وقتی تراکتور و استقلال به هیچ مدعی‌ای باج ندادند
سلاطین دوئل‌های بزرگ
نازنین دشتی
سوت پایان بازی که در ورزشگاه یادگار امام تبریز طنین‌انداز شد، تابلوی نتایج عدد یک را در مقابل نام دو غول فوتبال ایران نشان می‌داد؛ تراکتور یک و استقلال یک. حساس‌ترین نبرد هفته هشتم رقابت‌های لیگ برتر، نه برنده‌ای در زمین داشت و نه بازنده‌ای در میدان، اما در پس این تساوی پرالتهاب، داستان قدرت‌نمایی دو تیمی نهفته است که در نیم‌فصل نخست، فاتحان بی‌چون‌وچرای دوئل‌های مرگبار و ۶امتیازی بوده‌اند. دیداری که در آن رکوردها شکست، طلسم‌ها فرو ریخت و در نهایت، تاج پادشاهی نبردهای بزرگ بر سر تراکتور و استقلال باقی ماند. برای جواد نکونام و ارتش سرخ‌پوش تبریزی‌اش، این بازی یک آزمون بزرگ و حیثیتی بود. تیمی که در دیدارهای خانگی خود به یک دژ نفوذناپذیر تبدیل شده بود، برای نخستین‌بار در این فصل، طعم تلخ باز شدن دروازه را در خانه چشید. در سوی دیگر میدان، استقلال با هدایت سهراب بختیاری‌زاده که تا پیش از این در بازی‌های بیرون از خانه با دفاعی آهنین و سازمان‌یافته کلین‌شیت کرده بود، سرانجام تسلیم حملات میزبان شد و دروازه‌اش فروریخت. آبی‌های پایتخت که در این نبرد بزرگ با تیزهوشی ابتدا گل برتری را وارد دروازه میزبان کرده بودند، امید داشتند تا با یک پیروزی شیرین تبریز را ترک کنند، اما تراکتور تیمی نبود که به این سادگی‌ها در حضور پرشورها زانو بزند. در نیمه دوم، ناجی سرخ‌ها از راه رسید؛ مهدی حسینی با گلزنی خود، استقلال را از یک برد ارزشمند محروم کرد و تراکتور را از لبه پرتگاه شکست بیرون کشید. این نخستین‌بار بود که استقلال سهراب، برد را با تساوی عوض می‌کرد. با ثبت این نتیجه، پرونده تقابل‌های مستقیم میان چهار مدعی اصلی قهرمانی برای تراکتور و استقلال در نیم‌فصل اول بسته شد؛ پرونده‌ای درخشان که نشان از ذهنیت برنده این دو تیم دارد. تراکتور یا همان تی‌تی‌ها را باید پادشاه بلامنازع این دوئل‌ها دانست. شاگردان نکونام در هفته دوم، زلزله‌ای در اصفهان به پا کردند و با دبل دیرهنگام و طوفانی امیرحسین حسین‌زاده، سپاهان را در نقش‌جهان به زانو درآوردند. شاهکار بعدی آنها در هفته سوم و در تبریز رقم خورد؛ جایی که پرسپولیس تا لحظات پایانی مقاومت کرد، اما ضربه کشنده تومیسلاو اشترکالی در واپسین ثانیه‌ها، سه امتیاز شیرین دیگر را به حساب پرشورها واریز کرد. با تساوی مقابل استقلال، تراکتور از ۹امتیاز ممکن در نبردهای مستقیم، هفت امتیاز دشت کرد تا با کارنامه‌ای رویایی و با اتکا به گل‌های طلایی نیمه دوم، فاتح بزرگ دوئل‌های نیم‌فصل ملقب شود و نشان دهد برای قهرمانی اسب خود را زین کرده است. در جبهه مقابل، استقلال نیز با اندوخته‌ای پنج امتیازی و با سربلندی از این سه خان رستم عبور کرد. آبی‌پوشان پایتخت نشان دادند که در بازی‌های بزرگ، تیمی به‌شدت زهرآگین و فرصت‌طلب هستند. آنها در هفته سوم، سپاهان را با دو گل زودهنگام در تهران نقره‌داغ کردند و اجازه خودنمایی به طلایی‌پوشان ندادند. سپس در دربی پایتخت که در هفته پنجم و در اصفهان برگزار شد، بلوغ تاکتیکی خود را به رخ کشیدند؛ با وجود دریافت گل از رقیب سنتی، شیرازه تیم از هم نپاشید و خیلی سریع به بازی برگشتند و کار را به تساوی کشاندند. نبرد تبریز نیز تکمیل‌کننده این پازل بود تا استقلال بختیاری‌زاده، بدون حتی یک شکست در بازی‌های ۶امتیازی، خط و نشانی جدی برای رقبا در مسیر فتح جام بکشد. حالا تراکتور و استقلال با خیالی آسوده‌تر به استقبال ادامه لیگ می‌روند، در حالی که می‌دانند در نیم‌فصل دوم معادلات پیچیده‌تر خواهد شد. تراکتور باید دو مسابقه از این دیدارهای برگشت را در جهنم آزادی تهران برگزار کند و استقلال نیز باید دو بار در قامت مهمان به مصاف مدعیان برود. در این میان، حال و روز دو مدعی دیگر یعنی سپاهان و پرسپولیس کاملا متفاوت و بحرانی است. طلایی‌پوشان اصفهانی که فعلا هر دو بازی بزرگ خود را واگذار کرده‌اند و پرسپولیسِ تحت هدایت مهدی تارتار که با یک باخت و یک تساوی روزگار می‌گذراند، باید در هفته پانزدهم در تهران آخرین پیکار مدعیان بالقوه قهرمانی را برگزار کنند؛ دیداری که برای زنده ماندن در کورس قهرمانی حکم مرگ و زندگی را دارد. اما تا آن روز، لیگ بیست‌وچهارم به احترام تراکتور و استقلال می‌ایستد؛ دو تیمی که نشان دادند در مسیر قهرمانی، پیروزی در نبردهای رودررو کلید اصلی فتح جام است.
دیدگاه تان را بنویسید