مسیر سخت بازنشستگی برای کارگران ساختمانی

یک کارگر بازنشسته ساختمانی گفت: بسیاری از کارگران ساختمانی مانند خود من دچار بی‌نظمی و خلاء بیمه‌ای گسترده هستیم. برای مثال من و بخش قابل توجهی از همکاران ۴۰ سال کار ساختمانی کردیم اما تنها ۱۵ سال حق بیمه داشتیم و در نتیجه با مستمری کمتر از حداقل‌بگیر بازنشسته شدیم. برای رسیدن به سابقه ۱۵ سال نیز برخی از همکاران ما به قدری کسری سابقه دارند که گاه دو تا سه سال حق بیمه را خودشان از جیب واریز می‌کنند. حمید علایی در گفت‌وگو با ایلنا افزود: قبلاً سهم حق بیمه کارگر ساختمانی مانند سایر کارگران ۷درصد بود ولی طی یک سال اخیر به حدود دو برابر (۱۳.۵درصد) افزایش یافته است. سهم باقیمانده بیمه کارگران ساختمانی را هم دولت نمی‌دهد، بلکه از عوارضی که کارفرمایان ساختمانی به شهرداری می‌پردازند تامین می‌شود. در مواردی تامین اجتماعی مبالغ را از شهرداری می‌گیرد اما به دلیل کسری خود صرف امور جاری مانند حقوق و مستمری می‌کند و پرداخت بیمه کارگران ساختمانی عقب می‌افتد. علایی تاکید کرد: عوارض تخلفات ماده ۹۹ و ماده ۱۰۰ که در شهرداری از کارفرما اخذ می‌شود نیز به تامین اجتماعی پرداخت نمی‌شود. بخش زیادی از کارگران ساختمانی هم به واسطه اهمال تامین اجتماعی از لیست‌های بیمه‌ای حذف می‌شوند. خود شهرداری هم البته در ایجاد تاخیرها از جنبه دیگری سهیم است. بخش قابل ملاحظه‌ای از کارگران ساختمانی از طریق پیمانکاری‌های شهرداری فعال هستند که به دلیل تسویه‌حساب دیرهنگام شهرداری‌ها با این پیمانکاری‌ها، آنها هم بیمه کارگران ساختمانی را بسیار دیر رد می‌کنند و همین موضوع باعث خلاء بیمه‌ای می‌شود. این کارگر ساختمانی بازنشسته خاطرنشان کرد: شهرداری‌ها در بخش فضای سبز هم نیروی کار بازنشسته را به‌طور گسترده‌ای به‌کار می‌گیرند. برخی از پاکبان‌ها نیز بازنشسته هستند. شهرداری در پاسخ به این اشکال معمولاً مقصر را پیمانکاران معرفی و از مسئولیت شانه خالی می‌کند درحالی‌که کارگر بازنشسته نباید کار بکند. شهرداری هم در این حوزه به راحتی می‌تواند نظارت و جلوگیری کند. این خطر وجود دارد که کارگر بازنشسته‌ای که شاغل است با مشکل قطع مستمری مواجه شود. وی در ادامه گفت: البته اینکه حقوق بازنشستگی کارگران ساختمانی کم است و بسیاری با حداقل حقوق و گاه کمتر از آن بازنشسته شده‌اند، باعث می‌شود که بخشی از آنها در سنین بالا نیز به سر کار بروند. کارگر بازنشسته‌ای که در سن ۶۰ سالگی بالای داربست می‌رود، بسیار بیشتر از کارگران جوان در معرض خطر سقوط و حادثه کار قرار دارد. کارگر آرماتوربندی که در سن بازنشستگی است، معمولا بیشتر حادثه می‌بیند. علایی در پایان بیان کرد: متاسفانه به دلیل بی‌توجهی دولت و ضعف تشکل‌های کارگری، انجمن‌های صنفی کارگران هم کارایی چندانی ندارند تا از حقوق کارگران ساختمانی و بازنشستگان این حوزه حمایت به عمل آورند. مسئولان نیز به زندگی کارگران ساختمانی توجهی ندارند.