در فصل جاری لیگ برتر انگلیس، تاتنهام هاتسپر به مثابه قلعه‌ای است که دیوارهایش یکی پس از دیگری فرو می‌ریزد. توماس فرانک دانمارکی حالا در آستانه یک بحران عمیق قرار گرفته. باخت مقابل فولام در هفته سیزدهم، نه‌تنها سومین شکست متوالی تاتنهام را رقم زد، بلکه سرنوشت این مسابقه را در همان ۶ دقیقه ابتدایی شکل داد و ورود اسپرز به گرداب بحران را تسریع کرد. این شکست، نمادی از ناکامی‌های بزرگ‌تر است. تیم حالا در باتلاق دربی‌های لندن غرق شده و فرانک را به عنوان بازنده مطلق این نبردهای شهری معرفی می‌کند. 

به گزارش فوتبال ۳۶۰، برای درک عمق بحران، باید به عقب برگشت. فرانک در هفته‌های ابتدایی، تاتنهام را به عنوان تیمی تهاجمی و پرجنب‌وجوش معرفی کرد. برد قاطع مقابل کپنهاگن در لیگ قهرمانان اروپا و پیروزی مهم مقابل منچسترسیتی در لیگ برتر، نشانه‌هایی از پتانسیل بودند. حتی باخت در سوپرجام اروپا مقابل پاری‌سن‌ژرمن به عنوان یک نمایش شجاعانه تلقی شد. باشگاه از آشفتگی دوران آنج پوستکوغلو رهایی یافت و به سمت هویتی منسجم حرکت می‌کرد اما این امیدها، همچون حباب با ورود به عرصه دربی‌های لندن ترکید. 

دربی‌های لندن برای تاتنهام، همیشه آزمون سنگینی بوده اما تحت هدایت فرانک به کابوسی تبدیل شده. در نوامبر، شکست مقابل آرسنال در امارات، ضربه‌ای مهلک بود. ابرچی ازه، هافبک آرسنال با هت‌تریک خود، تاتنهام را تحقیر کرد و فرانک را به خاطر آرایش دفاعی ۱-۴-۵ مورد انتقاد شدید قرار داد. این باخت، هفتمین شکست تاتنهام در ۹ دربی اخیر مقابل آرسنال نام داشت و رکورد بدی را رقم زد؛ تاتنهام برای اولین بار در لیگ برتر، چهار دربی خانگی متوالی را باخت؛ مقابل چلسی (دو بار)، کریستال پالاس و حالا فولام. آمارها وحشتناک هستند. تاتنهام در سال ۲۰۲۵، ۱۰ شکست خانگی در لیگ برتر متحمل شده، بیشتر از هر تیم دیگری در این دوره. تنها برنلی شوت‌ها (۴۴) و امیدگل کم‌تری (۴.۶۸) در نیمه اول بازی‌های خانگی داشته است. 

فرانک پس از شکست مقابل فولام، هو کردن ویکاریو توسط هواداران را غیرقابل قبول خواند و گفت:«طرفداران واقعی تاتنهام باید از تیم حمایت کنند نه اینکه بازیکنان به مسلخ ببرند.» اما این دفاع، نمی‌تواند آمار را تغییر دهد. تاتنهام بدون برد خانگی در ۶ بازی اخیر در رده دهم جدول لنگ می‌زند و ۱۱ امتیاز از صدر فاصله دارد. 

بحران فرانک ریشه در چند عامل دارد؛ مورد اول چرخش بیش از حد ترکیب است. در ۱۲ بازی لیگ، ۲۹ تغییر در ترکیب اولیه اعمال تاتنهام رخ داده و انسجام را از بین برده. دفاع تاتنهام با غیبت کریستین رومرو و کوین دانسو به مثابه پنیر سوئیسی شده. میکی فن دفن تنها نقطه قوت این منطقه است اما حتی او هم نمی‌تواند جلوی دریافت ۹ گل در دو بازی اخیر (آرسنال و پاری‌سن‌ژرمن) را بگیرد؛ رکوردی که بدترین آمار دفاعی تاتنهام در ۲۲ سال اخیر است. 

هویت هجومی وعده‌ داده‌ شده در خانه به بن‌بست خورده. وابستگی به انتقال‌های سریع به جای فشار ساختاریافته، تاتنهام را برابر تیم‌های سازمان‌یافته ناتوان کرده. فرانک اصرار دارد «مربی واکنش‌گرا نیستم و می‌خواهم فوتبالی تهاجمی ارائه کنم.» اما نتایج خلاف آن را فریاد می‌زنند؛ تنها یک برد خانگی در فصل. تازه، بیشتر رقبا در زمین تاتنهام با رویکرد دفاعی بازی می‌کنند!