضع کشور به اینجا می‌رسد اما متاسفانه مسئولین توجهی نداشتند و تصور می‌کردند که کسانی که در مورد کم‌آبی هشدار می‌دهند؛ یا نمی‌فهمند و یا مغرض و نفوذی هستند.

او افزود: دهه ۶۰ آب‌های تجدیدپذیر کشور ۱۳۲ میلیارد متر مکعب بوده اما اکنون به ۹۰ میلیارد متر مکعب در سال رسیده و این در حالی است که جمعیت دو برابر شده و متاسفانه سرمایه‌گذاری هم در حوزه آب صورت نگرفته است، البته برای تخریب آب سرمایه زیادی صرف شده، سد ساختیم، مصرف را بالا بردیم و محیط زیست را هم نابود کرده‌ایم و از سوی دیگر تغییر اقلیم، کاهش بارندگی، تغییر بارش‌ها از برف به باران و سیلابی شدن بارندگی همه دست به دست هم داده که کشور با معضل بزرگی به نام آب روبه‌رو شود.

وزیر پیشین جهاد کشاورزی با بیان اینکه نسل کنونی با ایجاد تنش آبی و مصرف آب بیش از توان تحمل طبیعت، تمدن ۷ هزار ساله کشور را از بین می‌برد، تصریح کرد: خودمان برای آب چالش بوجود آوردیم و قدمی هم برای حل آن برنداشتیم؛ این چیزی نیست که بسادگی بتوان از آن عبور کرد، این مسئله از قبل پیش‌بینی شده بود و حاکمیت و دولت‌ها توجه نکردند و حتی صراحتا به کسانی که این پیش‌بینی‌ها را  داشتند؛ اخطاریه‌های شدیداللحنی داده شد.

کلانتری در ادامه گفت: ما به اندازه تامین شرب و بهداشت و حتی بخش صنعت آب داریم اما حقابه محیط زیست قربانی کشاورزی می‌شود و این مصرف آب کشاورزی است که با سیاست‌های اشتباه در سطح کلان؛ کشور را با نابودی تمدن روبرو کرده و هیچ اقدامی هم برای حل آن نشده است، وقتی نمی‌توانیم ثروت و تولید را افزایش و سرمایه خارجی را جذب و صادرات فرآورده‌های صنعتی و معدنی را بدرستی انجام دهیم؛ سال به سال تولید ناخالص داخلی کم می‌شود، فقر حاکم می‌شود و فشار فقر هم روی مصرف آب است. 

او بیان داشت: آب یک ماده تجدیدپذیر است یعنی باید به میزانی برداشت صورت گیرد که جایگزین شود، باید حداکثر ۴۰ درصد از آب تجدیدپذیر استفاده کنیم اما اکنون بالای صددرصد استفاده کرده و این نه تنها از بعد زیست محیطی منجر به ویرانی کشور شده بلکه منابع آبی را هم تمام کرده است. اکنون ۲۰ سال است تزریق آب زیرزمینی کمتر از ۲۰ میلیارد متر مکعب و برداشت بالاتر از ۴۰ میلیارد متر متر مکعب است و این روند سرزمین را نابود کرده و سبب می‌شود املاح اعماق به سطح زمین بیاید و آبخوان‌های زیرِ زمین خالی شده و فرونشست بوجود بیاید، اوضاع به گونه‌ای است که اگر بارندگی هم اضافه شود جایی برای ذخیره‌سازی وجود ندارد و تمام این وضعیت نتیجه سیاست‌های اشتباه بعد از انقلاب و بخصوص ۲۵ سال اخیر بوده است. اکنون جمعیت زیاد و درآمدهای کشور کم شده و توان خرید مواد غذایی از خارج نداریم و در نتیجه فشار به منابع داخلی برای تولید داخل است و همچنان هم بر طبل امنیت غذایی می‌کوبیم، در حالی که امنیت غذایی به آب ربطی ندارد به ثروت کشور مربوط است؛ هیچ جای دنیا محدودیتی برای فروش مواد غذایی وجود ندارد. در دنیا هم مواد غذایی بیش از جمعیت است اما در کشور ما پول نیست بنابراین فشار بر منابع داخلی از جمله آب و خاک است.

به گفته این کارشناس، فشارهای 2 دهه گذشته بر مصرف آب‌های زیرزمینی هم آب را کاهش داده و هم حاصلخیری زمین را از بین برده است. هر سال ۷ تا ۸ تن نمک از زیرِ زمین به سطح اضافه کرده‌ایم و اکنون در ۲۰ سانتیمتر سطح بالای زمین؛ حدود ۲۰۰ تن نمک داریم،