وداع با اشک
در شرایطی که ملیپوشان فوتسال ایران در فیلیپین با امید بسیار و اعتماد به نفس پای به دیدار مقابل ایتالیا گذاشته و با گل هوشمندانه فرزانه توسلی دروازهبان زردپوش از حریف پیش هم افتادند، در نهایت با شکست سه بر یک میدان را ترک کرده و از دور مسابقات حذف شدند.
با این حال نمایش شجاعانه دختران ایران در هر سه مسابقه و اشتیاق آنها برای رقابت با تیمهای بزرگی مثل برزیل و ایتالیا خاطرهای است که از اولین حضور فوتسالیستهای دختر ایرانی در جام جهانی در ذهنها باقی میماند. تیمی که از نظر توان بدنی در حد دو حریف قدرتمندش نبود و البته با وجود تلاش بسیار در نمایش و بازی کردن هم هنوز نسبت به عرصه بینالمللی کم و کاستیهای بسیاری دارد.
آنها در مسابقه مقابل ایتالیا بعد از گلی که در دقیقه ۱۰ روی شوت از راه دور به ثمر رساندند، رو به بازی دفاعی و بستن روزنههای حملات ایتالیاییها آوردند و پس از موفقیت در نیمه اول، در شرایطی که در نیمه دوم هم تا نزدیک به ۱۰ دقیقه خوب عمل کرده بودند، روی لورفتن توپ در هنگام حمله، اولین گل را از ایتالیا دریافت کردند و حریف که تازه از ناامیدی مطلق به شرایط عادی برگشته بود بلافاصله گل دوم را هم روی یک حرکت تکنیکی زیبا به ثمر رساند تا ایران در موقعیت بازنده قرار بگیرد.
پس از آن ملیپوش فوتسال ایران رو به بازی تهاجمی آورده و با پاورپلی و حضور دروازهبان در بین بازیکنان خط جلو اقدام به حمله برای زدن گل تساوی کردند که دوباره با لو رفتن یک توپ دیگر، ضربه گبی وانیلی بازیکن ایتالیایی به تور دروازه ایران چسبید تا گل سوم بازی هم شکل بگیرد. بعد از این هم تقلای ایران برای زدن یک گل دیگر یا کسب تساوی مقابل ایتالیا بیفایده بود و در نهایت بازیکنان ایران با شکست میدان را ترک کردند.
ملیپوشان فوتسال ایران البته در هر سه بازی موفق به گلزنی شده و هرگز چهره یک تیم بازنده و ضعیف را نداشتند و شاید با یک قرعه بهتر حتی میتوانستند به دور بعدی مسابقات هم صعود کنند. آنها با عنوان قهرمانی آسیا با بازیکنانی که البته سن و سالی از آنها گذشته و کاملا باتجربه هستند، تلاش زیادی کردند تا با یک نمایش که گاهی هم به ضد فوتسال تنه میزد از حریف خود امتیاز بگیرند اما وقتی ایتالیا فشار خود را لحظه به لحظه بالاتر میبرد ایران نیاز به بازیکن توپ نگهدار در زمین حریف داشت که این کیفیت در بین بازیکنان ما وجود نداشت و در نهایت هم در حالی که بازی به سود حریف و به سمت خلق موقعیتهای بیشتر پیش میرفت، ایران در نهایت دستها را به نشانه تسلیم بالا برد.
کسی که بازی ایران و ایتالیا را گزارش میکرد، تیم ایران را بسیار شجاع و سازمانیافته و سرسخت تلقی کرد که اتفاقا واژههای بسیار مناسبی برای نمایش دختران ایران مقابل ایتالیای پرقدرت و پرانرژی بود. وداع دختران با این رقابتها با اشک و حسرت همراه شد اما هیچکس تلاش آنها برای موفقیت را فراموش نخواهد کرد.
دیدگاه تان را بنویسید