کاپیتان پرسپولیس در برزخ

نازنین دشتی 

روزهای پاییزی فوتبال ایران با یک صدرنشینی شیرین و امیدبخش برای پرسپولیس گره خورده است. تیمی که پس از یک تساوی نفس‌گیر و تاکتیکی مقابل خیبر خرم‌آباد در دیدار معوقه هفته هفتم، توانست با تکیه بر تفاضل گل و امتیازات ارزشمندش، خود را به بالاترین نقطه جدول رده‌بندی لیگ برتر برساند. سرخ‌پوشان پایتخت حالا با روحیه‌ای مضاعف در اندیشه هفته نهم هستند؛ جایی که باید بار سفر ببندند و به مصاف مس شهربابک بروند. تیمی تازه صعود کرده، شگفتی‌ساز و باانگیزه که نشان داده در خانه می‌تواند یقه هر تیم بزرگی را بگیرد و روز سختی را برای مدعیان رقم بزند. پرسپولیس برای تداوم این پادشاهی و حفظ فاصله با رقبا، به چیزی جز سه امتیاز این نبرد خارج از خانه فکر نمی‌کند. اما در دل این آرامش ظاهری، یک جای خالی بزرگ بدجور توی ذوق می‌زند؛ غایبی سرشناس که نبودنش فراتر از یک آسیب‌دیدگی ساده ورزشی، به یک معمای پیچیده و چندلایه تبدیل شده است: محمدحسین کنعانی‌زادگان، کاپیتان این فصل سرخ‌پوشان. کنعانی‌زادگان، صخره خط دفاعی پرسپولیس و از ارکان اصلی و بی‌بدیل تیم ملی در سال‌های متمادی، این روزها دور از مستطیل سبز است. همه‌چیز از روزهای پیش از آغاز فیفادی مهرماه کلید خورد. درست در زمانی که بازیکنان خود را برای درخشش در لیگ و دلبری از سرمربی تیم ملی آماده می‌کردند، یک مصدومیت بدموقع ترمز کاپیتان را کشید. او از ترکیب اصلی پرسپولیس خارج شد و تداوم غیبتش در سومین بازی متوالی نشان می‌دهد ماجرا بسیار جدی‌تر از یک درد مقطعی است. اما داستان زمانی رنگ یک درام پرالتهاب فوتبالی به خود گرفت که فهرست تیم ملی منتشر شد و نام کنعانی‌زادگان، مدافع معتمد و ثابت عصر امیر قلعه‌نویی، در آن غایب بود. 

وقتی نام او در میان دعوت‌شدگان نهایی دیده نشد، افکار عمومی و کارشناسان بلافاصله آن را به پای مصدومیت شدیدش نوشتند. با این حال، فدراسیون فوتبال در لیست اولیه خود نامی از او در میان بازیکنان مصدوم نبرده بود. در همین گیرودار پرالتهاب، کنعانی‌زادگان شخصا دست به کار شد و با انتشار تصویری از زانوی متورم و پانسمان‌شده‌اش در فضای مجازی، پیامی واضح به فوتبال ایران مخابره کرد:«من تنها به خاطر این زانوی آسیب‌دیده در تیم ملی نیستم.» تصویری که تصور می‌شد نقطه پایانی بر تمام شایعات باشد، اما در کمال ناباوری، تنها جرقه‌ای بود برای آغاز یک طوفان رسانه‌ای و اظهارنظرهای ضدونقیض. 

