بررسی‌های مرکز آمار حاکی از آن است که اکثر سرپرستان حاضر در کم برخوردارترین قشر جامعه، بدون شغل هستند.

به گزارش اکو ایران، مرکز آمار شغل سرپرستان خانوارهای شهری را به 11 گروه تقسیم کرده‌ است. این 11 گروه شغلی شامل مقامات عالی‌رتبه و مدیران، متخصصان، تکنیسین‌ها، کارمندان امور اداری، کارکنان خدماتی و فروشندگان، کارکنان ماهر کشاورزی و جنگلداری، صنعتگران، متصدیان و مونتاژکاران، کارگران ساده، افراد بدون شغل و در نهایت افرادی که در سایر گروه‌های شغلی قرار داشته یا شغل خود را اعلام نکرده‌اند، می‌شود.

بررسی داده‌ها حاکی از ‌آن است که بیش از 43درصد خانوارهای شهری در سال 1403 و در سطح کل کشور بدون شغل بوده‌اند. سهم گروه‌های شغلی صنعتگران و کارکنان خدماتی و فروشندگان نیز به ترتیب 10.2درصد و 10.1درصد برآورد شده است. در مقابل کارکنان ماهر کشاورزی و جنگلداری، مقامات عالی‌رتبه و مدیران و سایر مشاغل و شغل‌های اظهار نشده نیز به ترتیب 2.2درصد، 1.8درصد و یک درصد محاسبه شده است. به این ترتیب افراد بدون شغل نسبت به سایر گروه‌های شغلی سهم بیشتری از جمعیت را تشکیل داده‌ است.

بررسی دقیق‌تر داده‌ها نشان از‌ آن دارد که تعداد قانون‌گذاران، مقامات عالی‌رتبه و مدیران، متخصصان و کارمندان امور اداری در دهک دهم نسبت به سایر دهک‌ها بیشتر حضور دارند. در مقابل عمده افرادی که بدون شغل هستند یا احتمالا در مشاغل غیررسمی حضور دارند در دهک اول حضور پیدا کرده‌اند.

به این ترتیب می‌توان اذعان کرد که مشاغل با درآمدهای بالاتر به دهک‌های بالاتر تعلق یافته‌اند و به عبارتی دهک‌های بالاتر به این دلیل مخارج بیشتری دارند که شغل پردرآمدتری نسبت به شاغلان در سایر دهک‌ها دارند. همچنین اینکه افراد حاضر در دهک‌های اول و دوم از فقیرترین اقشار جامعه محسوب می‌شوند و صاحب شغل نیستند جای نگرانی بسیار دارد. این امر در صورت تداوم و عدم بهبود اوضاع اقتصاد می‌تواند به بحران‌های موجود در اقتصاد کشور بیفزاید.