یک فعال صنفی جامعه بازنشستگی: تبعات حیف و میل منابع تامین اجتماعی، بر دوش بازنشستگان کارگری افتاده است
بازنشستگان تامین اجتماعی همچنان در انتظار افزایش حقوق و برخورداری از مزایای مزدی مناسب هستند و این در حالیست که سطح خدمات درمانی رایگان و رفاهیات بازنشستگان، در سالهای اخیر تنزل یافته است؛ به گونهای که پرداخت یک وام ساده ۵۰ میلیون تومانی به بازنشستگان، با کلی اما و اگر مواجه است.
«حسن مرادی» فعال صنفی بازنشستگان تامین اجتماعی، در توصیف شرایط حاکم بر سازمان تامین اجتماعی و با ابراز نگرانی از آینده این صندوق بیمهگر که بیش از نیمی از جمعیت کشور (چیزی حدود ۴۶ میلیون نفر) را به صورت مستقیم و غیرمستقیم تحت پوشش دارد، به ایلنا گفت: با جنگ اخیر، وضعیت تامین اجتماعی بحرانیتر شده چون موج تعدیلها افزایش یافت، حق بیمههای پرداختی کاهش یافت و حاشیه امن بیمهای تامین اجتماعی تحلیل رفت.
او افزود: بانک رفاه عملاً در تملک دولت است و شرکتهای زیرمجموعه شستا عموماً زیانده هستند و گاهی واگذاری آنها به صورت زیرپوستی تداوم دارد. مدیریت منابع، مطالبات معوقه و درمان بیمه پردازان، کارگران و بازنشستگان، کماکان در هالهای از ابهام است و دولت کاملاً در خانه امن سازمان مستقر شده و کمترین نظارت و مشارکتی از جانب سپرده گذاران و بیمهپردازان در چرخه فعالیت، منابع و مصارف سازمان را اجازه نمیدهد. مدیران سازمان همه منصوب و منتخب دولت هستند.
به اعتقاد مرادی، مطالبات قانونی جامعه هدف، بیمهشدگان و بازنشستگان به حاشیه رانده شده و در این مسیر، روز به روز وضعیت دشوارتر میشود.
این فعال صنفی به مصادیق عینی بیتوجهی به مطالبات قانونی بازنشستگان تامین اجتماعی اشاره کرده و افزود: افزایش ندادن حقوق بازنشستگان و مسکوت گذاشتن حق مسکن ۳ میلیونی و عدم افزایش مزایای مزدی و همچنین سرنوشت نامعلوم متناسبسازی، از موارد فاحش این بیتوجهیست. در مورد درمان نیز، کیفیت و کمیت خدمات در مسیر سقوط قرار گرفته است. آوردن پدیدههای نوظهور مانند بیمه اکمل یا بیمه طلایی، تلاش برای نابودی درمان بازنشستگان است که تنها موجب سودآوری برای مافیای درمان و دلالان عقد قرارداد با بیمهگرها میشود.
مرادی اضافه کرد: بازنشستگان در طول زندگی خود مبالغ هنگفتی برای برخورداری از درمان تحت پوشش بیمه پرداختهاند اما ظاهراً کار به جایی رسیده که بیمه تکمیلی به تنهایی کفاف نمیدهد! پس از ۳ بار پرداختن حق بیمه، اولی ۳۰ سال بیمهپردازی ۳۰درصدی، دوم برداشتن حق درمان از حقوقهای بازنشستگان، سوم بیمه تحمیلی آتیهسازان، بازهم نیاز به بیمه طلایی و پرداخت اضافه برای آن است تا بازنشسته بتواند خدمات کلینیکی و پاراکلینیکی بگیرد و درمانده نشود.
این فعال صنفی، راهحل را در مشارکت فعالانه جامعه هدف دانسته و گفت: با تشکیل جلسات هماندیشی و همدلی با گروههای مطالبهگر و صاحب نظر بازنشستگی، باید راهکارهای مناسب و کاربردی برای برونرفت از وضعیت فعلی و مدیریت منابع سازمان اتخاذ شود. باید نمایندگان کارگران و بازنشستگان حق مشارکت فعالانه و مداخله در امر تعیین سرنوشت جمعی داشته باشند اما گویا ارادهای برای به رسمیت شناختن این مشارکت نیست.
دیدگاه تان را بنویسید