عقربه‌های ساعت با سرعتی بی‌رحمانه به جلو می‌تازند و کمتر از ۲۰‌روز دیگر، سوت آغاز بزرگ‌ترین آوردگاه فوتبالی جهان، یعنی جام‌جهانی ۲۰۲۶ به صدا در خواهد آمد. مسابقاتی که این‌بار با شور و حرارتی مضاعف در قاره آمریکا برگزار می‌شود و چشم میلیاردها انسان را به مستطیل‌های سبز خیره خواهد کرد. در این میان، تیم ملی فوتبال ایران در گروهG این رقابت‌ها، در کنار نام‌های بزرگی چون بلژیک و مصر و همچنین تیم سرسخت نیوزیلند، یکی از حساس‌ترین دوران تاریخ خود را تجربه می‌کند. اما آنچه در این روزهای پرالتهاب پیش از شروع جام‌جهانی توجه هر ناظر و تحلیل‌گر فوتبالی را به خود جلب کرده، تفاوت فاحش و حیرت‌انگیز مسیر آماده‌سازی یوزهای ایرانی در مقایسه با رقبای هم‌گروه خود است؛ مسیری که گویی از دو دنیای کاملا متفاوت می‌گذرد و قصه تدارکات هر تیم، روایتی از برنامه‌ریزی‌های کاملا متمایز است.

.داستان آماده‌سازی تیم ملی ایران از سواحل آنتالیای ترکیه آغاز می‌شود. شاگردان امیر قلعه‌نویی در حالی اردوگاه خود را در این شهر برپا کرده‌اند که از امروز، با اضافه شدن تمامی بازیکنان دعوت‌شده، تمرینات شکل جدی‌تری به خود خواهد گرفت. اما معمای اصلی، دیدارهای تدارکاتی است. پیش از پرواز به ترکیه، زمزمه‌هایی مبنی بر برگزاری چهار دیدار دوستانه به گوش می‌رسید، اما واقعیت روی کاغذ شکل دیگری به خود گرفت. خبری از تقابل با تیم‌های باشگاهی یا ملی نامدار نیست. در برنامه تیم ملی، رویارویی با تیم‌های ملی آفریقایی گنجانده شده است؛ تقابل با گامبیا هشتم خرداد و دیدار با ملی در تاریخ چهاردهم خرداد. پس از این دو دیدار، کاروان ایران راهی مکزیک خواهد شد تا در آخرین ایستگاه پیش از شروع مسابقات، به مصاف پورتوریکو برود. تقابل با تیم‌هایی که حتی در رنکینگ فیفا جایگاهی سه‌رقمی دارند، در حالی که هواداران سال‌هاست در حسرت یک بازی دوستانه بزرگ می‌سوزند، تصویری غریب از آماده‌سازی تیمی است که سودای موفقیت در سر دارد.

•در نقطه مقابل، نیوزیلند، نخستین حریف ایران در تاریخ ۲۶‌خرداد، داستانی کاملا متفاوت را برای آماده‌سازی خود روایت می‌کند. نماینده اقیانوسیه که به خوبی می‌داند برای موفقیت باید تن خود را به تنه بزرگان بساید، برنامه‌ای جسورانه تدارک دیده است. آنها در تاریخ ۱۲خرداد با با یاران دوکنز نازون در تیم ملی هائیتی در خاک آمریکا روبه‌رو می‌شوند و پس از آن در تاریخ هفدهم صف‌آرایی در برابر یکی از مدعیان اصلی فتح جام جهانی، یعنی تیم ملی انگلیس را تجربه خواهند کرد. در حالی که در ماه‌های گذشته بارها وعده تقابل با تیم‌های مطرح برای تیم ملی ایران داده شده بود و هرگز عملی نشد، این نیوزیلند است که پیش از نبرد با یوزها، با غرش سه‌شیرها دست و پنجه نرم می‌کند تا با بالاترین سطح آمادگی روانی و تاکتیکی به میدان بیاید.

•بازی دوم ایران در روز ۳۱‌خردادماه، نبردی نفس‌گیر با بلژیک خواهد بود. تیمی که اکنون با هدایت رودی گارسیا خیز بلندی برای درخشش در جام برداشته است. برنامه بلژیکی‌ها نشان از یک تدارک تمام‌عیار دارد. آنها در ۱۲‌خردادماه راهی کرواسی می‌شوند تا در دیداری مهیج، برابر لوکا مودریچ و یارانش به میدان بروند. پس از این تقابل، شیاطین سرخ در ۱۶‌خردادماه در بروکسل، میزبان تونس خواهند بود و سپس راهی آمریکا می‌شوند. نکته تامل‌برانگیز اینجاست که پیش‌تر صحبت‌هایی از احتمال تقابل ایران با تونس برای شبیه‌سازی بازی با مصر مطرح بود، اما در نهایت این بلژیک بود که این حریف را برای خود رزرو کرد!

•آخرین حریف ایران، تیم ملی مصر (بازی در ۶‌تیرماه) است؛ تیمی که با اتکا به درخشش محمد صلاح، رویای بزرگی در سر دارد. مصری‌ها برنامه‌ای خیره‌کننده چیده‌اند. آن‌ها در ۷‌خردادماه در خانه به مصاف تیم ملی روسیه می‌روند تا با هوادارانشان خداحافظی کنند. اما اوج داستان مصر پس از سفر به آمریکا رقم می‌خورد؛ جایی که پیش از دوئل رسمی با بلژیک، در تاریخ ۱۶‌خردادماه به مصاف ابرقدرت فوتبال جهان، یعنی برزیل خواهند رفت. تقابل با نیمار و ستارگان سلسائو، محکی بی‌نظیر برای مصری‌هاست.

•با نگاهی به این نقشه راه، تفاوت‌ها فریاد می‌کشند. در یک سوی میدان، تیم ملی ایران با رقبایی کم‌نام‌ونشان آماده می‌شود و در سوی دیگر، رقبای هم‌گروه ایران با صف‌آرایی در برابر غول‌هایی همچون انگلیس، کرواسی و برزیل، زرهی از جنس فولاد بر تن می‌کنند. جام‌جهانی عرصه شگفتی‌هاست و فوتبال همواره نشان داده که به معادلات روی کاغذ وفادار نیست، اما کتمان نمی‌توان کرد که مسیر آماده‌سازی یوزهای ایرانی در مقایسه با حریفان تا دندان مسلح، مسیری متفاوت و نگران‌کننده است. باید منتظر ماند و دید آیا غیرت بازیکنان ایران می‌تواند جای خالی این تدارکات وسیع را پر کند؟