تاج‌گذاری در سکوت

وقتی صندوق سرمایه‌گذاری عربستان در تابستان ۲۰۲۳ شیرهای نفت و دلار را به روی فوتبال باز کرد، همه نگاه‌ها به سمت خریدهای کهکشانی و جنون‌آمیز الهلال، النصر و الاتحاد چرخید. بازار نقل‌وانتقالات شبیه به یک بازی ویدیویی شده بود؛ ستاره پشت ستاره، بمب پشت بمب. اما در این هیاهوی کرکننده‌ پول، شهرت و قراردادهای نجومی، یک تیم در گوشه‌ای از شهر جده، مسیر کاملا متفاوتی را انتخاب کرد؛ الاهلی. تیمی که در عمل ثابت کرد برای فتح قاره کهن، لزوما نیازی به ریخت‌وپاش‌های بی‌حساب و کتاب نیست. در حالی که رقبای متمول با ولع عجیبی در حال جمع کردن نام‌های بزرگ بودند و هر روز تیتر یک رسانه‌های جهان را اشغال می‌کردند، الاهلی با چراغ خاموش حرکت کرد. آنها در میان چهار غول تحت حمایت دولت، کمترین میزان هزینه را داشتند. استراتژی آنها ساده اما هوشمندانه بود؛ پرهیز از ورود به یک جنگ مالی فرسایشی. الاهلی به جای ساختن یک ویترین پر زرق‌وبرق برای جذب فالوئر و لایک، تصمیم گرفت یک ماشین جنگی بسازد؛ تیمی که ستون‌های اصلی‌اش از قبل حفظ شده بودند و تنها به چند تقویت محدود اما کاملا هدفمند 

نیاز داشت. 

نتیجه‌ این تفکر متفاوت، در مستطیل سبز و در بی‌رحم‌ترین تورنمنت قاره، یعنی لیگ نخبگان آسیا خود را نشان داد. در فصلی که النصر با تمام ستارگان پرآوازه‌اش در نیمه‌نهایی متوقف شد و الهلال پرادعا و پرهزینه در تقابل مستقیم با خود الاهلی از گردونه رقابت‌ها کنار رفت، این الراقی (لقب الاهلی) بود که با صلابت راهی فینال شد و سال گذشته قهرمان قاره کهن شد. آنها امسال هم همین راه را رفتند و در نهایت با پیروزی یک بر صفر مقابل ماتشیدای ژاپن در ورزشگاه الانماء جده، جشن دومین قهرمانی متوالی را برپا کردند. برد مقابل تیم ژاپنی تنها یک برد ساده نبود؛ بلکه مهر تاییدی بود بر دومین قهرمانی متوالی الاهلی در آسیا. آنها در حالی جام را بالای سر بردند که پیش از شروع تورنمنت، پیش‌بینی‌ها به سود تیم‌های پرهزینه‌تر بود و کمتر کسی روی تاج‌گذاری دوباره‌ی آنها حساب باز می‌کرد. اما راز این سلطه‌ تاریخی چه بود؟ پاسخ را نباید در صفرهای حساب بانکی باشگاه، بلکه باید در کلمه‌ ثبات جست‌وجو کرد. در روزهایی که تیم‌های رقیب با کوچکترین لغزشی، نیمکت مربیگری خود را شخم می‌زدند و ترکیب تیم را دگرگون می‌کردند، مدیریت الاهلی پای ماتیاس یایسله، سرمربی جوان و خوش‌فکر خود ایستاد. آنها از تغییرات شتاب‌زده فرار کردند و به یک برنامه‌ بلندمدت متعهد ماندند. حفظ هسته اصلی بازیکنان باعث شد تا هماهنگی و انسجام تیمی به بالاترین حد خود برسد؛ همان حلقه گمشده‌ای که در روزهای سخت و بازی‌های گره‌خورده‌ حذفی، به داد الاهلی رسید و رقبای پرستاره اما ناهماهنگ را زمین‌گیر کرد. 

امروز، الاهلی بر بام فوتبال آسیا ایستاده است. قهرمانی‌های متوالی آنها یک کلاس درس تمام‌عیار برای امثال الهلال و النصر است؛ کلاسی که روی تابلوی آن نوشته شده:«تیم بودن، همیشه بر جمع کردن ستاره‌های بی‌ربط پیروز می‌شود.» الاهلی نشان داد که نماد واقعی موفقیت در فوتبال، تیمی است که به جای درخشش در بازار نقل‌وانتقالات و تیتر روزنامه‌ها، در زمین مسابقه با ثبات، اتحاد و بدون هیچ‌گونه ادا و اصولی می‌درخشد.