از درام تلخ یک ثانیه غفلت تا غرش بینقص جوانان ایرانی در آستانه
طلای اول دشت شد
شهر آستانه قزاقستان در دومین روز از رقابتهای کشتی فرنگی قهرمانی جهان، آبستن حوادثی بود که تپش قلب میلیونها ایرانی را به شماره انداخت و بار دیگر ثابت کرد که روی تشک کشتی، تا ثانیه آخر هیچچیز قابل پیشبینی نیست. روز یکشنبه، سالن بزرگ مسابقات هم شاهد تاجگذاری دوباره یک پادشاه خونسرد بود، هم نظارهگر تلخترین تراژدی ورزشی برای یک جوان جویای نام و هم میزبان طوفان بینقص ستارههایی که حتی یک امتیاز هم به رقبای جهانی خود ندادند. این روایتی است از روزی که فرنگیکاران دلاور ایران، تمام احساسات ممکن از اوج غرور تا عمق حسرت را به جان خریدند.
طلایی که روی تشک افتاد؛ تراژدی در ۶۰ کیلوگرم
شاید هیچکس در سالن مسابقات، حتی کادر فنی تیم ملی ژاپن، باور نمیکرد که فینال وزن ۶۰کیلوگرم با چنین پایان دراماتیک و شوکهکنندهای همراه شود. علی احمدیوفا، دلاور خوزستانی و تکنیکی کشتی ایران که با عبور مقتدرانه از سد عبدالمحمد پاپی از آلمان (۹ بر یک)، رضوان آرنات از رومانی (۸ بر صفر) و علیشیر گانیف نایبقهرمان نامدار ازبکستانی (۸ بر ۳)، با شایستگی تمام به فینال رسیده بود، برابر «کوتو گومی» ژاپنی یک نمایش رویایی را آغاز کرد. تابلوی نتایج عدد درخشان هفت بر یک را به سود دلاور ایرانی نشان میداد؛ فاصلهای که در بالاترین سطح کشتی فرنگی به معنای لمس کردن مدال طلا و ایستادن بر بام جهان است. همه منتظر شنیدن سوت پایان، بالا رفتن دست احمدیوفا و فریادهای شادی بودند. اما کشتی بیرحمتر از این حرفهاست. در یک غافلگیری محض و در کسری از ثانیه، ژاپنی ناامید که چیزی برای از دست دادن نداشت، در یک حرکت انفجاری با اجرای فن کولانداز، احمدیوفا را به پل برد. شانههای علی با تشک آشنا شد و صدای سوت داور به نشانه ضربه فنی، آب سردی بود بر پیکر کاروانی که خود را برای جشن قهرمانی آماده کرده بود. طلایی که از دست احمدیوفا رها شد و روی زمین افتاد، حالا مدال نقرهای بود که اگرچه در تابلوی افتخارات ارزشمند است، اما طعم گس حسرت را تا مدتها برای این جوان مستعد به همراه خواهد داشت.
درخشش برق طلای ناب بر سینه فرخی
اما داستان روز دوم، تنها به این تلخکامی ختم نشد. ذات کشتی، برخاستن از دل بحرانهاست و غلامرضا فرخی در وزن ۸۲کیلوگرم، دقیقا همین ماموریت را به زیباترین شکل ممکن انجام داد. او که با عبور از سد غولهایی چون «زولتان لوای» مجارستانی (با ضربه فنی) و میهایل برادو از مولداوی و همچنین برتری میلیمتری برابر گادژیف روس به فینال رسیده بود، در دیدار نهایی برابر «ساریچیچک» از ترکیه قرار گرفت. فرخی در این مبارزه، تجلی کامل هوش، قدرت و مدیریت بحران بود. او با در اختیار گرفتن مرکز تشک و اجرای تاکتیکهای دقیق کادر فنی، عرصه را بر حریف ترکیهای تنگ کرد و با نتیجه قاطع پنج بر یک مغلوبش ساخت تا برای دومین سال متوالی، مدال طلای جهان را بر سینه بیاویزد. درخشش برق این طلای ارزشمند، مرهمی بود بر زخم فینال قبلی و سرود ملی ایران را با غرور در قلب قزاقستان طنینانداز کرد.
