آمارهای رسمی از آسیب گسترده به زیرساخت‌های آموزشی کشور، ابعاد تازه‌ای از خسارات جنگ را آشکار کرده است؛ تخریب و آسیب به ۱۱۹۵ مدرسه در حالی برآوردی معادل ۴ همت برای بازسازی به همراه دارد که این حجم از خسارت، نه‌تنها چالش مالی سنگینی ایجاد کرده، بلکه نشانه‌ای از عبور حملات از اصول حقوق بین‌الملل و هدف قرار گرفتن مستقیم فضاهای غیرنظامی به شمار می‌رود. به گزارش رکنا، آمار تازه از زبان رئیس سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور، تنها یک عدد خشک نیست؛ ۱۱۹۵ مدرسه آسیب‌دیده، به معنای هزاران کلاس درس، ده‌ها هزار دانش‌آموز و شبکه‌ای از امیدهای معلق است که در پی حملات نظامی به ایران، دچار اختلالی عمیق شده‌اند. برآورد نیاز به ۴ همت اعتبار برای بازسازی این فضاهای آموزشی، تصویری روشن از گستره خسارت‌ها ارائه می‌دهد؛ رقمی که در ادبیات اقتصادی، سنگین و در میدان عمل، به معنای بسیج گسترده منابع، زمان و نیروی انسانی است. با این حال، آنچه این بحران را از یک پروژه صرفاً عمرانی فراتر می‌برد، ماهیت هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های غیرنظامی است. مدارس، مطابق کنوانسیون‌های بین‌المللی و اصول پذیرفته‌شده در حقوق بشردوستانه، از جمله فضاهایی هستند که باید در هر شرایطی از تعرض 

مصون بمانند.