شبح نیمکت پرسپولیس، سرباز خط مقدم ژنرال!
معمای جوان ۲۰ساله
نازنین دشتی
در دنیای پرهیاهوی فوتبال ایران، جایی که هر تصمیم مربیان زیر ذرهبین میلیونها چشم و قضاوتهای بیرحمانه قرار دارد، نام یک جوان ۲۰ساله به معمایی بزرگ تبدیل شده است؛ امیرحسین محمودی. بازیکنی که این روزها در نقطهای کاملا متضاد ایستاده است؛ رانده شده از سوی سرمربی باشگاهی و تیم امید، اما سوگلی و منتخب بیچونوچرای امیر قلعهنویی در تیم ملی بزرگسالان.
قصه محمودی، شبیه به فیلمنامههایی است که منطق در آنها به نفع درام کنار میرود. در حالی که تیم ملی ایران اردوی آمادهسازی سپتامبر خود را برای رویارویی با ازبکستان و روسیه آغاز کرده، انتشار لیست ۱۸نفره بازیکنان داخلی، موجی از حیرت را به همراه داشت. در میان نامهای پخته و باتجربه، حضور یک وینگر-مهاجم جوان که روی هم رفته حتی ۴۰۰دقیقه هم در فوتبال حرفهای بزرگسالان بازی نکرده، علامت سوال بزرگی را مقابل تفکرات کادر فنی قرار داده است.
برای درک بهتر این شگفتی، باید به تقویم و آمار نگاهی بیندازیم. در فصل گذشته، محمودی برای اولینبار پس از مصدومیت امید عالیشاه به میدان رفت. حاصل کار او در ۵بازی و ۳۵۷دقیقه حضور، یک گل و یک پاسگل بود؛ نمایشی قابلقبول، اما نه در حدی که بلیت سفر به جامجهانی ۲۰۲۶ آمریکا را در جیب او بگذارد! با این حال، او به شکلی ناباورانه مسافر جامجهانی شد و ۳۳دقیقه هم در بازیهای تدارکاتی پیش از آن تورنمنت به میدان رفت. انتظار میرفت پس از این تجربه عظیم، محمودی در فصل جدید به مهرهای کلیدی در پرسپولیس مهدی تارتار تبدیل شود، اما واقعیت تلخ، روی نیمکت رقم خورد. در ۶بازی این فصل، سهم او تنها ۳مسابقه و مجموعا ۲۶دقیقه بازی بوده است. تارتار به وضوح نشان داده که حداقل در این برهه، اعتقادی به استفاده مستمر از این پدیده جوان ندارد.
تضاد ماجرا زمانی پررنگتر میشود که به واکنش حسین عبدی، سرمربی تیم امید برمیگردیم. عبدی با منطقی فوتبالی و صریح، روی نام محمودی خط قرمز کشید و اعلام کرد بازیکنی که در لیگ برتر بازی نمیکند و شرایط مسابقه را به چشم ندیده، چطور میتواند به تیم زیر ۲۳سالهها دعوت شود؟ اما به نظر میرسد امیر قلعهنویی در مرکز ملی فوتبال، از لنز دیگری به ساقهای این جوان نگاه میکند؛ لنزی که شاید نه فقط برای دیدن تواناییهای فنی، بلکه برای حل یک معادله ریاضی تنظیم شده است.
پشت پرده این دعوت عجیب چیست؟ ناظران یک فرضیه تاملبرانگیز را مطرح میکنند؛ پروژه کاهش دستوری میانگین سنی. تیم ملی ایران در لیست فعلی میانگینی معادل ۲۸.۶سال دارد؛ عددی که با اضافه شدن لژیونرها به راحتی از مرز ۳۰سال عبور خواهد کرد. بررسیها نشان میدهد اگر نام امیرحسین محمودی ۲۰ساله از این لیست خط میخورد، میانگین سنی بازیکنان داخلی به ۲۹.۲سال افزایش مییافت! آیا محمودی تنها یک سپر بلای آماری برای فرار کادر فنی از تیغ انتقادات پیرامون پیر شدن تیم ملی است؟
امیرحسین محمودی بیشک بازیکنی آیندهدار و خوشتکنیک است، اما پیراهن تیم ملی همواره پاداش درخششهای مستمر در زمین بوده، نه پتانسیلهای حبسشده روی نیمکت. حالا همه نگاهها به مستطیل سبز دوخته شده است؛ آیا ژنرال در نبرد مقابل روسیه و ازبکستان، به پدیده جوان و نامرئی خود فرصت خودنمایی میدهد تا ثابت کند این دعوت فراتر از یک ترفند آماری بوده است؟ در مستطیل سبز، هیچ رازی تا ابد پنهان نمیماند.
دیدگاه تان را بنویسید