جدال نابرابر تجربه و جوانی در ۵۵کیلوگرم
کمی قبلتر از این دو فینال پرالتهاب، پیام احمدی در سبکوزنترین دسته یعنی ۵۵کیلوگرم، به مصاف یک حریف نامدار و کهنهکار رفته بود. احمدی پس از یک مسیر درخشان و شکست دادن نوری از آمریکا (۱۰ بر یک)، لالیت از هند (۹ بر صفر) و ایسخار کوربایف قزاقستانی (۷ بر یک)، در ایستگاه پایانی به صخرهای به نام «الدانیز عزیزلی»، قهرمان باتجربه جهان از جمهوری آذربایجان رسید. تقابل جوانی جسورانه احمدی و تجربه میداندیده عزیزلی، دیداری نفسگیر را رقم زد، اما در نهایت این حریف آذربایجانی بود که با استفاده از پختگی خود توانست سه بر یک پیروز میدان شود. مدال نقره پیام احمدی، اگرچه به رنگ طلا نبود، اما نویدبخش ظهور یک مدعی جدید و ششدانگ در سبکوزن کشتی فرنگی جهان است که در سالهای آینده یقه قهرمانان زیادی را خواهد گرفت.
طوفان بینقص جوانان در نوبت صبح؛ پیشروی بدون یک امتیاز از دست رفته
در کنار تب و تاب فینالهای اوزان روز اول، نوبت صبح مسابقات نیز آبستن تولد دو هیولای بیرحم در اوزان ۷۲ و ۱۳۰کیلوگرم بود. جایی که دانیال سهرابی و فردین هدایتی، نمایشی را ارائه دادند که واژهای جز شاهکار بینقص برای توصیف آن حق مطلب را ادا نمیکند. فردین هدایتی، غول جوان و باانگیزه کشتی ایران در فوقسنگین، همچون یک تانک مهارنشدنی از روی رقبای خود عبور کرد. پیروزی چهار بر صفر مقابل روماس فریدریکاس از لیتوانی، تنها دستگرمی او بود. پس از آن، اولژاس سیرلیبای قزاق و ونهائو جیانگ چینی، یکی پس از دیگری با نتایج مشابه مقهور قدرتنمایی او شدند.
او در نیمهنهایی به مصاف «الیاس کوزمانن»، دارنده مدال برنز جهان از فنلاند رفت و در دیداری که تصور میشد گره بخورد، با نمایشی مقتدرانه حریف نامدارش را ۹ بر صفر در هم کوبید تا بدون دادن حتی یک امتیاز فینالیست شود. امروز، «داریوژ ویتک» مجارستانی که سال گذشته مغلوب امین میرزازاده شده بود، باید در فینال مقابل این دیوار بتنی ایرانی بایستد؛ دیداری که مجارها را بار دیگر در کابوس فوقسنگینهای ایرانی فرو خواهد برد.
دانیال سهرابی نیز در وزن ۷۲کیلوگرم، دقیقا پا جای پای هدایتی گذاشت. او نمایندگان سوئد، قرقیزستان و در نهایت «مینگیان گوریاف» روس را با نتایج خیرهکننده ۱۰ بر صفر، ۹ بر صفر و ۹ بر صفر، مغلوب کرد. صعود بدون از دست دادن امتیاز، سهرابی و هدایتی را به مخوفترین و آمادهترین کشتیگیران روز دوم بدل کرد. حالا «کریستیان وانچا» از مجارستان، آخرین مانع سهرابی برای رسیدن به قله جهان است.
نبرد کاپیتان برای برنز
در میان این طوفان پیروزیها، محمدهادی ساروی، ستاره پرمدال ایران در وزن ۹۷کیلوگرم، پس از پیروزیهای مقتدرانه برابر ارمنستان (۸ بر صفر) و آلمان (۵ بر صفر)، در نیمهنهایی به سد محکم «آرتور سارگسیان»، دارنده مدال نقره جهان از روسیه برخورد کرد. ساروی در این دیدار با نتیجه پنج بر یک مغلوب شد اما همچنان فرصت دارد تا با کسب مدال برنز، به کارنامه پرافتخار خود بیفزاید.
دیدگاه تان را بنویسید