آغاز رویای لس‌آنجلس

نازنین دشتی 

آسمان فوکوئوکا روز گذشته شاهد آغاز یک ماجراجویی بزرگ برای سروقامتان ایران بود؛ ماجراجویی هیجان‌انگیزی که نقطه شروع آن در سرزمین آفتاب تابان رقم خورد، اما مقصد نهایی‌اش درخشش زیر نور پروژکتورهای المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس است. سوت آغاز مسابقات والیبال قهرمانی مردان آسیا ۲۰۲۶، تنها شروع یک تورنمنت قاره‌ای نبود، بلکه نخستین و حیاتی‌ترین گام در مسیر پرپیچ‌وخم انتخابی المپیک به شمار می‌رفت. جایی که شاگردان روبرتو پیاتزا، تئوریسین نام‌آشنای ایتالیایی، با انگیزه‌ای مضاعف پا به میدان گذاشتند تا ثابت کنند برای فتح قله‌های جدید و بازگشت به روزهای اوج کاملا آماده‌اند.  ساعت هفت صبح به وقت تهران، در حالی که هواداران والیبال در ایران روز تعطیل خود را آغاز می‌کردند، قرعه افتتاحیه، نیوزیلند را برابر یوزهای ایرانی قرار داد. حریفی که روی کاغذ نمی‌توانست سد راهی برای اراده پولادین تیم ملی باشد و در عمل نیز نمایشی فراتر از حد انتظار نداشت. انتظار دیگری هم نداشتیم؛ این شاید بهترین و خلاصه‌ترین توصیف برای پیروزی قاطع سه بر صفر ایران باشد. تیم ملی با ترکیبی طراوت‌بخش و تلفیقی از جوانی و تجربه پا به میدان گذاشت. حضور چهره‌هایی چون سیدعیسی ناصری، محمد ولی‌زاده و عرشیا بهنژاد در کنار درخشش علی حاجی‌پور و پوریا حسین‌خانزاده، نشان از تزریق خون تازه‌ای به رگ‌های تیم ملی داشت. ایران از همان امتیاز نخست، نبض بازی را در دست گرفت. ست‌های اول و دوم با نتایج یک‌طرفه و کوبنده ۲۵ بر ۱۵ و ۲۵ بر ۱۲ به سود ایران پایان یافت تا زنگ خطر برای سایر مدعیان قاره از همین روز اول به صدا درآید. اگرچه نیوزیلندی‌ها در ست سوم برای دفاع از حیثیت خود جنگیدند و تا امتیاز ۲۲ پیش آمدند، اما در نهایت این بلوغ تاکتیکی و آرامش شاگردان پیاتزا بود که میخ آخر را محکم کوبید.  در این میان، نباید از مدیریت هوشمندانه نیمکت غافل شد. ورود بازیکنانی نظیر امین اسماعیل‌نژاد که با کسب ۱۱امتیاز، عنوان امتیازآورترین بازیکن میدان را به خود اختصاص داد، در کنار میدان‌داری جوانانی چون ایلشن داوودی‌پور و مبین نصری، نشان داد که پیاتزا روی تمام مهره‌هایش برای این ماراتن طولانی حساب باز کرده است. این پیروزی، چهارمین برد متوالی ایران در تاریخ رویارویی‌های دو تیم از سال ۱۹۸۷ بود؛ بردی که صدرنشینی در گروه دوم را تضمین کرد و از نظر روانی، شروعی ایده‌آل برای تیمی بود که تشنه موفقیت است.  اکنون گام اول با صلابت برداشته شده، اما این تازه آغاز داستان است. نبرد بعدی در بامداد یکشنبه برابر هند خواهد بود؛ تیمی که شاید کمی فیزیکی‌تر باشد، اما برای کاروانی که هدفش لس‌آنجلس است، هیچ حریفی در آسیا نباید مانع محسوب شود. قطار والیبال ایران به راه افتاده و شاگردان پیاتزا به خوبی می‌دانند که برای رسیدن به آن پایان باشکوه در المپیک، باید هر مسابقه را به چشم یک فینال ببینند. مسیر طولانی است، اما قدم اول، نویدبخش روزهای روشنی بود. فراموش نکنیم قهرمان این رقابت‌ها راهی المپیک می‌شود و همین موضوع مسیر سخت تیم ملی ایران را نشان می‌دهد.