پرسپولیس با شکست دادن حریف لیگ یکی‌اش، راهی مرحله بعدی جام حذفی شد. در این نبرد، نمایش خوب چند مهره جوان تیم مثل محمد شریفی و علی شجاعی امیدوارکننده به نظر می‌رسید و پرسپولیس در مجموع در نیمه دوم این جدال بازی خوبی ارائه کرد. پنجره نقل و انتقالاتی باشگاه هم بالاخره باز شد و قرمزها توانستند قرارداد دو بازیکن تاجیکی را که اتفاقا یکی از آنها مصدوم هم شده، تمدید کنند. با این حال لابه‌لای این خبرهای ظاهرا خوب، قرمزها هنوز با بحران‌های مربوط به گذشته دست و پنجه نرم می‌کنند. نگرانی‌های مالی به جا مانده از دوران مدیریت انصاری‌فرد، هنوز مثل یک سابقه در تعقیب این باشگاه است.

آریا رهنورد

هنوز عرق تسویه حساب با گابریل کالدرون خشک نشده که پرسپولیسی‌ها باید با پرونده آنتونی استوکس روبه‌رو شوند. بازیکنی که بعد از تنها چند مسابقه پرسپولیس را ترک کرد و حتی در تمرین‌های این تیم حاضر نشد، حالا یک شکایت 80 هزار دلاری را روی میز گذاشته و تاییدیه فیفا را هم به دست آورده است. آن‌چه در ماجرای کالدرون و استوکس اتفاق افتاد، شاهکار مدیریتی محمدحسن انصاری‌فرد بود. مردی که این اواخر کاملا سکوت کرده، چون قاعدتا نباید هیچ دفاعی درباره افتضاح‌های مدیریتی‌اش در پرسپولیس داشته باشد. نکته جالب اما اینجاست که نهادهای نظارتی، به تصمیم‌های حیرت‌آور مدیریتی او در دوران مدیریت پرسپولیس ورود نکرده‌اند. پرسپولیس صدرنشین جدول لیگ برتر و قهرمان نیم‌فصل بود که انصاری‌فرد در یک رفتار باورنکردنی، عذر کالدرون را خواست و یحیی را جانشین او کرد. اصلا تصور کنیم که ایده او برای انتخاب یک مربی داخلی درست بوده است. حالا سوال کلیدی اینجاست که چرا این مدیر در همان مقطع به سراغ تسویه حساب با کالدرون نرفت؟ این پرونده با پرداخت صد هزار دلار برای همیشه بسته می‌شد اما باشگاه این رقم را نپرداخت و صد هزار دلار برای دادرسی پرونده هزینه کرد تا در نهایت حدود 700 هزار دلار هزینه برای کالدرون روی دست باشگاه بگذارد. هفت برابر شدن این رقم، یک فاجعه تمام‌عیار مدیریتی بود. اصرار انصاری‌فرد به جذب یحیی، یک رقم نسبتا سنگین برای رضایتنامه او را هم به عنوان بدهی به شهرخودرو روی دست پرسپولیس گذاشت. ماجرا به همین جا ختم نشد و انصاری‌فرد برای تقویت خط حمله، به سراغ آنتونی استوکس و کریستین اوساگونا رفت. بازیکن اول در دوبی با پرسپولیس قرارداد بست و در محل عقد قرارداد، 150 هزار دلار از این باشگاه به صورت نقد دریافت کرد. شاید باورکردنی نباشد اما این رقم از یک هوادار پرسپولیس در دوبی قرض گرفته شده و قرمزها باید این رقم سنگین را تسویه کنند. استوکس که به تعهداتش در مورد پرسپولیس عمل نکرده بود، حالا قرار است یک دریافتی 80 هزار دلاری دیگر هم از این تیم داشته باشد. خرید اوساگونا هم اصلا تفاوتی با دور ریختن منابع مالی باشگاه نداشت.

دوران مدیریت انصاری‌فرد در پرسپولیس، میخ آخر بر تابوت این تئوری بود که مدیریت فوتبال را باید به فوتبالی‌ها سپرد. بازیکن سابق و چهره شناخته‌شده باشگاه پرسپولیس در همان دوران کوتاه تصمیم‌هایی گرفت که عواقب‌شان هنوز باشگاه را آزار می‌دهد

دوران مدیریت انصاری‌فرد در پرسپولیس، میخ آخر بر تابوت این تئوری بود که مدیریت فوتبال را باید به فوتبالی‌ها سپرد. بازیکن سابق و چهره شناخته‌شده باشگاه پرسپولیس در همان دوران کوتاه تصمیم‌هایی گرفت که عواقب‌شان هنوز باشگاه را آزار می‌دهد. معلوم نیست چند سال باید بگذرد تا پرسپولیس بتواند از چاهی که انصاری‌فرد برایش ساخته خلاص شود. اشتباه‌های مدیریتی او و انبوه تصمیم‌های غلط این چهره در قامت مدیرعامل باشگاه پرسپولیس، نه فقط این باشگاه را به بن‌بست رساندند، بلکه عملا یک ناامیدی بزرگ را از حضور چهره‌های فوتبالی در راس مدیریت فوتبال رقم زدند. در حقیقت این یک محک شکست خورده برای فوتبال بود و انصاری‌فرد در نقش متهم ردیف اول این شکست بزرگ قرار داشت. این دردسرها قرار نیست خیلی زود به پایان برسند. پرسپولیس بالاخره توانسته رضایت کالدرون را با پرداخت یک رقم سنگین جلب کند و دو بازیکن تاجیکی‌اش را پای میز قرارداد بنشاند. جالب اما اینجاست که یکی از این دو نفر حتی قبل از بستن قرارداد مصدوم شده و تا نیم‌فصل نمی‌تواند تیمش را همراهی کند. به محض برطرف شدن نگرانی‌ها در مورد کالدرون، پرونده استوکس، بدهی به یک هوادار در امارات و همچنین مساله بدهی به باشگاه شهرخودرو مطرح می‌شود و پرسپولیس قرار نیست فعلا رنگ آرامش را ببیند. همه این ارقام سنگینی که برای این بدهی‌ها هزینه شدند، می‌توانستند صرف تقویت پرسپولیس برای فصل جاری شوند. تصمیم‌های گذشته اما به آینده باشگاه خیانت کرده‌اند.

همه این موفقیت‌های این چند سال، حتی ذره‌ای پرسپولیس را به لحاظ مالی تکان نداده‌اند. تیمی که می‌توانست با اختلاف پولسازترین باشگاه فوتبال ایران باشد، بعد از پنج قهرمانی در لیگ برتر و دو نایب قهرمانی آسیا در این پنج سال، هنوز از پس هزینه‌های یومیه هم برنمی‌آید. دلیل این اتفاق را باید در تصمیم‌های خاص مدیریتی جست‌وجو کرد. در تصمیم‌های مدیرانی که به بهانه فوتبالی بودن، روی کار آمده‌اند و مثل یک بوکسور تنومند، تا می‌توانستند به باشگاه مشت زدند. تلخ و تاسفبار است که باشگاه باید چند سال زمان صرف پر کردن چاله‌هایی کند که یک مدیر آنها را در چند ماه ساخته است.