آرامش پس از انتشار عکس زانو، خیلی زود با یک مصاحبه جنجالی در هم شکست. سعید الهویی، دستیار امیر قلعه‌نویی، روبه‌روی میکروفون‌ها قرار گرفت، آب پاکی را روی دست همه ریخت و قاطعانه اعلام کرد هیچ بازیکنی به دلیل مصدومیت از اردو جا نمانده است! او صراحتا گفت اگر بازیکنی در این فیفادی حضور ندارد، دلیل آن کاملا فنی است. این جمله مثل یک بمب ساعتی در رسانه‌ها ترکید. یعنی کاپیتان پرسپولیس به دلایل فنی خط خورده است؟ آیا عکس زانو، تنها سرپوشی برای افت کیفیت یا از دست دادن جایگاهش بوده است؟ این تناقض آشکار، فضای سنگینی از شک و گمانه‌زنی را پیرامون شماره‌۶ پرسپولیس ایجاد کرد.  اما این پایان سناریوی عجیب غیبت کنعانی نبود. فردای آن روز، فدراسیون فوتبال برای خواباندن سروصداها و شاید اصلاح صحبت‌های دستیار سرمربی، بیانیه‌ای رسمی صادر کرد و نام چند بازیکن را که صرفا به دلیل مصدومیت خط خورده بودند به رشته تحریر درآورد. رسانه‌ها لیست را زیر و رو کردند تا نام کنعانی‌زادگان را پیدا کنند، اما در کمال ناباوری، باز هم اثری از کاپیتان پرسپولیس نبود! فدراسیون سایر مصدومان را ردیف کرد، اما کنعانی را به شکلی معنادار نادیده گرفت. اینجا بود که معما تاریک‌تر شد و دیگر نمی‌شد همه‌چیز را به پای یک ناهماهنگی ساده در کادر فنی نوشت. 

همه در انتظار بودند تا شخص اول نیمکت تیم ملی وارد میدان شود و این گره کور را باز کند. امیر قلعه‌نویی سرانجام سکوت را شکست و درباره عدم دعوت از کنعانی‌زادگان و علی علیپور گفت:«این دو بازیکن با تیم پزشکی در ارتباط بودند و مصدومیت داشتند.» این نیمه اول صحبت‌های قلعه‌نویی بود که ادعای مصدومیت کاپیتان پرسپولیس را رسما تایید می‌کرد و خط بطلانی بر اظهارات الهویی می‌کشید. هواداران پرسپولیس نفسی به راحتی کشیدند؛ اما ژنرال بلافاصله و بدون مکث، جمله دومی را به زبان آورد که تمام معادلات را دوباره بر هم زد. قلعه‌نویی در ادامه با لحنی قاطع و بی‌پرده گفت:«این‌طور نیست که هر بازیکنی در اردوهای قبلی بوده باشد، دوباره دعوت شود.» این دقیقا همان تعلیق کشنده‌ای است که اجازه نمی‌دهد پرونده این بازیکن بسته شود. این ابهام بزرگ نشان می‌دهد شاید حتی اگر کنعانی در اوج آمادگی بدنی هم بود، باز هم رنگ اردوی تیم ملی را نمی‌دید! آیا زانوی آسیب‌دیده، تنها یک فرصت طلایی برای کنار گذاشتن محترمانه او بوده است؟ کاپیتان پرسپولیس این روزها در برزخی از مصدومیت و بی‌اعتمادی مطلق گرفتار شده و باید هم با درد فیزیکی زانو بجنگد، هم با سایه سنگین این صحبت‌های دوپهلو. 

حالا پرسپولیس بدون کاپیتان نامدار خود به سوی شهربابک می‌رود تا صدرنشینی‌اش را حفظ کند و تیم ملی هم مسیر آمادگی تا جام ملت‌ها را طی می‌کند. داستان کنعانی‌زادگان همچنان معمایی لاینحل در دل فوتبال ایران است؛ قصه‌ای از یک زانوی متورم، سکوت‌های معنادار و جملات دوپهلوی سرمربی. برای کشف حقیقت پنهان در پس این اتفاقات، تنها باید صبر کرد تا زانوی کاپیتان بهبود یابد و او دوباره به همان مدافع مستحکم همیشگی تبدیل شود. آن زمان، لیست اردوی بعدی تیم ملی همه‌چیز را فاش خواهد کرد؛ آنجا بالاخره مشخص می‌شود که آیا مصدومیت یک بهانه موقت بود، یا ژنرال برای همیشه روی نام صخره خط دفاعی‌اش خط قرمز کشیده است.