امباپه با رسیدن به رکورد رونالدو و تکرار خوشحالی او رسما تاجگذاری کرد؛ تغییر سلطنت در مادرید
نگار رشیدی
ساعت به وقت مادرید از ۲۳ گذشته بود، اما در قلب تپنده اسپانیا، هیچکس به خواب فکر نمیکرد. شنبهشب در سانتیاگو برنابئو، عقربههای زمان به عقب بازگشتند. در شبی که نیمی از ورزشگاه درگیر قهر وینیسیوس و سوتهای اعتراضی بود، کیلیان امباپه تصمیمی گرفت که فراتر از یک گل، یک بیانیه سیاسی-ورزشی بود. او در شب تولد ۲۷ سالگیاش، نهتنها با رکورد دستنیافتنی کریستیانو رونالدو برابری کرد، بلکه با تکرار مشهورترین شادی گل تاریخ فوتبال، رسما اعلام کرد که وارث بر حق تخت و تاج پادشاه پرتغالی است.
بازی رئالمادرید و سویا به دقایق پایانی رسیده بود. رئال یک بر صفر جلو بود، اما جو ورزشگاه سنگین و عصبی به نظر میرسید. وقتی داور نقطه پنالتی را نشان داد، تمام نگاهها به سمت شماره ۱۰ کهکشانیها چرخید. کیلیان امباپه پشت توپ ایستاد؛ در چهره او اثری از اضطراب یک جوان ۲۷ ساله در شب تولدش نبود. او با خونسردی یک جراح، توپ را به تور چسباند تا پیروزی دو بر صفر را قطعی کند. اما آنچه پس از لرزش تور اتفاق افتاد، برنابئو را به مرز انفجار رساند. امباپه به سمت گوشه زمین دوید، به هوا برخاست، در میان زمین و آسمان چرخید و با فریاد «SIUUU» و آن فرود نمادین، ادای احترامی تمامعیار به بت دوران کودکیاش، کریستیانو رونالدو کرد. این حرکت، فقط یک شادی گل نبود؛ پیوندی بود میان دو نسل؛ پیوندی میان سال ۲۰۱۳ و ۲۰۲۵.
امروز تیتر تمام روزنامههای ورزشی دنیا یک عدد است؛ ۵۹. این تعداد گلهایی است که کیلیان امباپه در سال میلادی ۲۰۲۵ به ثمر رسانده است. او با این گل پنالتی، به رکورد افسانهای کریستیانو رونالدو در سال ۲۰۱۳ رسید. تا پیش از شنبهشب، رونالدو تنها بازیکن تاریخ رئالمادرید بود که توانسته بود در یک سال میلادی ۵۹ بار دروازه حریفان را باز کند. حالا امباپه، در اولین سال کامل حضورش در مادرید، نام خود را کنار نامی حک کرده که بسیاری معتقد بودند هرگز تکرار نخواهد شد. جالب اینجاست که امباپه این کار را در ۲۷ سالگی انجام داد؛ سنی که اوج پختگی یک ستاره است. او حالا با نرخ گلزنی خیرهکننده (هر ۸۳ دقیقه یکگل)، به ماشین گلزنی جدید مادریدیها تبدیل شده است.
شنبه، ۲۹ آذر ۱۴۰۴، روز تولد کیلیان بود. او در کنفرانس خبری پس از بازی، با چشمانی براق از شوق گفت: «از کودکی آرزو داشتم در روز تولدم، با پیراهن رئالمادرید در یک بازی بزرگ گل بزنم. این رکورد برای من شگفتانگیز است. رسیدن به دستاوردی که کریستیانو، الگو و بهترین بازیکن تاریخ این باشگاه داشته، افتخاری است که کلمات از توصیفش عاجزند. شادی گلم برای او بود؛ برای دوستی که همیشه به من انگیزه داده است.» این جملات در حالی بیان شد که رختکن رئال درگیر بحران وینیسیوس است. امباپه با این رفتار، خود را به عنوان رهبر حرفهای و پسر خوب باشگاه معرفی کرد. در حالی که وینی با قهر زمین را ترک کرد، امباپه با احترام به تاریخ باشگاه، دل هواداران شاکی را به دست آورد.
حواشی این رکورد به مستطیل سبز محدود نماند. دقایقی پس از بازی، کریستیانو رونالدو با انتشار کامنتی زیر پست اینستاگرامی امباپه، به این اتفاق واکنش نشان داد. رونالدو نوشت:«تبریک بابت رکورد و تولدت کیلیان. خوشحالم که این میراث در دستان درستی است. به درخشیدن ادامه بده.» این واکنش صمیمانه، به سرعت در فضای مجازی وایرال شد. هواداران رئال این را یک تغییر سلطنت رسمی میدانند. اگر تا دیروز بحث بر سر این بود که چه کسی ستاره اول تیم است، شنبهشب امباپه با عدد ۵۹ و آن پرش نمادین، به تمام بحثها
خاتمه داد.
نمیتوان از درخشش امباپه نوشت و به سایه سنگین وینیسیوس اشاره نکرد. شنبهشب تضاد عجیبی در برنابئو حکمفرما بود. هواداران در حالی که امباپه را برای رکوردشکنیاش تشویق میکردند، دقایقی قبل وینیسیوس را هو کرده بودند. امباپه نشان داد که راه نفوذ به قلب مادریدیستاها، نه با بیانیههای جنجالی، بلکه با گلزنی و احترام به اسطورههاست. او در شبی که تیم تحت فشار بود، مسئولیت را پذیرفت و در حالی که تمام حواشی پیرامون او (از جمله پروندههای حقوقی در فرانسه) میتوانست تمرکزش را به هم بزند، او با تمرکزی پولادین فقط به تور دروازه فکر کرد.
با پایان یافتن بازیهای سال ۲۰۲۵، امباپه حالا مدعی شماره یک توپ طلای بعدی است. او با ۵۹ گل، صدرنشین بلامنازع گلزنان جهان در این سال است. ژابی آلونسو در پایان بازی درباره او گفت:«کیلیان یک حرفهای بهتمام معناست. او میداند چه زمانی باید سکوت کند و چه زمانی باید با پاهایش حرف بزند. رکورد او نتیجه ذهنیتی است که فقط در بازیکنان بزرگ دیده میشود.»
رئال مادرید با این برد و با درخشش امباپه، سال را در یکقدمی بارسلونا به پایان برد. اما مهمتر از جدول لالیگا، رئالمادرید شنبهشب هویت جدید خود را پیدا کرد. هویتی که دیگر حول محور رقصهای وینیسیوس نمیچرخد، بلکه با دقت نظامی امباپه و سایه ماندگار رونالدو تعریف میشود.
پایان یک سال، آغاز یک امپراتوری. امباپه شنبهشب نهتنها به سویا گل زد، بلکه به تمام تردیدها پایان داد. او ثابت کرد که سانتیاگو برنابئو، خانه اوست و او، تنها کسی است که جرأت دارد شنل سنگین شماره هفت اسطورهای را (حتی با شماره ۱۰) بر تن کند.
دیدگاه تان را بنویسید