نازنین دشتی 

خورشید ناگویا در حالی طلوع کرد که مستطیل سبز، آبستن نبردی از جنس صبر و فولاد بود. شاگردان حسین عبدی، پس از فتح درخشان گام نخست و عبور سه ‌گله از سد امارات، این‌بار با روحیه‌ای تهاجمی به مصاف اژدهای بیدارشده‌ قاره رفتند. تیم امید چین که پیش‌تر کره‌شمالی را با کامبکی زهرآگین به زانو درآورده بود، نیامده بود تا تسلیم شود؛ آنها آمده بودند تا رویاهای پسران ایران را به چالش بکشند و سوت داور ازبکستانی، آغازگر این شطرنج نفس‌گیر شد. 

چینی‌ها نه برای یک بازی باز، که برای ساختن یک دیوار بزرگ در یک‌سوم دفاعی خود به میدان آمده بودند. یک دژ متراکم و پنج ‌نفره که ماموریتش تنها یک چیز بود؛ خاموش کردن آتش خط حمله پرآوازه ایران. یوزهای جوان ایرانی، با ترکیبی که حالا ستارگان نام‌آشنایی را در قلب خود می‌دید، از همان دقایق نخست توپ و میدان را در چنگ گرفتند. تلاش برای یافتن روزنه‌ای در این سد بتنی، قصه اصلی نیمه اول بود؛ نیمه‌ای که با یک بدبیاری برای ترکیب ایران همراه شد. مصدومیت بدموقع عباس کهریزی در دقایق پایانی، این جنگجوی میانه میدان را مجبور به ترک زمین کرد تا یوسف مزرعه جای خالی‌اش را در این نبرد پر کند. 

با آغاز نیمه دوم، ضربان بازی بالا رفت و بوی گل در زمین پیچید. ایران سراپا حمله شد و در همان دقیقه‌۴۷، پرواز تماشایی فرزین معامله‌گری، مدافع چپ پیش‌تاخته‌ تیم و ضربه سر خطرناک او، نفس‌ها را در سینه حبس کرد. اما فوتبال در تورنمنت‌های بزرگ روی بی‌رحمش را هم نشان می‌دهد؛ تنها چند دقیقه بعد، روی یک غافلگیری تاکتیکی، این دستان کشیده و واکنش خیره‌کننده محمد خلیفه بود که ایران را در بازی نگه داشت. لرزش تیرک دروازه امیدهای ایران در دقیقه‌۵۰، زنگ خطری مهیب بود که نشان می‌داد یک لحظه غفلت می‌تواند تاوانی سنگین داشته باشد. 

هرچه به پایان نزدیک‌تر می‌شدیم، بازی فیزیکی و درگیرانه، جای طراوت دقایق ابتدایی را می‌گرفت. تعویض‌های پیاپی دو سرمربی برای شکستن این طلسم شوم کارساز نبود. پرده آخر این نمایش دلهره‌آور، خیز بلند مسعود محبی در ششمین دقیقه از وقت‌های تلف‌شده بود؛ مدافعی که آخرین تیر ترکش ایران را رها کرد، اما بخت با او یار نبود. سوت پایان، مهر تاییدی بود بر یک تساوی بدون گل؛ توقفی در روز سکوت خط آتش. حالا پسران ایران با ایستادن بر قله گروه، چشم به افق دوخته‌اند. در حالی که غول‌هایی چون کره‌جنوبی، عربستان و ازبکستان بلیت مرحله حذفی را در جیب دارند، صعود شاگردان عبدی به خوان آخر کشیده شده است. چهارشنبه، اول مهرماه، زمین ناگویا میزبان آخرین پرده از این مرحله خواهد بود؛ جایی که یوزهای جوان باید در نبردی سرنوشت‌ساز و مرگبار، از سد کره‌شمالی بگذرند تا سند صعود به جمع هشت ‌تیم برتر بازی‌های آسیایی را امضا کنند. جنگ، هنوز تمام نشده است.

 

کپی شد