شایعه جدایی ساپینتو از استقلال جدیتر از قبل دنبال میشود؛ معمای اخراج
شبهای تهران برای هواداران استقلال دیگر بوی آرامش نمیدهد. پس از آنکه سوت پایان بازی در اردن، حکم خروج ذلتبار آبیها از لیگ قهرمانان آسیا ۲ را امضا کرد، همه میدانستند که جاده ساپینتو به انتهای خود رسیده است. اما آنچه در ۴۸ساعت اخیر رخ داده، فراتر از یک تغییر روی نیمکت، شبیه به یک فروپاشی سازمانیافته است. نیمکتی که روزی مظهر اتحاد بود، حالا به میدان جنگی تبدیل شده که در آن نه خبری از تدبیر مربی است و نه احترامی برای بزرگتر تیم.
شایعه اخراج ریکاردو ساپینتو دیگر یک گمانهزنی رسانهای نیست؛ این یک واقعیت است که تنها بر سر چگونگی پرداخت غرامت سنگین او معطل مانده. شکست سه بر دو مقابل الحسین اردن، نه فقط یک نتیجه، بلکه تیر خلاصی به اعتبار تاکتیکی مربی پرتغالی بود. مدیران استقلال که تحت فشار شدید افکار عمومی قرار دارند، از همان لحظه فرود هواپیمای تیم در فرودگاه امام، مذاکرات زیرزمینی خود را آغاز کردند. اما بزرگترین تو دهنی زمانی خورده شد که نام دراگان اسکوچیچ روی میز آمد. معمار قهرمانی تراکتور که حالا آزاد است، در پاسخ به تماس استقلالیها، یک «نه» قاطع و سرد تحویل داده است. اسکوچیچ که وضعیت آشفته مدیریتی و فنی استقلال را میبیند، حاضر نشده اعتبار تازه بازگشتهاش را در باتلاق فعلی این تیم قربانی کند. این یعنی استقلال نهتنها مربی فعلیاش را از دست داده، بلکه حتی در جذب گزینه جایگزین هم با در بسته روبهرو
شده است.
اما تلخترین بخش این درام، غیبت دو روزه وریا غفوری در تمرینات است. وریا که به عنوان حلقه اتصال هواداران و کادر فنی روی نیمکت مینشست، پس از بازی کذایی در اردن، گفته میشود وارد یک درگیری لفظی شدید با ساپینتو شده است. شنیدهها حکایت از آن دارد که وریا در رختکن، نسبت به تغییرات عجیب ارنج و بازی دادن به مهرههای ناآماده (اسلامی و چنپو) به شدت اعتراض کرده و ساپینتو را مسبب اصلی حذف تحقیرآمیز تیم دانسته است. پاسخ تند و احتمالا توهینآمیز ساپینتو، باعث شده تا وریا با حالتی قهرگونه تمرینات را ترک کند. غیبت او در دو روز گذشته، پیام واضحی به مدیریت است؛ یا من، یا ساپینتو. وقتی محبوبترین چهره نیمکت، راهش را جدا میکند، یعنی مشروعیت مربی پرتغالی حتی نزد نزدیکترین دستیارانش هم از بین رفته است.
نیمکت استقلال دیگر سنگر امن این تیم نیست؛ بلکه تبدیل به یک اتاق انتظار شده است. انتظاری برای پایان یک دوران پرهزینه و کمبازده. ساپینتو با نیمکتنشین کردن رزاقینیا و تغییر بیمنطق پست یاسر آسانی، نهتنها بازی را به اردنیها باخت، بلکه اعتماد رختکن را هم در همان ورزشگاه اِربد دفن کرد. فاجعه استقلال از زمانی شروع شد که نظم فدای هیجان شد. مدیریت باشگاه اجازه داد تا ساپینتو بزرگتر از نام استقلال شود و حالا در زمان بحران، هیچ ابزار کنترلی برای مهار او وجود ندارد. قهر وریا غفوری، آخرین ترکش این بیانضباطی است. وریا به خوبی میداند که با این دستفرمان ساپینتو، استقلال در لیگ هم به زودی از کورس خارج
خواهد شد.
استقلال امروز، تیمی است که نه در آسیا هست، نه در تمریناتش آرامش دارد و نه مربیاش میداند فردا روی نیمکت خواهد بود یا نه. «نه» اسکوچیچ، عمق فاجعه را نشان داد؛ اینکه استقلال مدل ۲۰۲۶، حتی برای مربیان بیکار هم گزینه جذابی نیست. اگر طی ۴۸ساعت آینده تصمیمی انقلابی گرفته نشود، این قهرها و بحثهای فنی، استقلال را به سمت یک فروپاشی کامل در ادامه لیگ سوق خواهد
داد.
با توجه به قهر وریا و پاسخ منفی اسکوچیچ، به نظر شما مدیریت استقلال باید ریسک کند و تیم را موقتا به یک مربی موقت داخلی بسپارد، یا با وجود تمام اختلافات، باید ساپینتو را تا پایان هفته آینده حفظ کنند؟
دیدگاه تان را بنویسید