رئیس کانون عالی بازنشستگان تأمین اجتماعی با ابراز نگرانی از نحوه تعیین دستمزد سال آینده گفت: اگر افزایش حقوق کارگران بیشتر بر مزایا متمرکز شود، فاصله دریافتی میان کارگران و بازنشستگان عمیق‌تر خواهد شد چون بسیاری از این مزایا در نظام بازنشستگی وجود ندارد. باید ملاک تصمیم‌گیری، مجموع دریافتی و حفظ قدرت خرید بازنشستگان باشد.

محمد اسدی در گفت‌وگو با ایسنا درباره اجرای متناسب‌سازی در سال ۱۴۰۵، اظهار کرد: تاکنون متناسب‌سازی طی دو مرحله اجرا شده و مرحله سوم نیز همزمان با تعیین حقوق‌ها در فروردین‌ماه، باید براساس ۹۰درصد مصوبه مجلس به‌روزرسانی شده و ۳۰درصد باقی‌مانده از محل اجرای قانون نیز اجرایی شود. ضمنا اگر قرار است افزایش حقوق سالانه به‌صورت پلکانی باشد، باز هم باید منابع اجرای متناسب‌سازی 

تأمین شود.

وی با اشاره به وضعیت قراردادها و کسورات مربوط به شرکت طرف قرارداد بیمه تکمیلی افزود: تأمین اجتماعی در قرارداد جدید، کسورات را به‌موقع به شرکت طرف قرار پرداخت کرده است. در این دو ماه نیز قرارداد جدید آتیه‌سازان اجرا شده و فاکتورهای خود را ارائه داده‌اند. البته چهار ماه از قرارداد گذشته و سهم سازمان در قرارداد جدید که اکنون به حدود ۱۱ ماه رسیده، با وجود پرداخت کسورات، همچنان نیازمند پیگیری است. قول‌هایی هم گرفته‌ایم اما با توجه به شرایط پرداخت عیدی، پرداخت آن کمی با تاخیر انجام می‌شود.

اسدی ادامه داد: در حال حاضر آتیه‌سازان حافظ تا پایان مرداد فاکتورها را ارائه کرده و در این ماه نیز قرار است فاکتورهای شهریور را بدهد. آذر و دی هم ارائه شده است. اگر بتوانیم شهریور و مهر را نیز دریافت کنیم، تقریباً فاکتورهای مردم به‌روز خواهد شد.

بازنشستگان تحمل تأخیر در پرداخت حقوق را ندارند

رئیس کانون عالی بازنشستگان تأمین اجتماعی با قدردانی از همراهی مجلس و دولت برای بازگشت بانک رفاه به تامین اجتماعی گفت: انتظار داریم حق بیمه‌های سهم دولت هم به صورت به‌روز پرداخت شود. این موضوع بسیار مهم است چراکه تمام تأمین اجتماعی از همین محل اداره می‌شود و بخش عمده ناترازی نقدینگی با پرداخت این سهم برطرف خواهد شد.

اسدی با اشاره به لزوم تثبیت بازگشت بانک رفاه به تامین اجتماعی، یادآور شد: قانون باید اصلاح شود. موضوع بانک رفاه از شمول برخی مقررات خارج شد و ما از دولت و مجلس پیگیر بودیم. بازگشت یک‌ساله بانک رفاه کمک بزرگی بود زیرا سود آن تقسیم نشده بود و ۶۸درصد مالیات و جریمه به آن تعلق می‌گرفت. اکنون با بازگشت مدیریت بانک و پذیرش تقسیم بار از سوی تأمین اجتماعی، شرایط متفاوت شده است.

وی با تأکید بر اهمیت بانک رفاه برای جامعه بازنشستگان گفت: از ابتدا هم بانک رفاه مشمول ماده ۴۴ به معنای دولتی نبود و در عین حال بانک خصوصی هم محسوب نمی‌شد که مشمول ۳۰درصد سهام عمومی شود. این بانک متعلق به قشر بازنشستگانی است که زندگی‌شان به آن وابسته است. بازنشستگان تحمل تأخیر در حقوق را ندارند. ماهانه بیش از ۱۰۰هزار میلیارد تومان حقوق باید پرداخت شود و اگر بانکی در اختیار باشد، حتی اگر نتواند منابع کامل را تأمین کند، دست‌کم می‌تواند خارج از تشریفات اداری منابع را تأمین و بازگرداند.

دخل و خرج با نخوردن هم جور نمی‌شود

اسدی در پاسخ به این سوال که پیشنهاد کانون برای تعیین دستمزد سال آینده چقدر است، گفت: در این زمینه دو بحث وجود دارد؛ نرخ تورم اعلامی بانک مرکزی که حداقل باید به عنوان کف مذاکرات باشد و بحثی که باید وجود داشته باشد این است که سبد معیشت و قدرت خرید مردم حفظ شود. حقوق زمانی معنا دارد که فرد در پایان ماه بتواند حداقل مقداری پس‌انداز کند. اگر کسی با نخوردن و صرفه‌جویی هم نتواند دخل و خرجش را متعادل کند، آن دیگر حقوق نیست. اگر یک بازنشسته در خانواده‌اش بیمار داشته باشد، زندگی‌اش به‌کلی به هم می‌ریزد. آن زمان است که می‌فهمیم حقوق منطقی و ارزشمند چیست؟

وی درباره نگرانی‌های موجود تصریح کرد: اکنون دو نگرانی داریم که نخست درباره میزان افزایش حقوق‌هاست. با توجه به تصمیماتی که دولت برای کارکنان گرفته و بررسی‌هایی که در مجلس انجام می‌شود، نگرانیم نگاه‌ها به سمت دیگری متمایل شود و حقوق بازنشستگان را با حقوق کارگران شاغل مقایسه کنند، چراکه کارگران برخی مزایا دارند که در سیستم بازنشستگی وجود ندارد. نگرانی دوم درباره خود بازنشستگان است. اگر شورای عالی کار افزایش را بیشتر بر مزایا متمرکز کند، مثلاً حق مسکن را از سه میلیون تومان بالاتر ببرد، در پایه حقوق دچار چالش می‌شویم.

رئیس کانون عالی بازنشستگان تأمین اجتماعی تأکید کرد: ملاک ما باید مجموع دریافتی باشد، نه صرفاً پایه حقوق. حق مسکن بازنشستگان اکنون ۲۷۰هزار تومان است و حتی اگر ۱۰۰درصد هم افزایش یابد، به ۵۴۰هزار تومان می‌رسد که با رقم سه میلیون تومان فاصله زیادی دارد. نمی‌گوییم به کارگران حق مسکن سه میلیون تومان ندهند. اتفاقاً آن رقم هم با شرایط امروز کافی نیست. حرف بر سر این است که برنامه‌ریزی به‌گونه‌ای باشد که اگر برای کارگران افزایشی در نظر گرفته می‌شود، تأمین اجتماعی نیز بتواند متناسب با آن برای بازنشستگان 

اقدام کند.

 

کپی شد